“ഹലോ, ഉറങ്ങിയോ… ?”
അവിടെ ഫോണെടുത്തതും നാൻസി ചോദിച്ചു.
“….’
“ഇല്ല… ആളിവിടെയുണ്ട് ഞാൻ കൊടുക്കാം… “
നാൻസി ഫോൺ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് നീട്ടി. അവൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു. ഇതൊക്കെ മറ്റൊരാൾ അറിയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമാണോ..?
അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തൊന്നും ഇവർക്കറിയില്ലേ… ? ഇവരിതെന്ത് ഭാവിച്ചാ… ?
ഫോണും കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവൻ മിണ്ടാതിരുന്നു.
“എടാ… എന്തേലും പറയെടാ…”
നാൻസി അവനെയൊന്ന് നുള്ളി.
വരണ്ട തൊണ്ടയോടെ മാത്തുക്കുട്ടി ഹലോ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ വേറൊന്തോ വികൃതമായൊരു ശബ്ദമാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നത്.
എന്നാൽ അപ്പുറന്ന് നിന്നും തെളിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ നല്ല വ്യക്തമായും കേട്ടു.
“എന്താടാ മാത്തൂ… നിന്റ ഒച്ചയടച്ചോ..?”
കർത്താവേ ഇത്…. ഇത്… ഇത് ടോണിച്ചനാണോ… ?
അവൻ ഫോണിലേക്കും, നാൻസിയുടെ മുഖത്തേക്കും മാറിമാറി തുറിച്ച് നോക്കി.
“എന്താടാ നീ പേടിച്ചോ… ? സംസാരിക്കെടാ…”
നാൻസി പറഞ്ഞു.
“ഹലോ…ടോ…ടോ…ടോണിച്ചാ…”
വിറയലോടെ അവൻ വിളിച്ചു.
“നിനക്ക് മനസിലായല്ലേടാ കള്ളാ…
നിന്റെ തലവേദനയൊക്കെ മാറിയോടാ.?
അതും പറഞ്ഞല്ലേ നീ നേരത്തേ മുങ്ങിയത്… “
മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസിലായില്ല. അവനൊട്ടുംപ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആളാണിത്.
എന്നാലും ഇതെങ്ങിനെ… ?
ടോണിച്ചൻ ഇവിടെയെത്തിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസങ്ങളല്ലേ ആയിട്ടുള്ളൂ…? അതിനിടക്ക് ഇതെങ്ങിനെ… ?
“എന്താടാ.. നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ….? എന്റെ മാത്തുക്കുട്ടീ…
എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടാ ഇന്നവര് നിന്നെയങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്… ഇന്നലെ ഞാനായിരുന്നു അവിടെ… ഇന്ന് നിന്നെ വിളിക്കാൻ ഞാനാടാ അവരോട് പറഞ്ഞത്….
ശരി… ഇനി നിനക്കെന്തേലും അറിയണേൽ നാൻസിയോട് ചോദിച്ചാ മതി… അവള് പറയും… വല്ലാതെ ഉറക്കൊഴിക്കണ്ട… രാവിലെ ടൗണിൽ പോകേണ്ടതല്ലേ… കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വേഗം വിട്ടോ… അല്ലേൽ അവരുറക്കില്ലെടാ…”
ഉറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടോണി ഫോൺ കട്ടാക്കി.
നാൻസി മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങിമേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.
“ഇപ്പോ മനസിലായോടാ,ആളാരാണെന്ന്..?’’
പറ്റിച്ചേ എന്നൊരു ചിരിയോടെ നാൻസി ചോദിച്ചു.
അവനിപ്പഴും വിശ്വാസം വരാതെ നാൻസിയേയും,സൗമ്യയേയും മാറിമാറി നോക്കി.
“നീ തുറിച്ച് നോക്കണ്ടടാ ഉണ്ണീ… നിനക്ക് വേണ്ടി വിരിച്ച വലയായിരുന്നു… അതിലാദ്യം കുടുങ്ങിയത് ടോണിച്ചനാണെന്ന് മാത്രം…”
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സൗമ്യ മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത് ഒറ്റയടി.
“മാത്തൂ, റിലാക്സ്… നിയിവിടെ കിടക്ക്… കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞ് തരാം..”
മാത്തുവിനെ മലർത്തിക്കിടത്തി അവന്റെ രണ്ട് വശത്തും രണ്ടാളും മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി കിടന്നു.
ടോണിച്ചൻ മണിമലയിലേക്ക് കയറി വന്ന ആ തണുത്ത പുലർകാലം മുതൽ, ഇന്ന് വരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നാൻസി വിശദമായി അവനെ പറഞ്ഞ് കേൾപിച്ചു.
ഇടക്ക് വിട്ട് പോയത് സൗമ്യ പൂരിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്.
ഇന്ന് രാത്രി മാത്തുക്കുട്ടിയോട് വരാൻ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ടോണിയെ വിളിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞെന്ന് നാൻസി പറഞ്ഞപ്പോൾ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് ജാള്യത തോന്നി.
തലവേദനയാണെന്ന് താൻ പറയുമ്പോ, ടോണിച്ചനറിയാമായിരുന്നു തന്റെ അസുഖം എന്നാണെന്ന്.
വെറുതെയല്ല അങ്ങേര് ആക്കിയൊരു നോട്ടം നോക്കിയത്.
ശെ…. ഇവറ്റകള് മനുഷ്യനെ മാനം കെടുത്തിയല്ലോ…
പക്ഷേ, വേറൊരു നിലക്ക് ചിന്തിച്ചപ്പോ അത് നന്നായെന്ന് അവന് തോന്നി.തന്റെ നാട്ടുകാരനൊന്നുമല്ലല്ലോ… ?
“മാത്തൂ… എന്ത് തോന്നുന്നു….? “
നാൻസി അവനോട് ചോദിച്ചു.
“എന്ത് തോന്നാൻ… ?
എല്ലാം നല്ലതിന്…”
“അപ്പോ നമ്മുടെ കുരുവികൾ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് ഒരു മെമ്പർ കൂടി…”
എന്ന് പറഞ്ഞ് നാൻസി, ടോണിയുടെ നമ്പർ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് ആഡ് ചെയ്തു.
“നീയെത്ര മെമ്പർമാരെ വേണേലും കൂട്ടിക്കോ… പക്ഷേ,അവരെല്ലാം ഇതു പോലെത്തെ വെട്ടിരുമ്പ് ഉള്ളവരായിരിക്കണം…”
ഒരു തവണ വെള്ളം പോയിട്ടും,ഗുളികയുടെ എഫക്റ്റിൽ ഇനിയും താഴാതെ നിൽക്കുന്ന മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ കുണ്ണയിലേക്ക്, വഴുവഴുത്ത പൂറിറക്കി സൗമ്യ വീണ്ടും പൊതിക്കാൻ തുടങ്ങി.അവളുടെനെഞ്ചിൽ കിടന്ന് തുളുമ്പുന്ന ചെന്തെങ്കിൻ കരിക്കുകളിലേക്ക് മാത്തുക്കുട്ടി രണ്ട് കൈകളും നീട്ടി….