ലക്ഷ്മി പുളയുകയായിരുന്നു. ആദ്യമായാണ് ആണൊരുത്തൻ അവളുടെ അകംതുടകളെ തഴുകുന്നത്. പിൻകഴുത്തിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തിയ കൃഷ്ണന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നാണത്തോടെ നോക്കി. ആ നിമിഷത്തിലാണ് അവൻ്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ അവളുടെ കൃസരിയിൽ പതിയെ ഉരുമ്മിയത്. വിടർന്നിരുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ പൊടുന്നനെ പാതി കൂമ്പിയടഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ കോണകത്തിനടിയിൽ കുട്ടികൃഷ്ണൻ പത്തി വിടർത്തിയാടി. പതിയെ, അവളുടെ അകംതുടകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അവനവളെ പുൽത്തകിടിയിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു കിടന്ന ലക്ഷ്മി, തൻ്റെ കാലുകൾ പതിയെ വിടർത്തി അവനു സൗകര്യമൊരുക്കി.
കൃഷ്ണൻ ഒരു മായാലോകത്തായിരുന്നു. ചെറിയൊരു നനവു കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന അവളുടെ ഇളം പൂവ് അതിന്റെ സർവ പ്രൗഢിയോടും കൂടി അവനു മുന്നിൽ വിടർന്നു കിടന്നു. ചെറിയമ്മയുടെ പൂറ്റിലെ രോമക്കാടുകൾ മാത്രം കണ്ടു ശീലിച്ച കൃഷ്ണന്, സ്വർണനിറമുള്ള തുടകൾക്കു നടുവിലെ ചെന്താമരയിതളുകൾ പോലുള്ള യോനീദളങ്ങൾ പുത്തൻ കാഴ്ചയായിരുന്നു. സ്വർണനൂലുപോലിരുന്ന, സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ മാത്രം കാണാവുന്ന അല്പം രോമരാജികൾ, തിരണ്ടിവാലുപോലെ അവളുടെ പൊക്കിളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകുന്നത് കണ്ട് അവൻ നാവുകൾ നക്കി തുടച്ചു. ചെറിയമ്മയുടെ പൂറിന്റെ മണം തന്നെയായിരിക്കുമോ ലക്ഷ്മിയുടെ പൂവിന് ? ഒരു ചേതനയുടെ പുറത്ത്, അവൻ തന്റെ മുഖം അങ്ങോട്ടടുപ്പിച്ചു.
പാലട പ്രഥമന് നെയ്യ് കാച്ചുമ്പഴത്തെ ഗന്ധം..!!! കൃഷ്ണന് പോലും നിയന്ത്രിക്കാനാകുന്നതിനു മുന്നേ, അവന്റെ അരമുള്ള നാവ് ആ പവിഴപ്പൂർ നെടുകെയൊന്നു നക്കി. ഒരിത്തിരി നീളത്തിൽ പുറത്തേക്കു ഞാന്നു കിടന്ന യോനീദളങ്ങളെ അവന്റെ നാവു പതിയെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇളക്കി. ആ മാദകപിളർപ്പിനു തൊട്ടു മീതെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഒളിച്ചുകിടന്ന അവളുടെ കന്ത് സ്വയമെന്നോണം ആ നാവിനെ തിരിച്ചും ഉരഞ്ഞു. നാവിലെ രസമുകുളങ്ങളിൽ കന്തിന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണ് ഉമ്മവെച്ചു കളിച്ചു.
“ആഹ്, കൃഷ്, കൃഷ്ണേട്ടാ”- ലക്ഷ്മി ദീർഘ നിശ്വാസങ്ങൾക്കിടയിൽ വിളിച്ചു കൂവി.അവിടെയൊക്കെ നക്കുമെന്നു ചേച്ചിമാര് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ളതല്ലാതെ, അതിത്ര സുഖം തരുന്ന ഏർപ്പാടാണെന്നു അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു നീരുറവ ഉയർന്നുയർന്നു വരുന്ന പോലെ. മുലക്കണ്ണുകളിൽ നിന്നു തുടങ്ങി, പൊക്കിളിനു ചുറ്റും ഒരു ചുഴി പോലെ കറങ്ങി, കന്തിന്റെ തുഞ്ചത്തേക്ക് ആ വികാരമിങ്ങനെ പ്രവഹിച്ചു. “ആ ആ ആഹ് അമ്മേ “- അവളുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നും പനിനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകിയിറങ്ങി. ഒരു പട്ടികുട്ടിയെ പോലെ കൃഷ്ണൻ അതു നക്കിയെടുത്തു. വഴുവഴാ കിടന്ന അവളുടെ പൂർച്ചുണ്ടുകളെ അവൻ പതിയെ കടിച്ചീമ്പി. അത് അവളിൽ സൃഷ്ടിച്ച മുഖഭാവങ്ങളെ കണ്ട് അവനു അഭിമാനം തോന്നി. ആ വെയിലിൽ അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി അവൻ അന്നു രാവിരുളും വരെ കിടന്നു.
സാമന്ത ഇല്ലങ്ങളിലെ ഇളം തലമുറക്കാരെല്ലാം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വിദ്യ പഠിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ് ശങ്കരൻ തമ്പിക്കും തന്റെ മകനെ കുറിച്ച് ചിന്തയുദിച്ചത്. ഒരു കാര്യവും വെറുതെ ചിന്തിക്കുന്ന തരക്കാരനായിരുന്നില്ല അയാൾ. ഉടനെ മകനെ മുന്നിലേക്കു വിളിച്ചു: “ഇന്ന് തന്നെ പുറപ്പെട്ടോളാ കൃഷ്ണാ, ചാത്തന്നൂർ കളരിയിലേക്ക്. ചെറുപ്പത്തിൽ കാണിച്ചു തന്നിട്ടുള്ള അടവുകൾ ഇപ്പോഴും മറന്നിട്ടില്യ ന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഇനി ഒട്ടും അമാന്തിക്കേണ്ട. പതിനെട്ടടവും പഠിച്ച ചേകവർ ആയി വരാ”… ലക്ഷ്മിയെ പിരിയേണ്ടി വരും എന്നതൊഴിച്ചാൽ, ചാത്തന്നൂർ കളരിയിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിടാനുള്ള അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തിൽ അയാൾക്കു സന്തോഷം മാത്രമേ തോന്നിയുള്ളൂ. കളരി അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അഭ്യസിച്ച അന്ന് കുറിച്ചിട്ടതാണ്, ചേകവർ ആയി പേരെടുക്കണം എന്നുള്ള മോഹം. മെയ്വഴക്കവും ചുവടുകളും ഇത്ര കാലം മിനുക്കി സൂക്ഷിച്ചതും ഇതിനു വേണ്ടി തന്നെ. കൃഷ്ണൻ ഉടനെ ഭാണ്ഡം നിറച്ചു. ലക്ഷ്മിയോട് എങ്ങനെ പറയുമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ ദുഃഖം. പക്ഷേ അവളുടെ മറുപടി അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു: “ഇക്കൊരു ദുഖോം ഇല്ല്യ, പഠിച്ചു ചേകോൻ ആയി വന്നാ ഇന്റെ കഴുത്തിൽ ഈ കയ്യോണ്ടൊരു മിന്നു കെട്ടും എന്ന് ഇക്കൊരുറപ്പ് തന്നാ മതി”. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു. നിറകണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു, നീ എന്റേതെന്ന് പരദേവതകളെ തൊട്ട് ശപഥം ചെയ്ത്, അവൻ തുനിഞ്ഞിറങ്ങി, ചാത്തന്നൂർ കളരിയിലേക്ക്..!!!