“ മോള് കിടക്കുന്ന മുറിയേതാ… ?”
അതാണ് ബീരാൻ ആദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചത്..
“എന്തിനാ അങ്കിൾ…?”.
കാര്യം മനസിലാകാതെ കുൽസു ചോദിച്ചു..
“ മുറിയേതാന്ന് പറയെടീ…”
ഉറച്ച ശബ്ദമായിരുന്നു ബീരാന്റേത്..
“ അത്… അടുക്കളയുടെ അടുത്തുള്ള മുറി…”
“ എന്നാ പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പിൻവശത്തെ ജനലിൽ മുട്ടും…
അപ്പോ തുറക്കണം…”
അത്രയും പറഞ്ഞ് ബീരാൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി..
കുൽസൂന് ഒന്നും മനസിലായില്ല..
അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെയാണ്..
ഏതായാലും വരട്ടെ…
ബീരാൻ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നെണീറ്റ് താഴേക്ക് പോയി..
മുറിയിൽ കയറി, പോത്തിനെ പോലെ മുക്രയിട്ടുറങ്ങുന്ന ആമിനാനെ ഒന്ന് നോക്കി, ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ച ചാവിയെടുത്ത് അലമാര തുറന്നു..
അതിനുള്ളിലെ ലോക്കറും തുറന്ന് അടുക്കി വെച്ച അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട് കെട്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് കെട്ടെടുത്തു..
ഒരു ലക്ഷം രൂപയെടുത്തപ്പോ ബീരാന്റെ കയ്യൊന്ന് വിറച്ചു.
പിന്നെ ഒരു മാദളക്കനി തിന്നാനാണല്ലോ എന്ന സമാധാനമുണ്ടായി..
ഇതിവിടെ കിടന്ന് പൂപ്പല് പിടിച്ചാ ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും നടക്കില്ല..
ബീരാൻ നോട്ട് കെട്ട് മടിയിൽ തിരുകി പുറത്തിറങ്ങി..
മുൻവാതിൽ പുറത്ത് നിന്നടച്ച് അയാൾ നിലാവിലൂടെ അഹമ്മദിന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
വീടിന്റെ മുൻ വശം മതിലാണെങ്കിലും കുൽസൂന്റെ വീടിന്റെ ഭാഗം വേലിയാണ്..
അങ്ങോട്ട് കയറാൻ വഴിയുമുണ്ട്..
അതിലൂടെ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ ബീരാൻ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി..
അടുക്കള ചുറ്റി അയാൾ കുൽസു കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ ജനലിന് മുന്നിലെത്തി..
പിന്നെ അകത്തിരിക്കുന്ന കുൽസൂന് മാത്രം കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പതിയെ ജനലിൽ മുട്ടി..
കൊളുത്തിൽ കൈ വെച്ചിരുന്ന കുൽസു ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ജനൽ പാളി തുറന്നു..
പുറത്തെ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ബീരാനെ അവൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു..
“ അങ്കിളേ…”
അകത്ത് നിന്ന് അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു..
“ മോളേ…”
ബീരാന് അകത്തേക്ക് കാണുന്നില്ല..
“എന്താ അങ്കിൾ… ?.
അയാൾ വന്നതെന്തിനാണെന്ന് ഒരു ഐഡിയയും അവൾക്ക് കിട്ടിയില്ല..
ബീരാൻ മടിയിൽ നിന്ന് നോട്ട് കെട്ടെടുത്ത് ജനലഴിക്കുള്ളിലൂടെ അകത്തേക്ക് നീട്ടി..
ഇരുട്ടിൽ അതെന്താണെന്ന് കുൽസൂന് മനസിലായി.
“ ഇന്നാ മോളേ… ഇത് വാങ്ങ്…”
“എന്താ അങ്കിൾ ഇത്… ?”..
“ ഇത് കുറച്ച് പൈസയാ… ഒരു ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്…
ഇനി വേണേൽ ചോദിച്ചാ മതി…
പൈസയില്ലാഞ്ഞിട്ട് മോളുടെ ഒരാഗ്രഹോം നടക്കാതിരിക്കരുത്…
എന്ത് വേണേലും എന്റെ മോള് ആഗ്രഹിച്ചോ…. അതെല്ലാം ഈ അങ്കിൾ വാങ്ങിത്തരും…”
വിറച്ച് പോയി കുൽസു…
ഒരു ലക്ഷം രൂപ… !
ഒരു ലക്ഷമെന്ന് കേട്ടിട്ടേയുളളൂ…
“ ഇത് വാങ്ങെടീ കാന്താരീ…”
വിറക്കുന്ന കൈകൾ നീട്ടി കുൽസു ആ നോട്ട് കെട്ട് വാങ്ങി..
തന്റെ ശരീരത്തിന് കിട്ടുന്ന ആദ്യത്തെ വിലയാണിതെന്ന ഓർമ്മയിൽ അവളൊന്ന് പുളഞ്ഞു..
“ ഇനി മോൾക്കെന്ത് വേണേലും അങ്കിളിനോട് ചോദിക്കണം…
ഉപ്പാനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത്…”
ബീരാൻ ജനലഴിയിൽ പിടിച്ച് അകത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി..
തന്റെ കയ്യിൽ തണുത്ത കൈ വന്ന് അമരുന്നത് ബീരാനറിഞ്ഞു..
ഒരു തൂവൽ കൊണ്ടെന്ന പോലെ കുൽസു തന്റെ കയ്യിൽ തഴുകുന്നതും അയാളറിഞ്ഞു..
“ അങ്കിൾ…”
കുൽസു പ്രേമപൂർവ്വം വിളിച്ചു…
“ എന്താടീ മോളേ…?”.
“ ഞാൻ… ഞാൻ… അടുക്കളയിലെ… വാതിൽ… തുറന്ന് തരട്ടെ… അങ്കിൽ അകത്തേക്ക് വാ….”
തന്റെ മുഴുവൻ കഴപ്പും അയാളെ അറിയിച്ച് കൊണ്ട് കുൽസു പറഞ്ഞു..
ഇപ്പത്തന്നെ അയാൾക്കെല്ലാം തുറന്ന് കൊടുക്കാൻ അവൾക്ക് ധൃതിയായി..
“മോളേ… ഇന്ന് വേണ്ട…
നാളെ… നാളെ ഞാൻ വരട്ടെ…
നാളെ മോള് വാതില് തുറന്ന് തരോ..?”
ഒരു മുന്നൊരുക്കവും എടുക്കാതിരുന്ന ബീരാൻ ചോദിച്ചു..
“ മതിയോ അങ്കിൾ…?
നാളെ മതിയോ…?.
അങ്കിളെപ്പ വന്നാലും ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് തരും… ഇപ്പോ വേണേൽ ഇപ്പോ…”
അവർക്ക് രണ്ടാൾക്കും മാത്രം കേൾക്കാവുന്നത്ര പതിയെയാണവർ മന്ത്രിക്കുന്നത്…
“ നാളെ മതി മോളെ… മോളൊരുങ്ങിയിരുന്നോ… ഇനി ഞാൻ പോട്ടെ… ?”.