ഇനിയിവിടെ നിന്നാൽ സംഗതി പന്തിയല്ലെന്ന് മനസിലാക്കിയ ബീരാൻ തടിയൂരാൻ നോക്കി..
“ ഹാ… അതെന്ത് പോക്കാ അങ്കിളേ…
എന്നെക്കാണാനല്ലേ അങ്കിള് വന്നത്… കണ്ടിട്ട് പോയാ മതി…
ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടാ അങ്കിള് വന്നത്…
അത് വല്ലവരുടെയും മുറിയിലിരിക്കാനല്ല…”
കുൽസു വീണ്ടും നസീമയെ ചൂടാക്കി..
“കൊണ്ട് പോടീ…
പക്ഷേ, ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഒരുത്തൻ വന്നിട്ടുണ്ട്… അവനെ നീ മുറിയിൽ പൂട്ടി വെച്ചിരിക്കുകയല്ലേ…
ഇറക്കിവിടെടീ അവനെ…”
“ എടീ പൂറികളേ… ഒന്ന് പതുക്കെപ്പറ…
നസീമാ… നിന്റെ കെട്ട്യോനാ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നത്…. നിനക്ക് ബോധമില്ലേടീ പൂറീ…”
നിവൃത്തിയില്ലാതെ ബീരാൻ രണ്ടാളേയും തെറി പറഞ്ഞു..
“ അതല്ലിക്കാ.. ഇവള്….”
നസീമയൊന്നടങ്ങി…
എന്നാൽ കുൽസു വിടാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല..
“ അവനേയും ഞാൻ വിളിച്ചതാ…
എന്നെ പറ്റിച്ചല്ലേ ഉമ്മ അവനെ തട്ടിയെടുത്തത്…?”.
“എന്നാ അവനേയും നീയെടുത്തോടീ…
എന്നിട്ട് രണ്ടാളേയും കൊണ്ട് പൂറ്റിലും, കൂതീലും കയറ്റിക്ക്… അല്ല പിന്നെ…”
നസീമ ചീറി..
“ ഉം… കയറ്റിക്കും ഞാൻ…
ഏതായാലും ഉമ്മയിന്ന് കൊതിച്ചതല്ലേ…
അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ…
ഉമ്മ പറ… ആരെ വേണം ഉമ്മാക്ക്…?”
യഥാർത്തത്തിൽ തമ്മിലറിഞ്ഞ ചമ്മൽ മറക്കാനാണ് രണ്ടാളും കലിപ്പിലായത്..
ആ ചമ്മലൊന്ന് മാറ്റണം.. അതിന് വേണ്ടിയാണ് പരസ്പരം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്..
നല്ല നാല് തെറി പറഞ്ഞതോടെ രണ്ടാളുടെയും നാണവും ചമ്മലും മാറി..
“ അതിനവനെവിടെ… ?”
വിനോദിനെ കാണാതെ നസീമ ചോദിച്ചു..
കുൽസു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്ന വിനോദിനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി..
ഇപ്പോൾ ഞെട്ടിയത് ബീരാനാണ്..
“എടാ… വിനൂ… നീ… ?”
വിനോദ് ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് ബീരാനെ നോക്കി..
“ഇക്കാ…”
ബീരാന് ചിരിക്കണോ കരയണോന്ന് മനസിലായില്ല..
മൂന്നാല് കൊല്ലമായി ബീരാൻ ഷർട്ടും പാന്റും എടുക്കുന്നത് മുഴുവൻ വിനോദിന്റെ കടയിൽ നിന്നാണ്..
അവർ തമ്മിൽ പ്രായ വിത്യാസമുണ്ടെങ്കിൽ രണ്ടാളും നല്ല സുഹൃത്തുക്കളാണ്..
ടൗണിൽ പോകുമ്പോൾ വെറുതെയെങ്കിലും വിനോദിന്റെ കടയിലൊന്ന് കയറി അവനോട് കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചിരിക്കും ബീരാൻ.. അത്ര സുഹൃത്തുക്കളാണവർ..
ഒന്നും നോക്കാതെ ബീരാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു..
അത് കേട്ട് ചിരിയോടെത്തന്നെ വിനോദ്, ബീരാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
നസീമയും, കുൽസുവും അന്തം വിട്ടു..
ഇവർ രണ്ടാളും നേരത്തേ പരിചയക്കാരാണെന്നറിഞ്ഞതും രണ്ടാൾക്കും സമാധാനമായി.. സന്തോഷവും..
“ കുൽസൂ… ആ വാതിലടക്കെടീ…
ഈ അട്ടഹാസമൊന്നും ഇക്ക കേക്കണ്ട…”
ബീരാന്റെയും, വിനോദിന്റെയും ചിരി കേട്ട് നസീമ പറഞ്ഞു..
കുൽസു വേഗം വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു..
ഇപ്പോൾ നാല് പേരും നസീമാന്റെ മുറിക്കുള്ളിലാണ്..
കത്തുന്ന ബൾബിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എല്ലാരും പരസ്പരം നോക്കി..
എല്ലാം എല്ലാർക്കും മനസിലായി..
വിനോദ് നല്ലൊരു വെടി വീരനാണെന്ന് ബീരാനറിയാം.. ചില വെടിക്കഥകളൊക്കെ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്..
“നിങ്ങള് നേരത്തേ അറിയോ ഇക്കാ…?”
അവരുടെ അടുപ്പം കണ്ട് നസീമ ചോദിച്ചു..
“ എന്റെ നസീമാ… ഞങ്ങള് നാലഞ്ച് കൊല്ലത്തെ പരിചയമാ…
ഈ പഹയനാണോ നിന്റെ കാമുകൻ..?.
നന്നായി…
ആരാണെന്നറിയാതെ എനിക്കൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു..
ഇപ്പോ സമാധാനമായി… “
ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ബീരാൻ പറഞ്ഞു…
“വിനൂ… നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേടാ കുട്ടാ…?”
കുസൃതിയോടെ നസീമ ചോദിച്ചു.
“ ഞാനിനി എന്ത് പറയാൻ ഇത്താ… എല്ലാം നല്ലതിന്…”
അത് കേട്ട് എല്ലാരും ചിരിച്ചു..
“ എല്ലാരും പരിചയപ്പെട്ടു… കാര്യങ്ങളൊക്കെ എല്ലാർക്കും മനസിലായി…
ഇനി തമാശയും പറഞ്ഞ് ഇളിച്ചോണ്ടിരുന്നാ മതിയോ….
നേരമെത്രയായെന്നാ…”
രണ്ടിലൊരാൾ തന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് കയറ്റിത്താടാ എന്നൊരു ധ്വനി കുൽസൂന്റെ സംസാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു..
“നസീമാ… എന്തായിനി വേണ്ടത്…?
വിനൂ… നീയും പറയെടാ… മോള് പറഞ്ഞ പോലെ നേരം പോയി…”
ബീരാൻ പക്വതയോടെ ഇടപെട്ടു..
“ ഞാനെന്താ ഇക്കാ പറയാ…?.
നിങ്ങള് രണ്ടാളും തീരുമാനിക്ക്…”