അവൾ വീണ്ടും ഇരുന്നു. ചന്തി പുറത്താക്കി കാലുകൾ പരമാധി വിടർത്തി. കാല് രണ്ടും അയാൾ അകറ്റിപ്പിടിച്ചു.
അയഞ്ഞ് പിളർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ മൂലം അയാൾ കണ്ടു.
ചുവന്ന നിറത്തിൽ അത് തുറന്നടയുന്നത് അയാൾ കൊതിയോടെ നോക്കി. പിന്നെ നാവ് നീട്ടി അവിടെ ശരിക്ക് നക്കി.
“അച്ചാ… ശ്..ശ്,.. വിരല് കയറ്റിയിറക്കച്ചാ… കൂതി വാ തുറന്ന് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ…”
ശിവരാമൻ തുള നന്നായൊന്ന് നക്കി ഒരു വിരൽ പതിയെ മൂലത്തിലേക്ക് കയറ്റി. അയാൾ കരുതിയ മുറുക്കമൊന്നും അതിനുണ്ടായില്ല.
അയാൾ ഉള്ളിലിട്ടൊന്ന് കറക്കി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ നോക്കണ്ട… അച്ചന്റെ മോൻ തന്നാ അത് തുറന്നത്… എപ്പഴും അതിലാ അച്ചാ അടി… നല്ലോണം വലുതായല്ലേ അച്ചാ…?”
അയാൾ ചാടിക്കിടക്കുന്ന കന്ത് വായിലാക്കി രണ്ട് വിരലുകൾ മൂലത്തിലിട്ട് ഊരിയടിച്ചു.
“ആ… ആ,,,,ആ… ആഹ്…ന്റച്ചാ…ഫൂ… ഫ്… ഫ്… ഫ്…”
രണ്ട് തുളകളിലുമുള്ള സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ രജനി അലറിക്കൂവി.
“പതിയെ കൂവെടീ… നാടാകെ അറിയിക്കുമല്ലോ നീ… അച്ചനെന്താ ഇവളെ കൊല്ലുകയാണോ അച്ചാ… ?”
അത് പറഞ്ഞത് താനല്ലെന്ന് രജനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു… !
താനല്ലെന്ന് ശിവരാമനും ഉറപ്പായി… !
പിന്നെ… ?!
പിന്നെയാര്… ?!
രണ്ടാളും ചാടിയെണീറ്റു.
ചാക്കിൽ വിരിച്ച ലുങ്കി വലിച്ചെടുത്ത് വാരിച്ചുറ്റി വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കിയ ശിവരാമൻ വിറച്ച് പോയി… !
ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് തൂങ്ങിയത് കൊണ്ട് ശരിക്കടയാത്ത തകര വാതിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നത് തന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന സ്വന്തം മകളാണെന്നറിഞ്ഞതും അയാൾ വേച്ച് പോയി.
ഗോപിക ചിരിയോടെത്തന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
“എന്ത് കാറലാടീയിത്… എവിടെ കേക്കാന്നറിയോ..?
എന്റച്ചാ… അച്ചനെങ്കിലും ഒരു ബോധം വേണ്ടേ… ?
ആൾക്കാര് ഓടി വരൂലേ… ?”
ആദ്യം പേടിച്ചെങ്കിലും ഗോപുവാണെന്നറിഞ്ഞതും രജനിക്ക് പേടി മാറി.
അവൾ ഒരു ബ്രാ മാത്രമിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്.
എല്ലാമറിയാമെങ്കിലും ശിവരാമൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു.
ഇവളിങ്ങോട്ട് കയറിവരുമെന്ന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല.. മാനം പോയി..
“നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേടീ, ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് വന്നാ മതീന്ന്.. പിന്നെന്തിനാ ഇപ്പോഴിങ്ങോട്ട് എഴുന്നള്ളിയത്…?”
അവൾ വന്നത് രജനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുകയാണ് ചെയ്തത്.. ഇനിയൊന്നും മറക്കാനില്ലല്ലോ..
“ അവിടെയിരുന്നിട്ട് ഇരിപ്പുറക്കണ്ടേടീ… അച്ചൻ നിന്നെ എടുത്തോണ്ട് പോന്നപ്പത്തന്നെ ഞാനെത്തി…
അല്ല… ഇതെന്താ അരഞ്ഞാണോ…?
ഇതെവിടുന്നാടീ… ഞാനിത് വരെ ഇത് കണ്ടില്ലല്ലോ…?”
രജനിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന അരഞ്ഞാണം കണ്ട് ഗോപിക ചോദിച്ചു.
രജനി ചിരിയോടെ അച്ചനെ നോക്കി.
“മോളേ… ഞാനാ പൈപ്പൊന്ന് ശരിയാക്കി വരാം…”
ശിവരാമൻ പതിയെ വലിയാൻ നോക്കി.
“അച്ചൻ പോകാൻ വരട്ടെ… സത്യം പറയെടീ… ഇതെവിടുന്ന് കിട്ടി… ?”
“ അച്ചാ… പറഞ്ഞ് കൊടുക്ക്… “
രജനി കള്ളച്ചിരിയോടെ അച്ചനെ നോക്കി.
രണ്ടാൾക്കും യാതൊരു പരിഭ്രമവുമില്ലെന്ന് ശിവരാമൻ കണ്ടു. അഴിച്ചിട്ട നൈറ്റിയെടുത്ത് ശരീരം മറക്കാൻ പോലും രജനി ശ്രമിക്കുന്നില്ല..
ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് വന്നാൽ പോരായിരുന്നോ എന്നാണ് ആദ്യം തന്നെ രജനി ചോദിച്ചത്.
രണ്ടാളും ഒത്തുകൊണ്ടുള്ള കളിയാണിതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി.
“അച്ചാ… സത്യം പറ… ഇതെവിടുന്നാ.?”
ഗോപു അച്ചന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
ലുങ്കിയെ കൂടാരം പോലെ കുത്തി നിർത്തിയ കുണ്ണയിലേക്ക് ഗോപിക ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി.
“അത് ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്തതാടീ…ഉം… ?
നിനക്കെന്താ… ?”
ശിവരാമൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഇത്രയും വലിയൊരു പൊന്നരഞ്ഞാണം വാങ്ങിത്തരണേൽ നിന്റെ പെർഫോൻമെസ് കുറച്ചൊന്നും പോരല്ലോടീ…”
ഗോപിക കൊതിയോടെ അരഞ്ഞാണത്തിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“എന്റച്ചാ..എന്റെ അരക്കെട്ടിലും അരഞ്ഞാണം കെട്ടിയാ നിൽക്കും.. എനിക്കിതൊന്നും വാങ്ങിത്തരാൻ ആളില്ലല്ലോ ഈശ്വരാ…”
അച്ചനെന്തേലും ചമ്മലുണ്ടേൽ അതങ്ങ് മാറിക്കോട്ടെ എന്ന മട്ടിലാണ് ഗോപിക സംസാരിക്കുന്നത്.
അത് ശിവരാമനും മനസിലായി. അത് നന്നായെന്നും അയാൾക്ക് തോന്നി.