റൂംബോയിയുടെ കൂടെ അവർ ബുക്ക് ചെയ്ത കോട്ടേജിലേക്ക് നടന്നു.
പുറത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ പുല്ല് മേഞ്ഞ ചെറിയ കുടിലുകളാണ് ഓരോ കോട്ടേജും. കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കത്തിലൂടെ വെട്ടിയുണ്ടാക്കി, പരുക്കൻ ടൈൽസ് പാകിയ വഴിയിലൂടെയാണ് നടത്തം .
താഴെയുള്ള ഒരു കോട്ടേജിലേക്ക് റൂം ബോയിയോടൊപ്പം അവർ കയറി. മുൻഭാഗം ഭൂമി നിരപ്പിലാണെങ്കിലും മറുഭാഗം ഒരു നില ഉയരത്തിലാണ്. കുത്തനെയുള്ള മലഞ്ചെരുവിന് അനുസൃതമായാണ് ഓരോ കോട്ടേജും പണിതിരിക്കുന്നത്.
സൗകര്യങ്ങളും, പൂളിന്റെ ഉപയോഗങ്ങളുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത്, എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞ് റും ബോയി പോയി.
മൂന്നാൾക്കും മുറിയിഷ്ടപ്പെട്ടു.
എല്ലാം നടന്ന് കണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന് ബാൽക്കണിയിലേക്കിറങ്ങിയ രജനി അൽഭുതം കൊണ്ട് ഉറക്കെ ഒരൊച്ചയുണ്ടാക്കി… !
ശബ്ദം കേട്ട് ശിവരാമനും, ഗോപികയും ഓടിവന്നു… അവരുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും അൽഭുതത്തിന്റെ ഒരു ശബ്ദമുണ്ടായി.
മലഞ്ചെരുവിന് താഴേ… കുറേ ദൂരത്ത്…
കടുംനീല നിറത്തിൽ വെളളം നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ബാണാസുരാ സാഗർ അണക്കെട്ട്…
അത് മനോഹരമായൊരു കാഴ്ച തന്നെയായിരുന്നു.
സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലിറങ്ങിയാലും ഡാം കാണാം.. ബാൽക്കണിയും, പൂളുമായി കട്ടിയുളള ഗ്ലാസ് കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പൂളിലും നല്ല പ്രൈവസിയാണ്..കൂടുതൽ പ്രൈവസി വേണ്ടവർക്ക് കർട്ടൻ നീക്കിയിടാം…
ബെഡ്റൂമും പുളും രണ്ടടി ഉയരമുള്ള ഒരു പടവ് കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. റൂമിലേക്ക് വെള്ളം തെറിക്കാതിരിക്കാനായാണത്… ബെഡിലിരുന്നാലും പുളിൽ മുങ്ങിയാൽ കാണാം.
കുറച്ച്നേരം അവർ ആ വിശാലമായ റിസർവോയർ കണ്ട് നിന്നു. കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പരന്ന് കിടക്കുകയാണത്. ടൂറിസ്റ്റുകളുമായി സ്പീഡ് ബോട്ടുകൾ ഡാമിലൂടെ ചീറിപ്പായുന്നുണ്ട്. ഈയൊരു കാഴ്ച തന്നെ ഇവിടെ കൊടുത്ത പൈസക്കുള്ളതുണ്ടെന്ന് രജനിക്ക് തോന്നി.
“ഇപ്പോ കഴിക്കാനെന്തേലും പറയണോ മക്കളേ..? നേരം ഒരു മണികഴിഞ്ഞു…”
ശിവരാമൻ മുറിയിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“കുറച്ച് കഴിയട്ടെ അച്ചാ.. കുറച്ച് നേരം നമുക്ക് വർത്താനം പറഞ്ഞിരിക്കാം..”
ഗോപിക ഓടി വന്ന് ബെഡിലേക്ക് ഒറ്റ വീഴ്ച.. സ്പ്രിംഗ് ബെഡിൽ അവളൊന്ന് കുതിച്ചുയർന്നു.
രജനിയും വന്ന് ബെഡിലിരിന്നു. ശിവരാമൻ അടുത്തുള്ള കസേരയിലും ഇരുന്നു.
“നല്ല സ്ഥലം,അല്ലേ അച്ചാ… നല്ല പ്രൈവസീം… ഈ സ്ഥലം കൊള്ളാം…”
രജനി അച്ചനെ നോക്കി.
“ശരിയാടീ മോളേ… നിങ്ങള് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനിത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല..”
അയാൾക്കും നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഗോപിക കിടക്കയിൽ കിടന്ന് മിഡിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ കയ്യിട്ട് നനഞ്ഞൊട്ടിയ പാന്റി ഊരിയെടുത്തു.
“ഇന്നാ അച്ചാ… ഇതങ്ങോട്ട് വെച്ചേ… നനഞ്ഞിട്ട് ഇടാനൊരു ബുദ്ധിമുട്ട്..”
നനഞ്ഞ പാന്റി അച്ചന് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് ഗോപിക പറഞ്ഞു.
അയാൾ കൈ നീട്ടി അത് വാങ്ങി.
“ഇതെന്താടീ നീ വെള്ളത്തിൽ
മുക്കിയോ…? അതോ ഇതിൽ നീ മൂത്രമൊഴിച്ചോ… ?”
അയാൾ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ പൂറ്റീന്നൊലിച്ചതാ അച്ചാ.. എപ്പത്തുടങ്ങിയ ഒലിയാന്നറിയോ…?”
കഴപ്പ് മുറ്റിയ ശബ്ദത്തിൽ ഗോപിക പറഞ്ഞു.
“നിന്റേതോടീ മോളേ… നിന്റേം ഇങ്ങിനെ നനഞ്ഞോ…?”.
അയാൾ രജനിയോട് ചോദിച്ചു.
“ആഹ… ചോദിക്കാൻ പറ്റിയൊര് മൊതല്… എന്റച്ചാ… അവളുടെ പൂറ് നനവില്ലാത്തത് എപ്പഴാന്ന് ചോദിക്ക്… ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും അതങ്ങിനെ വഴുവഴുത്തോണ്ടിരിക്കുകയാവും… അത് നക്കിക്കൊടുക്കലല്ലേ ഇപ്പോ എന്റെ മെയ്ൻ പണി…”
ഗോപിക ഒരു മടിയുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“ആ… അത് ചോദിക്കാൻ മറന്നു… എന്ന് തുടങ്ങി നാത്തൂനും, നാത്തൂനും ഈ നക്കിക്കൊടുക്കൽ… ?”
“അതൊക്കെയങ്ങ് തുടങ്ങിയച്ചാ… എങ്ങനേലും പൂറ്റിലെ കടിയൊന്ന് തീരണ്ടേ… “
രജനി, ജീൻസിന്റെ കൊളുത്തെടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇതൊന്ന് വലിച്ചൂരിയേ അച്ചാ… ഭയങ്കര ടൈറ്റാണിത്… ഇടാൻ തന്നെ പെട്ട പാട്…”
അച്ചന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.
അയാൾ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് നിലത്തിരുന്നു. അവളുടെ ജീൻസിന്റെ ഇരു ഭാഗത്തും പിടിച്ച് താഴോട്ട് വലിച്ചു.
വണ്ണമുള്ള തുടകളിലൂടെ അതൂരിയെടുക്കാൻ അയാൾ കുറച്ച് പാട്പെട്ടു.. രജനി ഓരോ കാല് പൊക്കിക്കൊടുത്തു. കാലിലൂടെ അതൂരി മാറ്റി ബെഡിലേക്കിട്ട് അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് നോക്കിയ അയാളൊന്ന് വെട്ടിപ്പുളഞ്ഞു.