രാസലീല – 1 [Lohithan] Like

പിന്നെ ഈ ജീവിതം പാഴായിപ്പോയല്ലോ എന്ന ചിന്തയിലാണോ എന്നറിയില്ലമ്മി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.

‘ഗ്രെയിനിനു പോണെന്നുപറഞ്ഞു പോയിട്ട് പ്ലെയിനിലാണ് യാത്രയും. ഒരു നുണ കൂടി”

മമ്മിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർചാലുവെച്ചൊഴുകി

എനിക്കിതെങ്ങിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നും അറിയില്ല.ഞാൻ നിസ്സഹായനായി ആ കണ്ണീരും നോക്കി നിന്നു.
‘ഒരിക്കൽ പോലും … ഒരിക്കൽ പോലും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനെതിർ നിന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ ഈ നാൾ വരെ ജീവിച്ചതുതന്നെ ആ മനുഷ്യനുവേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു.. -‘പിന്നെ വാക്കുകൾ തിരിച്ചെടുക്കാൻ വയ്യാതായി

ഞാൻ എണീറ്റുചെന്ന് മമ്മിയോടു എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്നാശിച്ചു. എല്ലാം ശരിയാകുമെന്നു പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ നാവ് ചത്ത തവളയെപ്പോലെ വായിൽ കിടന്നു.

‘ഇനി എനിക്കു പത്താൽ മതി. ഞാൻ ചാകും’

ഞാൻ ഒരുതരം ഭയപ്പാടോടെ മമ്മിയെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

മമ്മി എന്തെങ്കിലും അതികമം കാട്ടിയാൽ കൊള്ളുന്നതെനിക്കാണ്.

ഞാൻ മമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിച്ചെന്നു. രണ്ടു കൈകളും എടുത്തു.

മ്മിയുടെ നനഞ്ഞ കവിളുകളും ഒഴുകുന്ന കണ്ണുകളും എന്റെയുള്ളിൽ തീ പടർത്തി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

‘മമ്മിക്ക് മരിക്കണമെന്നുണ്ടോ?

‘ഇല്ല’

‘എനിക്കും ഇല്ല.

‘പിന്നെ ഇപ്പോൾ നമുക്കെന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും, എല്ലാം പോയില്ലേ എന്റെ ദൈവമേ”

മമ്മിയുടെ കണ്ണുനീർ ഉടനെയെങ്ങും അടങ്ങുകയില്ലെന്നു പോലും എനിക്കു തോന്നി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

‘ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ നമുക്കു രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാം . . . അതേ’ഞാൻ പറഞ്ഞു’സമയവും നിശ്ശബ്ദതയും.”
മമ്മി കണ്ണു മിഴിച്ചു.

ഞാൻ ശാന്തത നടിച്ചു പറഞ്ഞു.

‘ഡാഡി മൂന്നു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ വരും,അതുവരെ നമുക്കു സമയം കൊടുക്കാം.”
അതംഗീകരിച്ച മട്ടിൽ മമ്മി തലയാട്ടി

പിന്നെ,ഇരുപതുകാരനായ ഞാനൊരു എഴുപതുകാരനേപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. ‘പിന്നെ. അതുവരെ നമ്മളിക്കാര്യം അറിഞ്ഞതായി ഭാവിക്കരുത്. ഡാഡിക്കിതേക്കുറിച്ച് എന്താണു പറയാനുള്ളതെന്നറിയണം. അതുപറയാൻ നാം സമയവും കൊടുക്കണം. അതും, നമ്മുടെ വീട്ടുകാമോ ബന്ധുക്കളോ അറിയാത്തവിധം വേണം താനും!’ മ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. മുഖത്ത് ഭാവമാറ്റമുണ്ടായി. എന്നെ കെട്ടിയുണച്ചങ്ങു പിടിച്ചു കവിളിലും ചുണ്ടിലും തുരുതുരാ ഉമ്മ തന്നു.

ഞാനതെല്ലാം ആഹ്ലാദത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. ‘എന്റെ പൊന്നു മോനേ,ഒരു സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിപോലെയാണാ നിന്റെ വിധി വാക്യം” മമ്മി വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു. വീണ്ടും ഉമ്മ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. എനിക്കും ആശ്വാസം, മ്മി മരണത്തേക്കുറിച്ചൊന്നും പറയുന്നില്ലാല്ലോ അതിൽ. പിന്നെ മമ്മി എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ‘നീ മിടുക്കനാണെന്നു എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്.പഞ്ചോളൂ. ‘ ‘എനിക്കെന്റെ മമ്മീടെ സന്തോഷിക്കുന്ന മുഖം കണ്ടാൽ മാത്രം മതി എന്റെ പൊന്നു മമ്മീ” മ്മി ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. എന്നെ ശരിക്കും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമുക്കിത്തന്നെ. കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൂടി തന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഉമ്മ വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ മുഖം ലേശമൊന്ന് ചരിച്ചു കൊടുത്തു. ഉമ്മ എന്റെ ചുണ്ടിൽത്തന്നെ. അതു ശ്രദ്ധിക്കാത്തമട്ടിൽ മമ്മി നിന്നു. ‘ഇനിഎന്റെ മമ്മി സ്വസ്ഥമായെങ്കിൽ ഉച്ചയുറക്കം ഒന്നു നോക്ക്” മ്മിക്ക തു കേട്ടതും സന്തോഷമായി ‘ശരി എനിക്കൊന്നുറങ്ങണം നീയും വാ’

എനിക്കൊരു മെയിൽ ചെക്കുമെയ്യാനുണ്ട്.പത്തു മിനിറ്റ്. ശരിയെന്നും പറഞ്ഞ് മമ്മി കിടപ്പു മുറിയിലോട്ടു നടന്നു. എന്റെ പണി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ കിടപ്പു മുറിയിലോട്ടു ചെന്നു. കൊള്ളാം, മമ്മി നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്കമായി ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചുയരുന്നതും താഴുന്നതും നോക്കി ഞാൻ വാതിൽ ചാരി നിന്നു. നേരീയ നൈറ്റിയാണ്. നിപ്പിൾ നന്നായി കാണാം. പലപ്പോളും മമ്മി അങ്ങിനെയാണ് കിടപ്പുമുറിയിൽ ലളിതവസ്ത്രമേ ധരിക്കൂ. താഴോട്ടു നോക്കുമ്പോൾ, പാന്റീസിന്റെ നിഴൽ നന്നായിൽ കാണാം. പാന്റീസിന്റെ നടുവിലായി ഉയർന്ന പ്രദേശം കണ്ടപ്പോൾ അസൂയ തോന്നാതിരുന്നില്ല. വീണ്ടും കണ്ണുകൾ മുകളിലെത്തിയപ്പോളാണ് മമ്മി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു എന്നു കാണുന്നത്. എന്തവാടാ എന്ന മട്ടിൽ മമ്മി പുരികമുയർത്തി ഞാൻ കൂട്ടിലിനടുത്തേക്കു ചെന്നു. ‘ഞാൻ ഓർക്കുകാമുന്നു.മമ്മി ഇന്നിതയും ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ പ്രസവിക്കും മുന്നെന്തായി രുന്നു ഒരു മാലാഖ പോലിരുന്നുവല്ലേ” മ്മിയുടെ മുഖം ചുവന്നു. ചിരി അടക്കി തലയിണയുടെ ഒരറ്റം കടിച്ചു പിടിച്ചു ചിരി നിയന്തി ച്ചു. എനിക്കും മന്ദഹസിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മമ്മിയോടു ചേർന്ന് കട്ടിലിൽ ഇമുന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *