ആർക്കും, സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ, പൊതുവായ പട്ടാളബന്ധം വച്ചും കൂടി, വാസത്തി ആലിസുമായി പരിചയപ്പെടുകയും വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ അവർ അടുത്ത കൂട്ടുകാരായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ വന്ന ചാക്കോ, ഭാര്യയുമായി തമാശ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വാസന്തിയെ കണ്ടു ഞെട്ടി
പക്ഷെ അയാൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിയതു അടുത്ത തവണ ഈണിലെ കൂട്ടുകാരന്മാർക്കു കിടന്നുകൊടുക്കാൻ വാസന്തിയെ വിളിച്ചപ്പോഴാണ്.
“ഞാൻ വരില്ല” “എന്റെ സ്വഭാവം അറിയാമല്ലോ, വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്റെ കളികളൊക്കെ നിന്റെ ഭർത്താവിനോടു പറഞ്ഞു കൊടുക്കും” “പോയി പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്. എനിക്കൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല. ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത നിങ്ങൾ പറയുന്നതൊന്നും ആളു വിശ്വസിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. പക്ഷെ നിങ്ങൾ എന്നെ കയറിപിടിച്ചെന്നു ഞാൻ ആലിസിനോടു പറഞ്ഞാൽ, കണ്ണുമടച്ച അവൾ വിശ്വസിക്കും. അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചാൽ, ആലിസിന്റെ ആങ്ങളമാർ കൊത്തിമുറുക്കിയ ചാക്കോയുടെ ശവമായിരിക്കും ഞങ്ങൾക്കു കിട്ടുക .”
ചാക്കോയുടെ അപ്പോഴത്തെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ, അവൾക്കു സഹതാപം തോന്നി. അവൾ എണീറ്റ് ചാക്കോയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. “എന്തിനാ ചാക്കോച്ച, വല്ലവർക്കും വേണ്ടി നമ്മൾ പിണങ്ങുന്നത്. ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്തവർക്കു കിടന്നുകൊടുക്കാൻ എനിക്കു വയ്യ. ചാക്കോച്ചൻ എപ്പോൾ ചോദിച്ചാലും ഞാൻ തരുന്നുണ്ടല്ലൊ. അതു പോരെ. നല്ല കുട്ടിയായിട്ടിരിക്ക്
അതിനു ശേഷം, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിനു വന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, എല്ലാ ദിവസവും മുടങ്ങാതെ ചാക്കോ തന്റെ കാര്യ സാധിച്ചിരൂന്നു.
ചാക്കോ ആഴ്ചച്ചയിൽ കുറഞ്ഞത്, നാലുതവണയെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതു പോലെ, ഇപ്പോഴും കുനിഞ്ഞുനിൽകുന്ന വാസത്തിയുടെ കൂത്തിയിൽ കുണ്ണ പതുക്കെ തള്ളി കയറ്റുകയാണ്. അവളുടെ കൊത്തിൽ അടിക്കുന്നതാണ് ചാക്കോയ്ക്കു പഥ്യം. വാസത്തി ചാപ്പ കൂത്തുന്നതു നിർത്തി, കണ്ണടച്ച്, തന്റെ പിൻദ്വാരത്തിലൂടെ ഉലക്ക് കുണ്ണ കയറുന്നതു അനുഭവിച്ചു നിന്നു. നല്ല മുട്ടൻ കുണ്ണയാണു ചാക്കോയുടേത്. നീളം അത്രക്കില്ലെങ്കിലും, പകുതിവച്ചുമുറിച്ചു മരകുറ്റിപോലെ നല്ല വിസ്താരം. കുതിപിളർന്നാണ് അതു കയറുക. ആദ്യമൊക്കെ വാസന്തിക്കു നല്ലതുപോലെ വേദനിച്ചിരൂന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കയറി കയറി ഒട്ടും വേദനയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല. നല്ല സുഖം കിട്ടാറൂമുണ്ട്. കൂത്തിയിൽ അടിച്ചു തരുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്.
കൈമുട്ട് മേശയിൽ ഊന്നി, കൈകളിൽ മുഖം താങ്ങി, കൂനിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണു വാസത്തി. ചാക്കോയ്ക്കക്കു ആവശ്യത്തിനു ഉയരം ഉണ്ടായതിനാൽ, നേരേനിന്നാൽ, കൃത്യം അവളുടെ കൂത്തിക്കുടിക്കാം. കൈകൊണ്ടു വാസത്തിയുടെ അരകെട്ടിൽ പിടിച്ചു മുഴുവൻ ശക്ടിയിലും ഊക്കുകയാണു ചാക്കോ.
അപ്പോൾ, ദൂരെനിന്നും ആരോ അങ്ങോട്ടു വരുന്നതു വാസത്തി കണ്ടു. “നാശം. ചാക്കോച്ചാ ആരോ വരുന്നുണ്ടു.” മുഖം തിരിച്ചു അയാളെ നോക്കികൊണ്ടു അവൾ പറഞ്ഞു. ചാക്കോ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുണണ് അവളുടെ കൂത്തിയിൽ നിന്നും വലിച്ചുരിയെടുത്തു. തന്റെ കൂത്തിയിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ മരക്കുറ്റി പെട്ടെന്നു ഊരിയപ്പോൾ വാസത്തിക്കു വിഷമമായി. അവൾ സാരിയും പാവടയും താഴ്ത്തിയിട്ട് കസാലയിൽ ഇരുന്നു. ചാക്കോയും എന്തോ ജോലിചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
വന്നയാൾ ഇൻലാൻഡോ എന്തോ വാങ്ങി പോയുടനെ വാസന്തി എണീ, കുനിഞ്ഞ് നിന്നുകൊണ്ട് സാരി വലിച്ചുപൊക്കി കൊടുത്തു. അവൾക്ക് കൂത്തിയിൽ തന്നെ വേണമായിരുന്നു. നാലഞ്ചു മിനിറ്റ് മുൻപ് ഒരു ഉഗ്രൻ കുണ്ണ അടിച്ചുകയറ്റിയ കൂത്തി ഒരു റോസാപൂപോലെ ചുമന്നു വിടർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. വെണ്ണയിൽ കത്തികയറുന്നതു പോലെ അനായസമായി കുണ്ണ അതിലേക്ക് കയറിപോയി.
ഒരു പതിനഞ്ചുമിനിറ്റ് നേരം ചാക്കോ നിർത്താതെ പണിതു. അയാളിൽ വാസന്തിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു കാര്യം അതാണ്. ചെയ്യുന്ന പണി വൃത്തിയായി ചെയ്യും. അയാൾ ഒരിക്കലും വാസന്തിയെകൊണ്ടു പണി എടുപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അയാൾ തന്നെ ചെയ്യും. ഉമ്മവയ്ക്കുക അമ്മിഞ്ഞുയിൽ പിടിക്കുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അയാൾക്കു താൽപ്പര്യം ഇല്ല. കുണ്ണ കയറ്റുക, അടിക്കുക. അതും എതാണ്ട ഒരു അരമണിക്കൂർ നേരം അയാൾ നിർത്താതെ അടിക്കും. ഒരു തളർച്ചയും ഇല്ലാതെ സംസാരവും കൂറ്. അടിക്കാണെങ്കിൽ നല്ല വേഗവും ശക്ടിയും. വെള്ളം പോകുന്ന നേരത്തു പോലും അയാൾ ശബ്ദം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല.