ഒരു പാമ്പിനെപോലെ കുണ്ണ പതുക്കെ മാളത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം വാസന്തിക്കു പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ സർപ്പം നിർത്താതെ അതിന്റെ സഞ്ചാരം തുടർന്നു. ഇതുവരെ ഒരു കുണ്ണയും സ്പർശിച്ചിട്ടില്ലത്ത് അവളുടെ ഉള്ളറകളിലേക്കു അതു ഇടിച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അവൾക്കു ശ്വാസം മുട്ടി.
“ആഫ്. മതി. ഇനി കേറില്ല. നിർത്ത്.” കിതപ്പോടെ വാസത്തി അവന്റെ ചെവിയിൽ കുറുകി.
പക്ഷേ അപ്പോഴും ആ കുണ്ണയുടെ പകുതിപോലും അവളുടെ മാളത്തിനുള്ളിൽ കടന്നിരുന്നില്ല. രണ്ടുകൈകളും കൊണ്ട് അവളുടെ ചന്തിയെ താങ്ങി അവൻ തന്റെ കുണ്ണയിലെക്കു അവളെ അമർത്തി. ചൂടും നനവും പടർന്ന ആ മാളത്തിനുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായും ഒളിക്കാൻ അതു വൃത പൂണ്ടു. വാസന്തി സഹിക്കാനാവാത്ത ഒരു അവാച്യലഹരിയിൽ പുളഞ്ഞു “മതിയെട, അയ്യോ ഞാൻ ഇപ്പോ ചാവും.” അവൾ കൈകൊണ്ടു അവന്റെ പുറത്തു പിച്ചാനും മാന്താനും തൂടങ്ങി.
പെട്ടെന്ന്, അവൻ ആഞ്ഞൊരു അടി അടിച്ചു. അവളുടെ ഗർഭപാത്രവും ഭേദിച്ച് ആ പെരുംകുണ്ണ കടവരെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കടന്നു.
“അയ്യോ. എൻറമ്മേ.” ഒരു നിമിഷം ഒരായിരം പൂക്കുറ്റികൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കത്തിപടർന്നു. ഞരമ്പുകളിൽ തീ ആളി. പിന്നെ വാസന്തിക്കു ബോധം നഷ്ട്ടപെട്ടു.
ആകാശത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഇതാവുമോ സ്വർഗ്ഗം. ഭാരമില്ലാത്ത ശരീരത്തിലെ ഒരോ അണുവിലും സുഖത്തിന്റെ മെത്താപ്പുകൾ കത്തുന്നു. തുടയിടുക്കിലൂടെ തലച്ചോറുവരെ കത്തികയറുന്ന സുഖം സുഖം സുഖം.
ഒരു ഊഞ്ഞാലിലാടുന്നതുപോലെ ആടികൊണ്ടിരിക്കുന്നതു അവൾ അറിഞ്ഞു. താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് മുകളിൽ നിന്നും താഴേക്ക്., മാംസത്തിൽ മാംസമൂരഞ്ഞു കയറുന്ന അനുഭൂതി.പിന്നെ സൂഖം അതുമാത്രം മറ്റൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.
“വീട്ടിൽ പോവണ്ടേ…” ആരോ കൂലുക്കി വിളിച്ചപ്പോഴാണു അവൾ പതുക്കെ ബോധത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വന്നത്. മഴ ഇപ്പോഴും തിമിർത്തുപെയ്യുന്നു. ശിവൻകൂട്ടി വള്ളതട്ടിലിരുന്നു തുഴയുന്നു. അവന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്ന, അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്കു കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാസത്തി. അപ്പോഴും തന്റെ ഉള്ളിൽ നെഞ്ചുവരെ കയറിയിരിക്കുന്ന അവന്റെ കുണ്ണയെ അവൾ അറിഞ്ഞു. “എന്താ..? പാതിബോധത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
അവൾ ഒന്നുകൂടി അവനെ കെട്ടി പിടിച്ചു.
“നിനക്കു പോയോ? അവൾ പതൂക്കെ ചോദിച്ചു ശിവൻകൂട്ടി ചിരിച്ചു. “പോയി. നീ അറിഞ്ഞില്ലേ? “ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. വെള്ളം പോയിട്ടും പിന്നെന്താ ഇതു ഇത്രയും വലുതായി തന്നെ ഇരിക്കുന്നേ?
“അതങ്ങിനെയാ…” അവൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വീണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്നു.
“ദേ, കരയെത്താറായി, എണിറ്റു തുണിയെടുത്ത് ഉടുക്
“ഒഹം. ഊരാൻ തോന്നുന്നില്ല’
“കേറ്റാൻ സമ്മതിക്കില്ലെന്നല്ലേ ഇത്തിരിമുൻപു പറഞ്ഞത് “അതു നേരത്തെ അല്ലേ ഇപ്പോ പറയുന്നു ഊരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് “എങ്കിൽ ഈരെണ്ടാ അവിടെ ഇരുന്നോ. ദേ, കരയിൽ നിന്നു ആരോ ടോർച്ച് അടിക്കുന്നുണ്ട്. നിന്നെ തിരക്കി വന്നു നിന്റെ അച്ഛനാവും ചിലപ്പോൾ’
അച്ഛന്റെ പേരു കേട്ടതും വാസന്തിക്ക് ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടി. അവൾ മനസില്ലാമനസ്തോടെ എണീറ്റ എങ്ങിനെയൊ സാരിയൊക്കെ വലിച്ചു ചുറ്റി ‘നാളെ രണ്ടുമണിയാവുമ്പോൾ പോസ്റ്റോഫിസിൽ വരണം” അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്തിനാ?
“വെറുതെ ഒന്നു കാണാൻ”
‘ജഹോ’
“നിനക്കു വേണമെങ്കിൽ ഒന്നു കളിക്കാൻ തരാം”
“എനിക്കു വേണ്ട” “നിനക്കൂ അറിയാം അല്ലേ നിന്റെ സാധനത്തിന്റെ ശക്ടി. ഉം, നിനക്കു വേണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കു വേണം. കറക്റ്റ് രണ്ടു മണിക്ക് അവിടെ എത്തിയിരിക്കണം’
കരയിൽ ഒരോ കൂടയും പിടിച്ച് അച്ഛനും മോന്നും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വാസത്തി വേച്ചുവേച്ചാണ് അവരുടെ അടുത്തേക്കു നടന്നുചെന്നത്. ശിവൻകുട്ടിയുടെ സർപ്പകുണ്ണ സൃഷ്ണട്ടിച്ചു ലഹരി അപ്പോഴും മാഞ്ഞിരൂന്നില്ല. “എവിടെപോയി കിടക്കുമ്പോ ഈ പെരുമഴയത്ത്. എന്താ അവിടെ ഇത്ര അത്യാവശ്യം പാതിരാത്രിവരെ? അച്ഛൻ നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണ്. “സൂാന്ധിയും കൂടുംബവും വന്നതുകൊണ്ടു അമ്മ വിളിച്ചതാ. നേരത്തേ ഇറങ്ങിയതാണ്. കടവത്തെത്തിയപ്പോ മഴ തുടങ്ങി. പിന്നെ മഴ തീരട്ടേന്നു വിചാരിച്ചു അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ആ കടത്തുകാരൻ ഉണ്ടായതുകൊണ്ടു (magyaggl.” ಬà:೫೧ കൂടയിലേക്കു കയറാൻതൂടങ്ങികൊണ്ടു വാസന്തി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. “ചെക്കനെ രാത്രി മഴനനപ്പിച്ചു പനിചിടിപ്പിക്കേണ്ട, ഇങ്ങോട്ടു കയറു’ തന്റെ കൂടനീട്ടികൊണ്ടു അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. വാസത്തി ആ കൂടയിലേക്കു കയറി “ഇതാ, നീ ഇതു പിടിച്ചു മുൻപേ നടന്നോ” ടോർച്ച മകന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തുകൊണ്ടു അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. “ഈ തോർത്തുകൊണ്ട് ഈറൻകെട്ടിക്കോ, നീരിങ്ങേണ്ടു.” തന്റെ താളിൽ നിന്നും തോർത്ത് എടുത്ത് വാസന്തിക്കു കൊടൂത്തു അയാൾ. നനവില്ലാത്ത തോർത്ത് തലയിൽ ചുറ്റിയപ്പോൾ അവൾക്കു സുഖം തോന്നി