വാൽസല്യം
Vatsalyam | Author : Pazhanchan

ഇതൊരു നിഷിദ്ധ സംഗമം കഥയാണ്… സ്ലോ മൂഡ് ആണ്… ക്ഷമയുള്ളവർ മാത്രം വായിക്കുക… ഏവർക്കും പഴഞ്ചൻെറ പുതുവൽസരാശംസകൾ…

പാലക്കാട് മുകുന്ദപുരം ഗ്രാമത്തിലെ കോവിലകം ഇല്ലം… അവിടത്തെ ഗൃഹനാഥൻ കേശവൻ 50 വയസ്സ്… ഭാര്യ സരസ്വതി 45 വയസ്സ്… ഇല്ലം എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ പഴയ പ്രതാപമൊന്നുമില്ല… അവർക്ക് അവർ മാത്രമേയുള്ളൂ…

ഒരുപാട് സ്വത്തുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്തുകാര്യം… ബന്ധുക്കളൊന്നും അങ്ങോട്ട് അടുക്കില്ല… മാത്രമല്ല അവർക്ക് മക്കളില്ല… ഹെഡ് മാഷായ കേശവനും അതേ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന സരസ്വതി ടീച്ചറിനും കുട്ടികളില്ലാത്തത് ആരുടെ കുഴപ്പം കൊണ്ടാണ്… പലരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മുറുമുറുത്തു…

അവർക്കില്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് നാട്ടുകാരായ നിങ്ങൾക്കെന്തിനാ… കേശവൻ അല്പം മെല്ലിച്ച് ഉണങ്ങി കോലം കെട്ടു… പ്രായത്തിൻെറയും അച്ഛൻ ആകുവാൻ കഴിയാത്തിൻെറയും നിരാശ ഒക്കെ ആകാം ഇങ്ങനെ ഉണങ്ങി വരുന്നത്… പക്ഷേ ഇതിനു വിപരീതമായി സരസ്വതി ടീച്ചർ ഒന്ന് കൊഴുക്കുകയാണുണ്ടായത്… ടീച്ചറിന് ഇപ്പോഴും മുപ്പതിൻെറ നിറവാണ് എന്ന് ഇടക്കൊക്കെ കേശവൻ ഓർക്കും… പക്ഷേ എന്താ കാര്യം… ആകെ നിരാശ തന്നെ…

ഇനീപ്പോ അതേ വഴിയുള്ളു… നമുക്കൊരു കുട്ടിയെ ദത്തെടുക്കാം… അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ… ഏറെ കാലത്തിനു ശേഷം അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരു അതിഥി വന്നെത്തി… തൊട്ടിൽ ഓർഫനേജിൽ നിന്ന്… അവൻെറ പേര് കൃഷ്ണനെന്നാണ് അവരറിഞ്ഞത്… പതിനെട്ട് തികഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ എന്ന് പറയുമ്പോഴും അവനെ കണ്ടാൽ അത്രയും പ്രായം തോന്നിക്കുന്നില്ല… മീശ പോലും മുളച്ചിട്ടില്ല…

ക്ഷീണിച്ച ദേഹമാണ്… ഫോർമാലിറ്റി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് കേശവനും സരസ്വതിയും അവനെ അവരുടെ കാറിൽ അവരുടെ വീട്ടിലെക്കെത്തിച്ചു… കാറിൽ പിന്നിൽ മുഖം താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന പയ്യനെ സരസ്വതി ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ആനയിച്ചു… കയ്യിൽ ഒരു ട്രങ്ക് പെട്ടിയുമായി ഇറങ്ങിയ കൃഷ്ണൻ തൻെറ മുന്നിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന മാളികയിലേക്ക് നോക്കി… ഓടിട്ട വീട്… വീടിന് അല്പം പഴക്കമുണ്ടെന്ന് അവനു തോന്നി…

“ വാ മോനേ… “ സരസ്വതിയുടെ മോനേ എന്ന വിളിയിൽ അകപ്പെട്ട് അവൻ അവളുടെ കൂടെ നടന്നു…

കേശവൻ കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് അവരുടെ ഒപ്പം അകത്തേക്ക് നടന്നു…

പഴയ ഓടിട്ട രണ്ട് നില വീട്…

റെഡ് ഓക്സൈഡ് ഇട്ട വരാന്ത കടന്ന് വിശാലമായ ഹാളിലേക്ക് നടന്ന്… ഹാളിൽ ടിവി ക്ക് എതിരായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന സെറ്റിയിൽ അവൾ അവനെ പിടിച്ചിരുത്തി…

അകത്തേക്ക് വന്ന കേശവനും അവൻെറ അപ്പുറമായി ഇരുന്നു… വെളുത്ത ഷർട്ടും കറുത്ത പാൻറുമണിഞ്ഞ് അവരുടെ ഇടയിലിരുന്ന പയ്യൻ ഒന്ന് വിയർത്തു…

“ മോൻ ഇത്രയും നേരമായിട്ട് ഞങ്ങളൊടൊന്നും മിണ്ടിയതു പോലുമില്ലല്ലോ… “ അവൻെറ ഇടതു വശത്തായിരുന്ന സരസ്വതി അവൻെറ മുടിയിൽ പതിയെ തഴുകി…

“ അത് എനിക്ക്… “ അവൻ തല കുനിച്ചു വിക്കി…

“ നിനക്ക് ഞങ്ങളെയൊന്നും ഇഷ്ടമായില്ലേടാ… “ സരസ്വതി അവൻെറ മുഖം തൻെറ നേർക്ക് തിരിച്ചു… കേശവനും എന്തോ പോലെയായി…

“ അങ്ങനെയല്ല… എനിക്ക് അവിടെ നിന്ന് പോന്നപ്പോൾ എന്തോ പോലെ… “ അവൻെറ കണ്ണിൽ നീർതുള്ളികൾ രൂപം കൊണ്ടു… സരസ്വതി അവനെ തന്നിലേക്ക് അമർത്തി…

“ വിഷമിക്കല്ലേടാ മോനേ… ഇനി നിനക്ക് ഞങ്ങളില്ലേടാ… “ അവൾ അവനെ തലയിൽ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു…

കൃഷ്ണൻ സരസ്വതിയെ വട്ടം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു…

അവളുടെ മാറിനു മുകളിൽ അവൻ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു…

അവളുടെ കരവലയത്തിൽ ഒതുങ്ങിയപ്പോൾ അവന് വളരെ സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി…

സരസ്വതി അവൻെറ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

അതേ സമയം കൃഷ്ണൻെറ കൈകളവളെ ചുറ്റി… അവളുടെ മാംസളമായ ഇടുപ്പിൽ അവൻെറ കൈകൾ ചുറ്റി മുഖം മാറിനു നടുവിൽ അമർന്നപ്പോൾ സരസ്വതിക്ക് അവനോട് വല്ലാത്ത വാൽസല്യം തോന്നി…

അവളവനെ ഒന്നുടെ തന്നിലേക്ക് അമർത്തി… അവളുടെ വിശാലമായ മാറിടത്തിൽ അവൻ മുഖം അമർത്തിയിരുന്നു…