വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ ഇളം പൂറിൽ അദ്ധ്യാപകന്റെ മഞ്‌ജരിവൃത്തം Like

ഇവിടെ മഞ്‌ജുവിന് ആകെ നിരാശ ആയിപ്പോയി. സ്‌കൂളിൽ വെച്ച് കമന്റുകൾ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും തന്റെ കുണ്ടിയും മുലയും നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്ന ആമ്പിള്ളേരെയും സാറന്മാരെയും കാണുമ്പോഴും കൂട്ടുകാരികൾ അത് പറയുമ്പോഴും അവൾ അതെല്ലാം നന്നായി ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ കോളേജിലെ കാര്യം ഇങ്ങനെയും ആയി.

മോനച്ചൻ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വർമ്മക്ക് ഒരു വഴി തെളിഞ്ഞു. മഞ്‌ജുവിനെ പൊക്കാനുള്ള വഴി.

ക്ലാസിൽ വെച്ച് വർമ്മ ന്യൂട്രലിൽ മഞ്‌ജുവിനെ അവൾക്ക് മനസിലാകുന്ന വിധത്തിൽ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. മഞ്‌ജു അത് മനസിലാക്കുകയും അവൾക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

സുന്ദരനായ വർമ്മയുടെ ശ്രദ്ധ നേടിയെടുത്തത് തന്റെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ടാണെന്നു അവൾ വിചാരിച്ചു. അവളും വർമ്മക്കു സൂചനകൾ തിരിച്ചും കൊടുത്തു. പെണ്ണ് വീഴുമെന്നു വർമ്മക്ക് മനസിലായി.

പഠിക്കാൻ മഞ്‌ജു മണ്ടിയാണ്. വ്യാകരണം ഒക്കെ എല്ലാവരും കുറച്ചൂടെ ശ്രദ്ധിക്കണം, എന്നും സംശയം ഉള്ളവർക്ക് തന്റെ ഫ്രീ ടൈമിൽ ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ വന്നാൽ ക്ലിയർ ചെയ്തു കൊടുക്കാം എന്നും വർമ്മ ക്ലാസിൽ പറഞ്ഞു. മഞ്‌ജുവിനെ ഒന്ന് സൂത്രത്തിൽ നോക്കുകയും ചെയ്തു.

മഞ്‌ജുവിന് അത് മനസിലായി. പെണ്ണ് വരുമെന്ന് അനുഭസമ്പത്തുള്ള വർമ്മക്ക് മനസിലായി. അന്ന് ഉച്ചക്ക് തന്നെ മഞ്‌ജു മലയാളം ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ ചെന്നു. മഞ്‌ജരി വൃത്തം മഞ്‌ജുവിന് അത്ര ക്ലിയർ ആയില്ലെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.

“മഞ്‌ജുവിന്റെ വൃത്തം ഞാൻ ശരിയാക്കി തരാം”, വർമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ മഞ്‌ജു നാണിച്ച് പോയി. “ഐ മീൻ മഞ്‌ജരി വൃത്തം”, വർമ്മ പറഞ്ഞു. ഒന്ന് രണ്ടു സാറന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“മോൾ വൈകിട്ട് ലൈബ്രറിയിൽ വാ. പറഞ്ഞു തരാം. തന്നെ വന്നാൽ മതി”, വർമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഞ്‌ജു മൂളി. “കുട്ടി ഇപ്പോൾ പൊക്കോള്ളൂ. ഞാൻ പിന്നെ ഡീറ്റൈൽഡ് ആയി പറഞ്ഞു തരാം”, വർമ്മ അൽപ്പം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. അവിടെയിരുന്ന സാറന്മാർ കേൾക്കാൻ.

മഴ പെയ്യാൻ നോക്കിയിരുന്ന വേഴാമ്പലിനെ പോലെ ആയി മഞ്‌ജു. സാറിനെ പോലെ ഒരു സുന്ദരൻ. ഓർത്തിട്ട് മഞ്‌ജുവിന്റെ പൂർ തരിച്ചു. മഞ്‌ജരി പഠിപ്പിക്കാൻ ഒന്നുമല്ലെന്ന് മഞ്‌ജുവിന് മനസിലായി.

അത് ക്ലാസിൽ വെച്ച് പഠിപ്പിച്ചതാണല്ലോ? പിന്നെ മഞ്‌ജരി പഠിക്കാൻ അല്ലല്ലോ താൻ ചെന്നതും. പല കാര്യങ്ങളും പറയാതെ പറയുവായിരുന്നല്ലോ. ഉച്ച കഴിഞ്ഞുള്ള രണ്ടു ക്ലാസുകളിലും മഞ്‌ജുവിരുന്നു ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു. സമയം പോകുന്നില്ലാന്നു അവൾക്ക് തോന്നി.
എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞ് മഞ്‌ജു ലൈബ്രറിയിൽ ചെന്നു. വാതിക്കൽ നിന്നിരുന്ന മോനച്ചനെ കണ്ടു മഞ്‌ജു ഒന്ന് പകച്ചു. അത് കണ്ട മോനച്ചൻ പറഞ്ഞു.

“കുഞ്ഞു വാ. വർമ്മ സാർ പറഞ്ഞിട്ടാ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നത്. കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഏതോ ബുക്ക് സാർ തപ്പുവാ. കുഞ്ഞ് വന്നാൽ കയറ്റി വിട്ടേക്കണം. വേറെ ആരെയും കടത്തി വിടേണ്ടന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്”.

അത് കേട്ട മഞ്‌ജുവിന് സമാധാനമായി. മഞ്‌ജു അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. മോനച്ചനെ വർമ്മയുടെ കൂടെ മഞ്‌ജു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് മോനച്ചൻ സാറിന്റെ അടുപ്പക്കാരൻ ആണെന്ന് മഞ്‌ജുവിന് അറിയാമായിരുന്നു.

അകത്തു കയറി മഞ്‌ജു ഒന്ന് നിന്നു. വലിയ ഹാളും പിന്നെ പല ചെറിയ ഇടനാഴികളും. സാർ എവിടെയാണ്? മഞ്‌ജു ആലോചിച്ച് നിന്നപ്പോൾ വർമ്മ അങ്ങോട്ട് വന്നു. “ആ.. മോള് വന്നോ. വാ”, സാർ അവളെ വിളിച്ചു.

സാർ നടന്ന പുറകെ മഞ്‌ജുവും നടന്നു. ലൈബ്രറിയുടെ ഏറ്റവും പുറകിൽ ഒരു ടേബിളും 2 കസേരയും ഉണ്ട്. അതിന്റെ അടുത്തുള്ള ഷെൽഫിലെ ബുക്ക്സിന്റെ ഒക്കെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുമ്പോൾ ഇരിക്കാനായിട്ട് ലൈബ്രെറിയൻ തോമസ് ഇട്ടതാണ്. സാർ അവിടെ ചെന്ന് ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

“മോളിരിക്ക്”, വർമ്മ പറഞ്ഞു. മഞ്‌ജു അടുത്ത കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അൽപ്പനേരം വീട്ടു കാര്യങ്ങളും നാട്ടുകാര്യങ്ങളും ഒക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്നു.

മഞ്‌ജു ഒന്ന് റിലാക്സ് ആയെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ വർമ്മ ചോദിച്ചു, “മോൾക്ക് എന്താ പഠിക്കേണ്ടത്?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *