💃🏼💃🏼ശ്രീനന്ദനം – 1💃🏼💃🏼 3

അയ്യടാ.. ഇത്രേം കൂടിയത് മതി.. ബാക്കിയുള്ളവന്റെ ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ കൂടെ കീറി കളഞ്ഞു.. ഇനി കുളിക്കുമ്പോൾ അറിയാം എവിടെ ഒക്കെ കീറിയിട്ടുണ്ട് എന്ന്.. എഴുനേറ്റ് പോകാൻ നോകിയെ ചെക്കൻ ഇപ്പോൾ വരും ഖദിജ രവിയെ എഴുനേൽപ്പിച്ചു വിടാൻ നോക്കി..

മനസില്ലാ മനസോടെ ആണേലും രവി അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു..

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നിർത്താതെ ഉള്ള കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് രവി എഴുനേറ്റതു, നാശം ഒരു അവധി ദിവസം കിട്ടിയിട്ട് ഒന്നുറങ്ങാൻ കൂടെ സമ്മതിക്കില്ലലോ.. ഖദിജ ആണേൽ ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു അഭിയേയും കെട്ടി പിടിച്ചു നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്.. പാവം ഉറങ്ങട്ടെ എന്ന് കരുതി രവി പോയി വാതിൽ തുറന്നു..

എന്നാൽ വാതിൽ തുറന്നു വന്ന ആളെ കണ്ടു രവി ഞെട്ടി പോയി.. സാക്ഷാൽ മാധവൻ മേനോൻ എന്ന തന്റെ അച്ഛൻ… ഒരു നാട് മുഴുവൻ ആദരവോടെ നോക്കി കാണുന്ന തന്റെ അച്ഛനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം പകച്ചു പോയി..

എന്നാൽ ചെറു പുഞ്ചിയോടെ മാധവൻ അവനോടു ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ അകത്തേക്ക് തള്ളി കയറി.. അകത്തുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഹ്മ്മ് എന്താടോ ഇവിടെ വന്നു ഒളിച്ചു താമസിച്ചാൽ അറിയില്ല എന്ന് കരുതിയോ… കുറച്ചു ഗൗരവത്തിൽ ആണ് അയ്യാൾ ചോദിച്ചത്…

രവിക്കു ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു.. അയ്യാൾ തലയും താഴ്ത്തി നിന്നു.. അപ്പോളേക്കും പുറത്തെ ശബ്ദം കേട്ടു ഖാദിജയും അഭിയും വന്നിരുന്നു.. ഖദിജയുടെ മുഖത്തും അച്ഛനെ കണ്ടതിൽ ഉള്ള ഞെട്ടൽ കാണാം…

എന്നാൽ അഭിക്കു ആളെ മനസിലാവാത്തത്തിൽ വന്നത് ആരെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ഉമ്മയെ നോക്കി
അഭിയുടെ ആ പൂച്ച കണ്ണും ആ നിഷ്കളങ്കതയും കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ മേനോൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. വാടോ.. തന്റെ അപ്പൂപ്പൻ ആണ് ഞാൻ.. മടിച്ചു നിന്ന അഭിയോട് രവി പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. തന്റെ പേരക്കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ മേനോൻ അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ചുംബനം കൊണ്ട് മൂടി.

അറിയാതെ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി…

താനും ഇവളും പോന്നതിൽ പിന്നെ കുറച്ചു നാൾ താൻ എന്നെ പറ്റിച്ചതിൽ ഉള്ള വാശി കൊണ്ട് കുറെ അലഞ്ഞു.. വാശി ആയിരുന്നു കിട്ടിയാൽ കൊന്നു കളയാൻ വരെ തോന്നിയിരുന്നു… എന്നാൽ എന്നെ തോൽപിച്ചത് തന്റെ അമ്മയാടോ.. അവൾ ജലപാനം കഴിക്കാതെ ഇരുന്നു. തളർന്നു വീണ അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആക്കിയാണ് ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തത്.. ഒന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടിട്ട് നാളെത്ര ആയി എന്ന് അറിയാമോ.. പിന്നെ പിന്നെ ആളും ബഹളവും കുറഞ്ഞു എല്ലാവരും തന്നെയും ഇവളെയും മറന്നു അവരവരുടെ ജീവിതം നോക്കി തുടങ്ങി.. ഞാനും തന്റെ അമ്മയും മാത്രമായി… പിന്നെ ഞാൻ ഖദിജയുടെ വീട്ടിൽ പോയി സംസാരിച്ചു.. മോൾ പേടിക്കണ്ടാട്ടൊ ഉപ്പക്കും ഉമ്മക്കും മോളോട് ഇപ്പൊ ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ലാ.. ഞാൻ അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് നിങ്ങളെ കണ്ടത്.. താൻ പോയതിൽ പിന്നെ ബിസിനസ്‌ ഒന്നും എനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ആയി.. പിന്നെ ഇത്ര നാളും കൊണ്ട് നടന്നത് നശിക്കുമ്മത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ള വിഷമം കൊണ്ട് കൊണ്ട് നടക്കുന്നതാ.. ഇവിടെ ഒരു മീറ്റിംഗിന് വന്നപ്പോൾ ആണ് തന്നെ കാണുന്നത്.. കയ്യോട് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാന ഞൻ വന്നത്…. വരില്ലെഡോ താൻ… ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോലേക്കും മാധവൻ വിതുമ്പി പോയി…

എത്ര ആയാലും തന്റെ അച്ഛന്റെ ഈ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ രവിയുടെയും മനസലിഞ്ഞു എന്ന് വേണം പറയാൻ..

അന്നത്തെ ദിവസം അവിടെ ഉത്സവം ആയിരുന്നു ആന്റണിയും ഭാര്യയും കൂടെ കൂടി വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.. ഇത്ര നാളത്തെ കൂട്ടുകാരൻ പിരിയുന്നതിൽ വിഷമം ഉണ്ടെങ്കിലും രണ്ടാളും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… എന്നാൽ രവിയുടെ മനസ്സിൽ വേറെ കുറെ പദ്ധതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു…
ഏറ്റവും സങ്കടം അഭിക്കും എലീനക്കും ആയിരുന്നു.. എന്നാൽ ഇത് വരെ കാണാത്ത തന്റെ നാടും ബന്ധുക്കളെയും കാണാൻ ഉള്ള കൗതുകം അഭിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

.അവസാനം കയ്യിൽ കിട്ടാവുന്ന സാധനങ്ങൾ മാത്രം കയ്യിലെടുത്തു അവർ മാധവന്റെ ബെൻസിൽ കയറി നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.. കാറിൽ വച്ചു അഭി തന്റെ പോക്കറ്റിൽ സൂക്ഷിച്ച ആ മാല കയ്യിലെടുത്തു പോകാൻ നേരം എലീന തന്നതാണ്.. ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ അകൃതിയിൽ ലോക്കറ്റ് ഉള്ള വെള്ളി മാല.. അവൻ ആ ലോക്കറ്റ് തുറന്നു നോക്കി.. ഒരു സൈഡിൽ അഭിയുടെയും മറ്റു പകുതിയിൽ എലീനയുടെയും ഫോട്ടോ.. അവൻ അറിയാതെ തന്നെ ആ പൂച്ച കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണ് നീര് ഇറ്റ് വീണിരുന്നു..