സ്‌നേഹവീട് – 1 20

 

ആ ചെറു രോമങ്ങൾ പാവാടയുടെ കൊളുത്തിനു ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്നു.എൻ്റെ ട്രൗസർ ഊരിയതല്ലേ ചേച്ചി. ഇവളുടെ പാവാട ഊരിയിട്ടിട്ട് തന്നെ കാര്യം. ഞാൻ പെട്ടന്ന് പാവാടയുടെ കൊളുത്ത് വിടുവിച്ചതും അത് അഴിഞ്ഞു താഴേക്ക് വീണു.

 

ചേച്ചിടെ ആ പൂർ തടം ആകെ കാട് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ അതിശയത്തോടെ നോക്കി. കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകൾക്ക് നല്ല വശ്യത ഉണ്ട്. നല്ല കാട് ആയതുകൊണ്ട് ചേച്ചിടെ പൂർ കാണാനില്ല.

 

കീർത്തി: ഹാ… നാറി…. എന്താ ചെയ്യണേ…..

 

ഞാൻ: അയ്യേ… ഇതെന്താ ചേച്ചി സൈലന്റ് വാലിയാണോ?

 

കീർത്തി: അല്ലടാ… ആമസോൺ കാട്.

 

അതുകേട്ട് ഞാൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

 

ഞാൻ: ആ… വല്ല ദിനോസറും ഉണ്ടാവോ ചേച്ചി?

 

അവൾ വേഗം പാവാട വലിച്ച് കേറ്റാൻ നോക്കുമ്പോളാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്. അത് കേട്ടതും അവൾ പാവാട തുടയുടെ പാതിയിൽ നിർത്തി കാൽ അകത്തി പാവാടയെ വീഴാതെ നിർത്തി.

 

കീർത്തി: അതേടാ…. നീ നോക്കിട്ട് പോയാ മതി.

 

പെട്ടന്ന് ചേച്ചി എൻ്റെ തല പിടിച്ചു പൂർ തടത്തിലേക്ക് അമർത്തി. ഒന്ന് രണ്ട് തവണ അവൾ എൻ്റെ തല പിടിച്ചു ചുണ്ട് രോമക്കാട്ടിൽ വെച്ച് ഉരച്ചു. വായിലേക്ക് എല്ലാം നല്ലോണം ആ ചുരുണ്ട രോമം കേറുന്നുണ്ട്. മൂക്കിൽ കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് തുമ്മി.

 

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ആണെങ്കിലും അവളെൻ്റെ തല നല്ല ശക്തിയിൽ പിടിച്ചതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അനങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല. പക്ഷെ അവിടുത്തെ ഒരു മണം എന്നെ വല്ലാതെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു. എൻ്റെ തുമ്മൽ കണ്ടാണ് അവൾ വിട്ടത്.

 

കീർത്തി: എങ്ങനെ ഉണ്ട്. എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും കണ്ടില്ലേ?

 

ചേച്ചി പാവാട ശരിക്ക് ഉടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: പോടീ പൂറി…. എൻ്റെ വായിൽ എല്ലാം രോമം ആയി.

 

വായിൽ മൂന്ന് നാല് രോമങ്ങൾ കിട്ടിയിരുന്നു. ഞാൻ അത് എടുക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പറഞ്ഞു.

 

കീർത്തി: ആണോ. എന്നാ നന്നായി പോയി.

 

അവൾ ബുക്ക് എല്ലാം എടുത്തു ഇറങ്ങി.

 

ഞാൻ: ചേച്ചി…. ആ മുത്തുച്ചിപ്പി ബുക്ക്‌ എനിക്കു തരോ?

 

കീർത്തി: എന്തിനാ…. ആ പെണ്ണിൻ്റെ അടുത്ത് കിടന്നു വാണം വിടാനാണോടാ?

 

ഞാൻ: ഏയ്… അവൾ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ.

 

കീർത്തി: ഉവ്വാ…. രണ്ടിൻ്റെയും ഒരുമിച്ചുള്ള കിടപ്പ് മാറ്റാറായി.

 

ഞാൻ: ഹാ…. താ ചേച്ചി….

 

കീർത്തി: ആദ്യം മോൻ പോയി ഈ ബുക്ക്‌ ഒക്കെ കൊടുത്തിട്ടുവാ. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ.

 

ഞാൻ: ആഹാ… ചേച്ചി അതും വായിച്ചു വിരൽ ഇടാനുള്ള പരിപാടിയാണോ?

 

കീർത്തി: ഞാൻ വിരലോ കയ്യോ എന്താണെന്ന് വെച്ചാ ഇട്ടോളാം, മോൻ പോയി വാ.

 

ഞാൻ: അല്ല ചേച്ചി….. ഈ കാട്ടിൽ തുള കണ്ടു പിടിക്കാൻ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടുമല്ലോ. ഞാൻ വേണേൽ സഹായിക്കാം കേട്ടോ.

 

കീർത്തി: ആഹാ…. പരോപകാരം വേണ്ട മോനെ…. മോൻ്റെ സഹായം വല്ലോം വേണേൽ ചേച്ചി അറിയിക്കാട്ടാ.

 

അവളെൻ്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു കണ്ണുരുട്ടി പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ: ഹാ.. വിടു ചേച്ചി….

 

കീർത്തി: മ്മ്…. അമ്മീടെ അടുത്ത് സഞ്ചി തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ആക്കി പൊക്കോ.

 

ഞാൻ: ബാഗ് ഇല്ലേ.

 

കീർത്തി: കോപ്പ് …… ബാഗ് ഉണ്ടേൽ തരില്ലേ. എടുത്തുകൊണ്ടു പോടാ.

 

ഞാൻ: മ്മ്… ശരി ശരി… പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും എൻ്റെ ആവശ്യം ആണെന്ന്.

 

കീർത്തി: ആ… ഇത്ത കുറച്ചു കാശ് തരും. അപ്പോൾ ആവശ്യം ആയില്ലേ.

 

ഞാൻ: ആ… ശരി… എന്നാ ഇപ്പൊ പോവാം.

 

ഞാൻ ആദ്യം അടുക്കളപുറത്തുള്ള അമ്മിയുടെ അടുത്ത് എത്തിയതും അമ്മ അവിടെ നിന്ന് അരക്കുന്നു. അമ്മി ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിനു അപ്പുറത്താണ് സഞ്ചി തൂക്കിത്തിട്ടേക്കുന്നത്.

 

ഞാൻ: അമ്മേ… ആ സഞ്ചി എടുത്തു തന്നെ.

 

ശരണ്യ: നിൻ്റെ കണ്ണിൽ എന്താ കുരുവാണോ. ഞാൻ അരക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ. വേണേൽ എടുക്ക്.

 

അമ്മയുടെ പുറകിൽ കൂടി വേണം പോകാൻ. എന്നാലോ അമ്മ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് വേറെ ഒരാൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അമ്മയാണേൽ മുണ്ടും ബ്ലൗസും ആണ് വേഷം.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *