This story is part of the മല്ലു കപ്പിൾ സ്വാപ്പിംഗ് series
മുൻപത്തെ ഭാഗം വായിച്ചതിനുശേഷം തുടർന്ന് വായിക്കുക.
പ്രവീണ: മ്മ്… കുറച്ച്….
പ്രവീണയ്ക്ക് തൻ്റെ കുണ്ണയൊന്നു കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അവൻ കുറച്ചുകൂടി ആ ഷോർട്സ് മുന്നിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വലിച്ചിറിക്കി. കുണ്ണയുടെ മകുടം കുറച്ചു മാത്രം പുറത്തു കാണുന്ന വിധത്തിൽ നിർത്തി അവൻ പെട്ടെന്ന് ആ ടൈപ്പ് എടുത്ത് അതിനു മേലെ അളവ് വെച്ച് നോക്കി.
അൻസൽ: ഇങ്ങനെ അല്ലെ…
പ്രവീണ: മ്മ്…. അളവ് കാണുന്നില്ല ഒന്നു കൈ മാറ്റിയെടാ.
പ്രവീണക്കു തൻ്റെ കുണ്ണ കാണാൻ കൊതിയായി നിൽക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായിരുന്നു.
അൻസൽ: എന്താ കാണുന്നില്ലേ?
പ്രവീണ: ഇല്ല… ആ അളവ് പിടിച്ചേക്കുന്നത് ഒന്ന് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി പിടിച്ചേ.
അവന് കാര്യം മനസ്സിലായി വേഗം അവൻ കൈ അവൻ്റെ കുണ്ണക്കടയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു നീക്കി പിടിച്ചു. അവൻ്റെ ആ കുണ്ണയുടെ കട ഭാഗം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ പ്രവീണയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു വിറയിൽ വന്നിരുന്നു. എന്തു വണ്ണമാണ് അതിന്.
അൻസൽ: ഇപ്പൊ കാണുന്നില്ലെ അമ്മേ?
പ്രവീണ: മ്മ്….
അൻസിലൻ്റെ മുഖം അവൾക്ക് കാണാനില്ല എങ്കിലും അവളുടെ മുഖം അവന് കാണാമായിരുന്നു. ആ മുഖത്ത് പല പല ഭാവങ്ങളും മാറിമറിയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പ്രവീണ നല്ലോണം മൂടായിരിക്കുകയാണെന്നും അവന് മനസ്സിലായി.
പെട്ടെന്ന് അവൻ ടയിപ്പ് ഇട്ട് നിലത്തേക്ക് അത് എടുക്കാനായി കുനിയുന്നതിന് ഇടയിൽ ആ ഷോർട്സ് താഴ്ത്തി കുണ്ണയെ പുറത്താക്കി. എന്നിട്ട് അവൻ നിവർന്നു നിന്നു. അപ്പോഴാണ് പ്രവീണ ശരിക്കും ഞെട്ടിയത് കാരണം അവൻ്റെ കുണ്ണ മുഴുവനോടെ പുറത്തുനിന്ന് കമ്പിയായി വെട്ടി വിറയ്ക്കുന്നത് അവൾ ശരിക്ക് കണ്ടു.
അൻസൽ: അയ്യോ അമ്മേ, സോറി, ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല…
അതും പറഞ്ഞു അവൻ വേഗം ഷോട്ട്സ് വലിച്ചു കേറ്റി. ആകെ അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു പ്രവീണ. ഒറ്റ നിമിഷം ആയിരുന്നു എങ്കിലും അവൾ ആ മുഴുത്ത നീണ്ട കുണ്ണ ശരിക്കും കണ്ടിരുന്നു. അതിൻ്റെ വണ്ണവും നീളവും അവളെ വല്ലാതെ അമ്പരിപിച്ചു. തൊലിയില്ലാത്ത കുണ്ണ അവൾക്ക് നല്ല രസം തോന്നി.
അൻസൽ: അമ്മേ…. സോറിട്ടോ.
അവൻ്റെ മുഖം സ്ക്രീനിൽ വന്നപ്പോളാണ് അവൾ പരിസരം ഓർത്തത്.
പ്രവീണ: ആ… മ്മ്,.. ശരി…
അൻസൽ: അമ്മേ.. ഞാൻ അളന്നത് ശരിയല്ലേ?
പ്രവീണ: ഏയ്… ശരിയായില്ല.
അൻസൽ: എന്നാ ഒന്ന് കൂടി കാണിക്കണോ?
പ്രവീണ: വേണ്ടെടാ….
അൻസൽ: എന്നാ അമ്മ ഒന്ന് അളന്നു കാണിച്ചു താ.
പ്രവീണ: എന്ത്?
അൻസൽ: ബ്ലൗസ്…
പ്രവീണ: അയ്യടാ…. ഒന്ന് പോയേ നീ….
അൻസൽ: ഹാ… കാണിക്ക് അമ്മാ…
പ്രവീണ: ച്ചീ… പോയെടാ…. അമ്മാന്നു വിളിച്ചു എന്തൊക്കെയാ കാണിക്കാൻ പറയണേ ചെക്കാ. നീ തന്നത്താൻ അളന്നു പഠിച്ചാൽ മതി, ഞാൻ പോണു….
അതും പറഞ്ഞ് പ്രവീണ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അൻസൽ തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ പോയില്ല, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും പ്രവീണയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു. “ഇതൊന്നും വിനോദിനോട് പറയണ്ട” എന്നായിരുന്നു അത്. അതിനു മറുപടിയായി ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഈമോജി അവൻ തിരിച്ചയച്ചു.
വൈകിട്ട് സ്ഥിരം വിളി പതിവുള്ളത് ആയിരുന്നു എന്നാൽ അൻസൽ വിളിക്കാൻ പോയില്ല. ഒരു പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടും പ്രവീണ വിളിക്കുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടു അൻസൽ ഫോൺ എടുത്തു. അപ്പോൾ തന്നെ പ്രവീണയുടെ കോൾ വന്നു.
പ്രവീണ: എന്താടാ, കിടന്നില്ലേ? വിളി ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ.
അൻസൽ: ആ, ഞാൻ അമ്മ പറഞ്ഞ പോലെ അളവു നോക്കി പഠിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മ എവിടെയായിരുന്നു ഇതുവരെ?
പ്രവീണ: പണി കുറേ ഉണ്ടായിരുന്നെടാ. ഇന്നൊരുത്തൻ കുറെ നേരം ഫോൺ വിളിച്ച് സംസാരിച്ച് എൻ്റെ പണികളൊക്കെ മുടക്കി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ കുളിച്ചു വന്നേയുള്ളൂ.
അവൾ ചിരിയോടെ പറയുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.
അൻസൽ: ആണോ?
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ അവർ മൗനമായിരുന്നു. അവസാനം പ്രവീണ തന്നെ തുടങ്ങി.
പ്രവീണ: എന്താടാ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ? എന്തായി നിൻ്റെ അളവെടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ?
അൻസൽ: അതൊന്നും ശരിയാവുന്നില്ല അമ്മേ. ആകെ തെറ്റിപ്പോകുന്നു.