‘മോളെ ഹൌ ർ യൂ……..’
ഒരു അല്പം നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നന്ദുട്ടി ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നു. ലൈബ്രറിയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ. കഴുത്തിലെ ആ lovebite പാട് നല്ലപോലെ കാണുന്ന രീതിയിൽ എടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോ.
‘ആരേലും ചോദിച്ചോ?’
‘അത് ഇപ്പോൾ പപ്പാ അറിയേണ്ട’.
‘പറയെടാ’.
‘അറിയേണ്ടന്നനെ’. എന്നിട്ട് കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്ന ഒരു സ്മൈലിയും
‘ഇന്നലെ പപ്പാ പാതി വഴിയാക്കി മോളെ വിട്ടു പോയി അല്ലെ’
അതിനു മറുപടിയായി നന്ദുട്ടി ഒരു question mark അയച്ചു.
‘ഇന്നലെ പപ്പാ പെട്ടാണ് പോയില്ലേ’
‘ഞാൻ അല്ലെ പോയെ പപ്പാ.’
‘പോയിട്ടു പപ്പയെ ഓർത്തോ?’
‘ഓർത്തു.’
‘ഓർത്തിട്ടു എന്താ ചെയ്തേ’
‘പപ്പാ no no. വേണ്ടാട്ടോ…. you becoming naughty….’
പിന്നെ കുറച്ചു നിമിഷത്തേക്ക് രണ്ടാളും മെസ്സേജ് ഒന്നും അയച്ചില്ല. പിന്നെ വീണ്ടും നന്ദുട്ടിയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു.
‘പപ്പാ ഓർക്കാറുണ്ടോ?
‘എന്ത്’
‘കുന്തം. പറ പപ്പാ’
‘അത് ഇപ്പോൾ അറിയേണ്ട’
‘എന്നവേണ്ട’……
ഒരു അൽപ നേരത്തിനു ശേഷം വീടും നന്ദുട്ടിയുടെ മെസ്സേജ് വന്നു
‘പറ പപ്പാ പ്ലീസ്……”
‘ഇടക്കേക്കെ..’
അതിനു മറുപടി ഒരു ‘മ്മ്’ മാത്രം ആയിരുന്നു.
‘ക്ലാസ്സിൽ ഇല്ലേ ഇനിയും’
‘ലാസ്റ്റ് ഹവർ ഉണ്ട്…’
‘ഓക്കേ മോളെ’
————————————————————————————————————————–
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ഇടക്ക് ഇടക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന മുട്ടലും ഉരുമ്മലും അല്ലാതെ കാര്യമായി ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. മുൻപ് ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ അവസരങ്ങൾ ഞങ്ങൾ മനപൂർവം സൃഷ്ടിക്കുകയല്ല, അവ ഞങ്ങളെ തേടി വരുകയാണുണ്ടായത്.
അന്ന് വൈകുനേരം ഞാൻ അല്പം വൈകിയാണ് ആശുപതിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയായതു.വീട്ടിൽ നന്ദുട്ടി തനിച്ചായിരുന്നു. ലക്ഷ്മി, അവളുടെ കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രൊഫസറുടെ മകളുടെ മാര്യേജ് റിസപ്ഷൻ പോയിരിക്കുവായിരുന്നു. ഇനിയുള്ള രണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂറുകൾ ഞാനും നന്ദുട്ടിയും മാത്രം ഉള്ള നിമിഷങ്ങൾ ആണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ മനസിനുള്ളിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥ.
മുറിയിൽ പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വന്നപ്പോളേക്കും ഭക്ഷണം എക്കെ നന്ദുട്ടി ചൂടാക്കി ഡൈനിങ് ടേബിൾ വെച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല. ആഹാരം കഴിച്ച ശേഷം ഞാൻ തന്നെ പത്രങ്ങൾ എക്കെ എടുത്തു വെച്ച്. എന്ത് കൊണ്ടോ എനിക്ക് നന്ദുട്ടിയെ വിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. അവളെ മുറിക്കു പുറത്തു കണ്ടതും ഇല്ലാ. ലക്ഷ്മി ഉള്ളപ്പോൾ നന്ദുട്ടിയുടെ ചിരിയും കളിയും സംസാരവുമെക്കെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വീടാണ്. ഇപ്പോൾ ആകേ നിശബ്തത.
ഞാൻ പതിവ് പോലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു ടി വി ഓണാക്കി വെറുതെ അതിൽ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. മനസ്സിൽ മുഴുവനും നന്ദുട്ടിയെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ആയിരുന്നു. അവൾ എന്തേ മുറിക്കു പുറത്തു വരാത്തത്. ഇനിയും എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഉള്ള വിഷമം കൊണ്ടന്നോ. അതാകാൻ സാധ്യത കുറവാണു. കാരണം ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കിടയിലെ ഈ അടുപ്പം ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും ഒരുപോലെ ഇഷ്ടപെടുന്നു. പിന്നെ ഈ ഒരു സാഹചര്യം, രണ്ടാളും മാത്രം ആകുന്ന സാഹചര്യം അല്പം പിരിമുറുക്കം ഉണ്ടാകുന്നതും സ്വാഭാവികം അന്ന്. അതു കാരണം ആകും നന്ദുട്ടിയെ പുറത്തു കാണാത്തത്.അല്ലെകിൽ നന്ദുട്ടി ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല. എനിക്ക് വിളമ്പിത്തന്നു അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കും എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു കൊണ്ട്. പക്ഷെ ഇ ന്ന് പുറത്തൊന്നും കണ്ടില്ല.ഈ രീതിയിൽ ഒക്കെ ആയിരുന്നു അപ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകൾ.
ഒരു പ്രതേകതാരം അന്തരീക്ഷം. സാഹചര്യങ്ങള് ഞങ്ങൾക്കായി എന്തൊക്കെയോ ഒരുക്കി വെച്ചതുപോലെ. ഒരു തോന്നൽ അപ്പോൾ എനിക്കുണ്ടായി. ഞാൻ എഴുനേറ്റു നന്ദുട്ടിയുടെ മുറി ലക്ഷമാക്കി നടന്നു.
നന്ദുട്ടിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചെന്ന് ഞാൻ മുട്ടി. അത് ആകട്ടെ വെറുതെ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഞാൻ മുട്ടിയത് അത് മെല്ലെ തുറന്നു വന്നു. ഡ്രസ്സിങ് ടേബിളിന്റെ ഫുൾ സൈസ് മിറാറിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും മുടി ചീകി ഒതുക്കുകയായിരുന്നു നന്ദുട്ടി. ഒരു മെറൂൺ കളർ ടോപ്പും പിന്നെ മുട്ടിനു അല്പം താഴെ വരെ ഇറക്കം ഉള്ള ഒരു നേവി ബ്ലൂ സ്കർട്ടും ആയിരുന്നു വേഷം . ഇറക്കം കുറഞ്ഞു പോയി എന്ന കാരണത്താൽ ലക്ഷ്മി ആ സ്കർട്ട ഇപ്പോൾ ഇടാൻ സമ്മതിക്കില്ല. പക്ഷെ നന്ദുട്ടിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമുള്ള സ്കേർട് ആയിരുന്നു അത്. സ്ലീവ്ലെസ് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലേ സ്ലീവ്സ് ഒട്ടും നീളം ഇല്ലാത്ത ടോപ് ആയിരുന്നു നന്ദുട്ടി ഇട്ടിരുന്നത്. മുലകളുടെ മുഴുപ്പ് നല്ലപോലെ എടുത്തു കാട്ടുന്ന ഒരു ടോപ് ആയിരുന്നു അത്. അതും അങ്ങനെ കൂടുതൽ ആയി നന്ദുട്ടി ഇട്ടു കണ്ടിട്ടില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ നടന്നു അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് നിന്നും. കണ്ണാടിയുടെ പ്രതിബിംബത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ നന്ദുട്ടിയെ കൂടുതൽ മനോഹാരിതയാക്കി. എന്റെ ലിംഗം അപ്പോളേക്കും ഉണർന്നിരുന്നു. ഞാൻ പിറകിലൂടെ നന്ദുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് എന്റെ ദേഹം അടുപ്പിച്ചു കൈകൾ രണ്ടും അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. ഞാൻ എന്റെ ലിംഗം അവളുടെ ചന്തി യിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൈകൾ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ആ മുലകൾക്ക് മീതെവെച്ചു, അവളെ ഇന്നലേക്കു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.