എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ സ്വതന്ത്യാക്കി വിട്ടു…
എടൊ ഞാൻ ഫുഡ് എന്തായെന്നു നോക്കട്ടെ..
അദ്ദേഹം ബാൽക്കണിയിലേക്ക് പോയതും ഞാൻ ഓടി ബാത്റൂമിൽ കയറി
മുള്ളനായി പാന്റിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അത് മുഴുവൻ നനഞു ഒരു പരുവം ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു… ഒരുവേള രീതിമൂർച്ച ഉണ്ടായോ എന്നുപോലും ഞാൻ സംശയിച്ചു… ഈ മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ അദ്ദേഹം എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തേ തീരെ പ്രേതീക്ഷിച്ചില്ല… പക്ഷെ അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞു കൊണ്ടായാലും അല്ലാതെ അയാലും രാഹുലിന് ഇതുപോലൊരു ഫീൽ എനിക്ക് തരാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…
ഇനി ഈ പാന്റി കഴിക്കാതെ ഇടാൻ കഴിയില്ല പക്ഷെ എങ്ങനെ കൊണ്ടു പോകും കയ്യിൽ കവർ ഒന്നുമില്ല താനും.. ഒടുവിൽ അത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു..
ഒരു ടിഷ്യൂ പപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞു വേസ്റ്റ് ബിന്നിൽ ഇട്ടു…
കഴിച്ചിട്ട് പെട്ടന്ന് പോകണം ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാകില്ല ഒന്നുകൂടി എന്തേലും സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ കണ്ട്രോൾ മുഴുവനായും പോയേനെ
പല്ലവി… വേഗം വരൂ ഫുഡ് വന്നു…
ആഹ് വരുന്നു സാർ..
ഞാൻ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി ഫുഡ് കഴിക്കാനായി ചെന്നിരുന്നു..
എന്താ പല്ലവി വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ടോ…
ഞാൻ പെട്ടന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി അദ്ദേഹത്തെ മുഖം ഉയർത്തി ഒന്ന് നോക്കി…
അതല്ല പല്ലവിക്കുട്ടി താൻ ബാത്റൂമിൽ ലേറ്റ് ആയപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി അവിടെ പുറത്തേക്കു നോക്കിയാൽ ചെറിയൊരു ആർട്ടിഫിഷ്യൽ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാം അത് കണ്ടു കാണുമെന്നു.. കണ്ടാരുന്നോ..?
ഞാൻ അർഥം വെച്ച് ചെറുതായൊന്നു മൂളി..
അതല്ലെടോ റിയൽ വെള്ളച്ചാട്ടം.. നാച്ചുറൽ ആയിട്ടുള്ളത് കണ്ടാൽ തനിക്ക് അതിൽ കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെടും തീർച്ച…രാഹുൽ അതൊന്നും തന്നെ കാണിച്ചിട്ടില്ലെന്നു എനിക്ക് മനസിലായി
ഞാൻ വീണ്ടും താഴേക്കു നോക്കി മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു…അദ്ദേഹത്തെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല… ആഹാരം വേഗം വലിച്ചു വാരി കഴിച്ചു അവിടെ നിന്ന് എണിറ്റു..
ആഹാ താൻ നിർത്തിയോ…
മതി സാർ നിറഞ്ഞു..
എന്നാ അവിടെ ഇരിക്ക് ഞാനിപ്പോ വരാം.. ഞാനെന്തു ചെയ്താലും വൃത്തിയായി മുഴുവനും ചെയ്യും… wait ഇപ്പോ വരാം
ഞാൻ സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു കുറച്ച് മുൻപ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു മനസ് തൃസിച്ചു… പെട്ടന്ന് ചിന്ത മാറ്റി ദൈവമേ… പാന്റി പോലും ഇല്ല ആലോചിച്ചപ്പോളെ നീരോഴുക് തുടങ്ങി… so ചിന്ത വേണ്ടേ വേണ്ട..
അപ്പോഴേക്കും സാർ കഴിച്ചിട്ട് വന്നിരുന്നു… എനിക്കഴിമുഖമായി വന്നിരുന്നു… എന്റെ മനസ് വീണ്ടും പെരുമ്പര കൊട്ടാൻ തുടങ്ങി.. ഇനി സാറിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഉണ്ടായാൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല എന്തിനുo സമ്മതിച്ചു പോകുന്ന ഒരു മാനസിക അവസ്ഥയിൽ ആണ്..
സാർ ഞാൻ എന്നാ പൊക്കോട്ടെ… ഉറക്കം വരുന്നു..
ആഹ് എന്നാ താൻ പോയി ഉറങ്ങിക്കോളൂ… ഓഹ് ഒന്ന് നിൽക്കു ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം..
അദ്ദേഹം അകത്ത് പോയി ചെറിയൊരു കവറുമായി വന്നു..
നിങ്ങളുടെ കല്യാണ സമയത്ത് നല്ല ഗിഫ്റ്റ് ഒന്നും തരാൻ പറ്റിയില്ല ഇത് വാങ്ങിവെച്ചിട്ടു കുറച്ച് നാളായി താരനും പറ്റിയില്ല
എന്ന് പറഞ്ഞു പാക്കറ്റ് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി..
ഞാനതു വാങ്ങി താങ്ക്സ് സാർ താങ്ക്സ് ഫോർ ഗിഫ്റ്റ്..
എന്നാ താൻ പൊയ്ക്കോളൂ എനിക്കും ചെറിയ പണി ഉണ്ട്..
അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസ് സങ്കടം, സന്തോഷം, ആശങ്ക, വികാരം എന്നി ചിന്തകളിലൂടെ കടന്നു പോയി… ഒരു കെട്ടിപ്പിടുത്തം മിനിമം ഞാൻ പ്രേതീക്ഷിച്ചിരുന്നു അതില്ലാതായപ്പോൾ സങ്കടം, ഒന്നും നടന്നില്ലല്ലോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം so സ്റ്റിൽ ok, then my “LUST”😔😔.. but he is a gentleman.. തൊട്ടാൽ പൊട്ടുന്ന പരുവത്തിൽ ഞാൻ, ഇതുവരെ എനിക്ക് നന്നായി ഒന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ലെന്നു ഏകദേശം മനസിലാക്കുകയും ചെയ്തു..
hello എന്താ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നെ? പോകുന്നില്ലേ?
ഓഹ് sry സാർ ബൈ… ഞാൻ വാതിലെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.. വാതിൽ തുറന്നത് അദ്ദേഹം വീണ്ടും വിളിച്ചു..
പല്ലവിക്കുട്ടി…… വൈകുന്നേരം താൻ ഫ്രീയാണെങ്കിൽ വിളിക്കു നമുക്ക് കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചിരിക്കാം, പിന്നെ വേണേൽ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാം, ഇവിടുന്നു പോകുന്നതിനു മുന്നേ രാഹുൽ പല്ലവിക്കുട്ടിയെ ഒരിക്കലും കാണിക്കാൻ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങൾ കാണുകയും ചെയ്യാം…എന്താ?