🐂🐂വിത്തുകാള – 3🐂🐂 Likeഅടിപൊളി  

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു:

“വിജയെ ,നമുക്ക് മറ്റന്നാൾ രാവിലെ പുറപ്പെടണം.തിങ്കളാഴ്ച അവിടെ ജോയിൻ ചെയ്യാം”

“ഇനിയും അഞ്ചാറ് ദിവസം ബാക്കിയില്ലെ ?എന്തിനാ ഇത്ര തിരക്ക് പിടിക്കുന്നത്.എനിക്ക് കുറച്ച പണികൾ തീർക്കാനുണ്ട്.”

“അതൊക്കെ നാളെത്തന്നെ തീർക്ക്.അടുത്ത ആഴ്ച എനിക്ക് ലീവ് കിട്ടില്ല.”

തുടർന്ന് അവൾ പറഞ്ഞതൊന്നും അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

“ഞായർ രാവിലെ നമ്മൾ പോകുന്നു.എന്താ ചെയ്യാനുള്ളത് ന്ന് വെച്ചാൽ എല്ലാം നാളെ ചെയ്തോ.”

അത് അവസാന വാക്കായിരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളുരുകി. വിനയൻ .അവനെ കാണാതെ കുറച്ചു ദിവസമായി. കോളജ് ടൂർ ആയിരുന്നു.എന്താ വിവരമറിയിക്കാൻ ഒരു മാർഗ്ഗം.വൈകുന്നേരം ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് നേരെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകാം .ഇൻജെക്ഷൻ ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ഇവിടെ അടുപ്പമുള്ള ഒരു കുടുംബം മാഷുടേതാണ്. മാഷോട് യാത്ര പറയാനെന്ന മട്ടിൽ പോകാം.

ശനി വൈകുന്നേരം .വിനയൻ പതിവുപോലെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്.അപ്പോഴാണ് വിജയമ്മ കയറി വരുന്നത്. കണ്ടത്.

അച്ഛനും അമ്മയും വരാന്തയിലുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇന്ന് ഇൻജെക്ഷൻ ഉണ്ടോ?” അച്ഛൻചോദിച്ചു.

“ഇല്ല.ഇൻജെക്ഷൻ ചെയ്യാൻ ഇനി ഞാൻ വരില്ല.”

“അതെന്താ”

“എനിക്ക് സ്ഥലം മാറ്റമായി”

“അതെയോ?എവിടെക്കാ?”

“നാട്ടിലേക്ക് തന്നെ”

“അത് നന്നായി. എപ്പഴാ പോകുന്നത്?”

“നാളെ.എംജെൻ യാത്ര പറയാൻ വന്നതാ.”

“”എന്നാൽ സിസ്റ്റർ ഇരിക്ക്. ചായ എടുക്കട്ടേ.” ‘അമ്മ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ വേണ്ട. പോയിട്ട് ഒരുപാട് പണിയുണ്ട്.. പിന്നെ വിനയാ , നീ വന്നാൽ ഒരു വിറ്റാമിന് സിറപ്പ് ഉണ്ട്.പിന്നെ കുറച്ച കോട്ടണും .തന്നു വിടാം ”

സത്യം പറഞ്ഞാൽ വിനയന്റെ കിളി പോയിരുന്നു.ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഒരു വേർപാട് അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ശരിക്കും വിജയമ്മയെ അഗാധമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.അവന്റെ ജീവിതം മാറ്റി മരിച്ച മാലാഖ. ഒരിക്കലും അറിയാത്ത അറിയാതെ പോകുമായിരുന്ന സ്വർഗീയ സുഖങ്ങൾ അവനു പരിചയപ്പെടുത്തിയവൾ.

നെഞ്ചിൽ ഒരു ഇരുമ്പ് കൂടത്തിന്റെ ഭാരവും പേറി അവൻ അവർക്കൊപ്പം നടന്നു.

“വിജയമ്മ എന്തിനാ പോകുന്നത്?”

“അത് ഗവണ്മെന്റ് ഓർഡർ അല്ലെ?പോവാതിരിക്കാൻ പറ്റോ?”

“വിജയമ്മ പോകണ്ട”

“പോകാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഇണ്ടായിട്ടാ ?ഓരോ നിയമങ്ങളല്ലേ?”

“പോയാൽ പിന്നെ വിജയമ്മ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലേ?”

“പിന്നെ വരാണ്ടെന്താ?എനിക്കെന്റെ വിനുമോനെ കാണണ്ടേ?”

തൊണ്ടയിടറി പിന്നെ രണ്ടു പേർക്കും വാക്കുകൾ വന്നില്ല.

വീടെത്തി .ഉള്ളിൽ കയറി. വാതിലുകൾ അവർക്കു പിറകിലടഞ്ഞു.

“ഞനൊന്നു മേൽ കഴുകട്ടെ .ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വന്ന അവഴിയല്ലേ?”

“വിജയമ്മയെ ഇന്ന് ഞാൻ കുളിപ്പിക്കാം”

“അമ്പട ,കള്ളാ?” വിജയമ്മ വിനയന്റെ കവിളിൽ നുള്ളി.

ഹാൻഡ് ബാഗ് സോഫയിലിട്ട് അവൾ അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

“ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഞാനഴിക്കട്ടെ?” വിനയൻ ചോദിച്ചു.

“എന്ത് വേണേൽ ചെയ്തോ.”

വിനയൻ അവരുടെ സാരിക്കുത്തിൽ കൈ വെച്ചു. സാരി അഴിച്ചെടുത്തു.അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വിജയമ്മ.കനത്ത നിതംബങ്ങളും തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലകളും. അവരുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് അവൻ അവരെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അവന്റെ ലിംഗം പാവാടക്ക് പുറത്തു കൂടി അവരുടെ കുണ്ടി വിടവിലമർന്നു.ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ അഴിഞ്ഞു.ബ്ലൗസ് അവൻ ഊരിയെടുത്തു. അതൊന്നു മണത്തു നോക്കി.സ്ത്രീയുടെ വിയർപ്പിന്റെ മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം.

പാവാട ചരട് അഴിച്ചങ്കിലും അവരുടെ മുഴുത്ത നിതംബങ്ങളിൽ തടഞ്ഞ് അത് തഴോട്ടൂർന്നു വീഴാൻ മടിച്ചു.അവൻ അത് വലിച്ചു താഴോട്ട് താഴ്ത്തി.ഇപ്പോൾ ഷഡ്ഢിയും ബ്രായും മാത്രമണിഞ്ഞ് നിൽപ്പാണ് മുപ്പത്തിരണ്ടുകാരിയായ ആ മാദകറാണി. ഗ്രാമത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ സ്വപ്നസുന്ദരി. ഒരു പഴയകാല എ സിനിമയുടെ പോസ്റ്ററിലെ നായികയെ പോലെ അവൾ.

ബ്രാക്കുള്ളിലൂടെ കയ്യിട്ട് വിനയൻ അവരുടെ മുലകളിൽ തഴുകി. പിന്നെ ബ്രായും അഴിച്ചുമാറ്റി. ബ്രാ അഴിക്കാൻ കയ്യുയർത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ കക്ഷം അനാവൃതമായി. കക്ഷത്തിലെ രോമരാജികളിലൂടെ വിനയൻ കയ്യോടിച്ചപ്പോൾ വിജയമ്മ ഇക്കിളിപൂണ്ടു കുതറി. അവൻ അവരുടെ കക്ഷത്തിലെ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ തന്റെ മുഖമിട്ടുരസി. വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം.ഇരു കക്ഷങ്ങളും നന്നായി മണപ്പിച്ച ശേഷം അവരുടെ ബ്രാ അഴിച്ചെടുത്തു അവൻ താഴെയിട്ടു. അവൻ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മുഴുവനായി അഴിച്ചിട്ടു.