💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 13 19അടിപൊളി 

 

 

എല്ലാങ്കൊണ്ടും മൊത്തത്തിലൊരു സംതിങ് ഫിഷി എനിക്ക് അടിച്ചുതുടങ്ങി…! എന്നാലതൊന്നും എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല…! അതോടെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി,

 

“” എന്ത്രി മൈരേ നോക്കണേ നീ…! “” ന്നു കൂടിയങ്ങു ചോദിച്ചു…! പക്ഷെ അതിനും മറുപടിയില്ല…! മറിച്ച് അതേ നോട്ടം തന്നെയാണ് ഇപ്പഴും…!

 

എന്റെയുള്ളിലാണെൽ അവൾടെയീ മാറ്റത്തിലുള്ള പകപ്പിന് മേലെ അവള് ഇതുവരെ ചെയ്ത് കൂട്ടീതെല്ലാം നീറിപുകയുന്നുണ്ട്…! അതിന് മൂർച്ചക്കൂട്ടാൻ ശരത്തേട്ടനോടുള്ള തുറന്ന് പറച്ചിലിനൊരു വലിയ പങ്കുതന്നെയുണ്ടായിരുന്നു…! കാരണം അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ കാലത്തിലേക്കുള്ളൊരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം കൂടിയാണല്ലോ…!

 

പിന്നെ ഞാൻ വീടോ…!

 

“” എണീക്കടി മൈരേ എന്റെ കേടക്കേന്ന്…! “” ന്നും പറഞ്ഞ് ടൈറ്റാനിക്കിലെ റോസ് സോഫെല് കെടക്കണപോലെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന ആരതിയെ കൈയിൽ ബലമായി വലിച്ച് ഞാൻ എനിക്ക് നേരെ നിർത്തി…! പെട്ടന്നുള്ള എന്റെയാ പ്രവർത്തിയിൽ അവളൊന്ന് പകച്ചു…!

 

 

എന്റെ താടിയോടൊപ്പം മാത്രം പൊക്കമുള്ള അവളെ ഞാൻ തലതാഴ്ത്തി നോക്കി…! അപ്പഴാണ് ഞാനവളുടെ മുഖം ശെരിക്ക് ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്…! സാധാരണ യക്ഷീയേ കണക്കിരിക്കുന്ന അവൾടെയാ പൂച്ചക്കണ്ണിന് ചുറ്റുമായി കണ്ണീരിന്റെ പാട്…! അതവൾടെ കവിള് വരെയുണ്ട്…!

 

ഞാനത് മൈന്റാക്കീല…!

 

“” നീയിന്ന് ഭയങ്കര ഷോ ആയിര്ന്നല്ലോ മൈരേ…! ഇപ്പെന്ത് പറ്റീ…? നിന്റെ നാവ് ടൂറ് പോയാ…? “” അവൾടെ കൈയിലെ പിടിമുറുക്കി ഞാൻ കലിപ്പിട്ടു…! അതിനും അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല…!

 

പക്ഷെ ഇപ്പൊ മുഖത്തൊരു പുച്ഛമുണ്ട്…! അതും എന്നോട്…!

 

“” നിന്റെയീ പുച്ഛമാറാനുള്ള ഒരു സാനം എന്റെലുണ്ട്…! പറയട്ടെ…? “” ന്നും പറഞ്ഞ് ഞാനൊന്ന് നിവർന്നു നിന്നു…! ശേഷം അവളെ ഞാൻ വലിച്ചടുപ്പിച്ചതും അവൾടെയാ ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ വിരിഞ്ഞു നിന്ന മുലകൂമ്പാരം എന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു…! എന്നാലതസ്വദിക്കാൻ ഞാൻ മറന്നുപോയി…!

 

അങ്ങനൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടും അവൾക്ക് മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലാന്ന് കണ്ടതും വലിയ ലാഗിടാതെ ഞാൻ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു…!

 

“” നിന്റെ തന്തക്ക് ഏകദേശം ഒരു മൂന്ന് മാസമുമ്പേ അറ്റാക്ക് വന്നത് നീയറിഞ്ഞായിരുന്നോ…! “” ന്നും പറഞ്ഞ് നിർത്തീതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടിയ ശേഷം കണ്ണുമിഴിച്ചെന്നെ നോക്കി…! അയ്യോ പ്യാവം…!

 

അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കങ്ങ് ത്രില്ലായി…! ഈശ്വര ഇത് ഞാൻ പൊളിക്കും…!

 

“” അപ്പൊ നിനക്കറിയില്ലേ…? ശൊ…! സാരല്ല്യ, ഞാൻപറഞ്ഞേര…! “” അവൾടെ കൈയിലെ പിടിവിട്ട് ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് കേറിയിരുന്ന് തൊണ്ടയൊന്ന് ശെരിയാക്കി…!

 

“” അന്നോരീസം ഞാനിങ്ങനെ ബാൽക്കണില് ചുമ്മാ നിക്കുമ്പഴാണ് പെട്ടന്നൊരു കാള് വരണത്…! നോക്കുമ്പാരാ…? “” ചോദ്യഭാവേനെ പുരികമുയർത്തി ഞാൻ തരിച്ച് നിന്ന അവളെ നോക്കി…!

 

“” പറ, ആരായിരിക്കും…? അറിയില്ലാല്ലേ…! അയിന് മുന്നേ നീ വന്ന കാലിൽ ഇരിക്കാതെ ഇരുന്ന കാലിൽ നിക്ക്…! “” ന്നും പറഞ്ഞ് അവളെ വലിച്ഛ് ഞാൻ എന്റടുത്തിരുത്തി…! അപ്പഴേക്കും എന്റെ മുഖത്ത് ഞാനറിയാതെ തന്നെ ഒരു ക്രൂരത വന്നു…! ശേഷം,

 

“” എടീ മണ്ടീ…! അത് നിന്റമ്മയാർന്നു…! ഹ ഹ ഹ…! “” എന്തോ വലിയ ഫലിതം പറഞ്ഞപോലെ ഞാൻ തലമറന്ന് ചിരിച്ചു…! ഞാനൊരു തമാശക്കാരൻ തന്നെ…!

 

“” ന്നിട്ട് ചോദിച്ചു ‘മോനെ ആസ്റ്റർ ഹോസ്പിറ്റൽക്ക് ഒന്ന് വരൊന്ന്…!’ കാര്യന്താന്ന് ചോയ്ച്ചപ്പോ പറയാണ് ‘ആരതിടെ തന്തക്ക് അറ്റാക്കാണ് എടപ്പാൾ ഹോസ്പിറ്റലീന്ന് ഇങ്ങട്ട് കൊണ്ടുവരാന്ന്…!’ അത് കേട്ടാപ്പാടെ ഞാൻ വാണം വിട്ടപോലെ പാഞ്ഞില്ലേ അങ്ങോട്ട്…! “” നന്മമരത്തിന്റെ എക്സ്ട്രീം വേർഷനായി മാറിയ ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയ അവളെ തലതിരിച്ച് നോക്കി…! വെളുത്തു തുടുത്ത് നിന്ന അവളുടെ മുഖമിപ്പോ ചോര നിറമായി…!

 

“” അഭി നീ കള്ളം പറയാ…! അങ്ങനെന്തേലുണ്ടെങ്കി ഞാനറിയും…! “” അവസാനം പെഴച്ച മൈരിന്റെ തൊള്ളെന്ന് മുത്തുക്കൊഴിഞ്ഞു…! കൊച്ചു കുട്ടികൾ വിശ്വാസം വരാത്ത മട്ടിൽ പറയുമ്പോലെയാണ് അവള് പറഞ്ഞത്…!