💥💥ശാലു ദി റിപ്പർ കില്ലർ💥💥 2അടിപൊളി  

പൊലീസിലെ ഉയർന്ന ഉദ്യാഗസ്‌ഥന്മാർ ആദ്യമെത്തി. വനിതാ ഉദ്യോഗസ്ഥയെ ഐ.പി.എസ്കാരികൾ ആയിരുന്നു അവരിൽ കൂടുതലും. അവർ കേസാക്കാൻ താല്പര്യമില്ല എന്നും. മിനിസ്ട്രിയിൽ നിന്നും ഈ സംഭവത്തിനു പ്രെഷർ ഉണ്ടെന്നും പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു. വീട്ടമ്മ സ്വയ രക്ഷയ്ക്ക് ചെയ്തതായതു കൊണ്ടും ഇതൊരു വലിയ സാമൂഹ്യ വിപത്തിനെ ഒഴിവാക്കിയത് ആയതു കൊണ്ടും എഫ് ഐ ആർ പോലും എഴുതാതെ ഈ കേസ് തീർപ്പാക്കാൻ നിർദേശമുണ്ട് എന്നും ഞാൻ കേട്ടു.

പക്ഷെ അതിന്റെ അടുത്ത ടീമ് വനിതാ വിമോചന സംഘടനകളായിരുന്നു. അവർ ബൊക്കെയും പൂമാലയും കൊണ്ട് ചെറിയമ്മയെ ആദരിച്ചു. അന്നേ ദിവസം വൈകീട്ട് ചെറിയ അനുമോദന ചടങ്ങുണ്ടെന്നും ആ അവസരത്തിൽ സിറ്റി മേയർ പാരിതോഷികം നേരിട്ട് നൽകുമെന്നും അവർ ഉറപ്പു നൽകി.

എനിക്ക് കിട്ടേണ്ട അംഗീകാരം ആണ് അത് എന്നോർത്തപ്പോൾ സത്യത്തിൽ എത്രയും വലിയ അബദ്ധമാണ് ഞാൻ ചെയ്തതെന്നു ആലോചിച്ചുപോയി. പശുക്കളെയും ആടുകളെയും തനിച്ചാക്കി എന്റെ അമ്മയും അനിയത്തിയും പകലന്തിയോളം ഇവിടെയിരുന്നു.

ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ചെറിയമ്മ അമ്മ കാൺകെ പറഞ്ഞു. “വയറു നിറയെ കഴിക്കെന്റെ ചെക്കാ.” എന്ന് ഞാനും അത് കേട്ട് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“നിങ്ങളിത്ര വേഗം കൂട്ടായോ” എന്ന് വൃന്ദ ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു.

“പിന്നല്ലാതെ, അവനുള്ള ധൈര്യമാണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം അല്ലേടാ.” എന്നും പറഞ്ഞു സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ചെറിയമ്മ എന്റെ വയറിൽ നുള്ളി.

അടുക്കളയിൽ വെച്ചു ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ കാണാൻ ചെന്നതും.

“എന്താടാ” എന്ന് പുരികമുയർത്തി ചോദിച്ചു. ചെറിയമ്മ കണ്ണെഴുതിയിരുന്നു നല്ല ചേലാണ്. ചെറിയമ്മയുടെ വീതിയേറിയ മുതുകും പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ പുറത്തു നിന്നും കാണുന്ന മുഴുത്ത മുലകളെയും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.
“ഡാ, നീ ചാരി വെച്ചിട്ടു പോയ ഉലക്ക, താഴെ വീഴാൻ ചെന്നതും ഞാനാ പിടിച്ചത്, അന്നേരമാണ് നാട്ടാര് മതില് ചാടി വന്നതും; ചോര കയ്യിലായതും ഉലക്കയും പിന്നെ ചുറ്റികയുമായി കിടക്കുന്ന ആളെയും കണ്ടതും അവരങ്ങു വിളിച്ചു കൂവി. നിനക്കറിയാല്ലോ എന്റെ അവസ്‌ഥ എന്താണെന്ന്. അയാളെ കണ്മുന്നിൽ കണ്ട ഷോക്കിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ. ഒരു നിമിഷം നീ വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു എന്റെ അവസ്‌ഥ!”

“ചെറിയമ്മേ ഞാൻ.”

“ഒന്നും പറയണ്ട, നിന്നോട് ഒരുപാടു ദ്രോഹം ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പൊ നിനക്ക് കിട്ടേണ്ട പേരും പ്രശസ്തിയും അതൊട്ടുമാഗ്രഹിക്കാത്ത ഈ പാവം വീട്ടമ്മക്കും. നിനക്കിതിന് പകരം ഞാൻ എന്താ തരിക.”

“മോളെ, ദേ…” എന്റെയമ്മ ആണ് അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്. ചെറിയമ്മ കൺകോണിലെ നനവ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. ജില്ലാ പഞ്ചായത്തിൽ നിന്നും കുറച്ചാളുകൾ ആയിരുന്നു. അവരോടു ചെറിയമ്മ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാരും ആദരിക്കൽ ചടങ്ങിന് പോവാനായി റെഡിയായി. ഞാൻ മുണ്ടും ഷർട്ടുമായിരുന്നു. ചെറിയമ്മ പട്ടു സാരിയും. ആഭരണങ്ങളും കയ്യിലും കഴുത്തിലും കാതിലുമായി ഉണ്ട്.

വൈകുന്നേരം പൊതുവേദിയിൽ വെച്ച് ആയിരമായിരങ്ങളുടെ മുൻപിൽ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചും മറ്റും പലരും വന്നു തള്ളിമറിച്ചു. ഞാൻ സ്റ്റേജിന്റെ താഴെ എല്ലാം കണ്ടു ചിരിച്ചു. ഒന്ന് വാതിലിൽ മുട്ടിയാൽ പേടിച്ചു പോകുന്ന എന്റെ ചെറിയമ്മയാണ് കരിം നീല പട്ടു സാരിയും ചുറ്റി സ്റ്റേജിൽ വിശിഷ്ടാഥിതിയെ പോലെയിരിക്കുന്നത്. എന്ത് ചെയ്യാനാണ് യോഗം. ചെറിയമ്മ മൈക്കിന് മുന്നിൽ വന്നതും കരഘോഷമായിരുന്നു. ചെറിയമ്മ നടന്ന കഥ ചുരുക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇടക്ക് സ്റ്റേജിന്റെ താഴെ നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. എനിക്ക് ചിരി വന്നുപോയി. എന്തൊരു ആത്മവിശ്വാസമാണ് ചെറിയമ്മയ്ക്ക്.

അമ്മയും അനിയത്തിയും ഞങ്ങളെ വീട്ടിലാക്കുമ്പോ എന്നോട് വരുന്നില്ലേ, കാവൽ ഡൂട്ടി കഴിഞ്ഞില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ പരുങ്ങുന്ന നേരത്തു, ചെറിയമ്മ എന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.