📒📒ബെംഗളൂരു ഡയറീസ് – 4📒📒 2

നിമിഷ : “എനിക്ക് ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട് പൂജേ. നമുക്ക് അരുണിമയെ വച്ച് ഒരു ഫാഷൻ ഷോ അങ്ങ് ചെയ്യാം. ഇവിടുത്തെ ഹാളിൽ. അത് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോട്ടേ.”
ഞാൻ ഞെട്ടി. പക്ഷെ ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയാറായില്ല. ഞാൻ മോഡൽ ലുക്ക് വിടാതെ ഒരു പെണ്ണിനെ പോലെ ബോൾഡ് ആയി അവിടെ നിന്നു.

ബാക്കിയുള്ളവർ അത് ശരിവച്ചു.

പൂജ മാത്രം അത് കേട്ട് ആലോചിച്ചു.

പൂജ : “നിനക്ക് തിരിച്ചു പോകുമ്പോ ഇടാൻ ഡ്രസ്സ് ഇല്ലല്ലോ.”

അരുൺ : “ഇല്ല ചേച്ചീ”

പൂജ : “ആഹ്. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. ഞാൻ എടുത്തു വച്ച സാരി ഉടുത്തു തരാം. നീ അതും ഇട്ടോണ്ട് പോയാൽ മതി.”

ഞാൻ ഞെട്ടി. ആ കോലത്തിൽ ഞാൻ പുറത്തു പോയാൽ ശരിയാവില്ല. ഞാൻ ശരിക്കു പേടിച്ചു.

അരുൺ : “അയ്യോ ചേച്ചീ. ഞാൻ സാരി ഉടുത്തു പോയാൽ ഫ്ളാറ്റിലെ ആൾക്കാർ…”

നിമിഷ : “ഓഹ്. അവര് കണ്ടാൽ അങ്ങ്…”

പൂജ : “നിമിഷാ. ഗീവ് മീ ഒണ് മിനിറ്റ്” നിമിഷ ഞെട്ടി.

പൂജ കുറച്ചൊന്നു ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം സംസാരിച്ചു.

“അരുണിമയുടെ കയ്യിൽ ഞാനൊരു വീടിന്റെ താക്കോൽ തരാം. എന്റെ വീടാണ്. വണ്ടിയിൽ കുറച്ചു നേരം മതി അവിടെ എത്താൻ. നീ ഇന്ന് രാത്രി അവിടെ കിടന്നോ. പ്രശ്നം ഇല്ല. നാളെ ഒരു 11 മണിയാവുമ്പോൾ ഞാൻ വരും. അപ്പോൾ നീ അവിടുന്ന് പോയാൽ മതി.”

മനസ്സിൽ ചെറിയ ഒരു ആശ്വാസം ഉദിച്ചു. നിമിഷ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

നിമിഷ : “വണ്ടിയിൽ ഒന്നും പോവാൻ പറ്റില്ല. നീ നടന്നു പോയാൽ മതി.”

അവളെന്റെ വണ്ടിയുടെ താക്കോൽ കൈക്കലാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പൂജ : “ആഹ് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യ്. പക്ഷെ നടക്കാൻ ഒരു മുപ്പത് മിനിറ്റ് എങ്കിലും എടുക്കും.”

നിമിഷ : “ഇവൾക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നം കാണില്ല.”

നിമിഷ എന്നെ അങ്ങനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. തിരിച്ചടിക്കാൻ കഴിയാത്ത കൊണ്ട് ഞാൻ ബോൾഡ് ആയി തന്നെ നിൽക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

രാധിക : “അതെ. നീയൊക്കെ എന്തെങ്കിലും കാണിക്ക്. ഫാഷൻ ഷോ ഉണ്ടാവുമോ ഇല്ലേ. അത് പറ.”

നിമിഷ അത് കേട്ട ഉടൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
നിമിഷ : “ഉറപ്പല്ലേ മോളെ. ഞാൻ പോയി ഹാളിൽ എല്ലാരേയും വിളിച്ചു ഇരുത്താം. നിങ്ങൾ അവളെ റെഡി ആക്കി കൊണ്ട് വാ.”

പൂജ : “ഓക്കേ സെറ്റ്.”

നിമിഷ നേരെ പോയി താല്പര്യമുള്ള എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. എല്ലാ വർഷ വിദ്യാർഥികളും വരുന്നുണ്ട് എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. ഒരു എൺപതു പേരെങ്കിലും കാണും. അവർ ആ ഹാളിൽ തിക്കി തിരക്കി എന്റെ വരവിനു വേണ്ടി നിന്നു. നിമിഷ ആ കൂട്ടത്തിന് നടുക്ക് എനിക്ക് നടക്കാൻ സ്‌പെയ്‌സ് ഇട്ടു. ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു നിന്നു. ഹാളിൽ ആൾക്കാർ കൂടുന്ന ബഹളം എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്ത് വന്നാലും തളരരുത് എന്ന് മനസ്സിൽ പലയാവർത്തി പറഞ്ഞു.

അന്ന : “ഇത്രയും ആൾക്കാരുടെ മുൻപിൽ പോകുന്നതല്ലേ. ഇത്രയും മേക്കപ്പ് പോരാ.”

അവൾ പുറത്തു പോയി കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്നു. മാഗ്നെറ്റ് മൂക്കുത്തിയും കമ്മലും. അവൾ അതെന്നെ ധരിപ്പിച്ചു. കണ്ണാടി നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്കത് ഇഷ്ടമായി.

പൂജ : “എന്നാൽ പിന്നെ ഇതും കൂടി ഇട്ടോ.” അവൾ എന്നെ അവളുടെ സ്വർണ പാദസരവും അരഞ്ഞാണവും ഇടീച്ചു.

നിമിഷ : “ആ റെഡി റെഡി. പിള്ളേര് അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.” പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. പക്ഷെ ഞാൻ മനസ് കൊണ്ട് തയ്യാറെടുത്തു. ഞാൻ സ്വയം അരുണിമയായി മാറിയതായി കണക്കാക്കി. മനസ്സിൽ ഒരുപാടു ഫാഷൻ ഷോസിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഓടി.

ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്ന അലമാരയുടെ വലിയ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. ഇവർ ഇങ്ങനെ അമ്പരന്നു നിൽക്കുന്നതിൽ ആശ്‌ചര്യപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല എന്നെനിക്ക് പൂർണമായി മനസിലായി. ഒരു കറുത്ത ബ്രായും പാന്റീസും ഇട്ട, നന്നായി മേക്കപ്പ് അണിഞ്ഞ, മാലയും അരഞ്ഞാണവും പാദസരവും അണിഞ്ഞ സെക്സിയായ ഒരു പെണ്ണ്. അരുണിമ.!!

അവർ എന്നെ ഒരു വധുവിനെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് പോലെ ആനയിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. എന്റെ പിന്നിൽ ആ പെണ്ണുങ്ങളും മുന്നിൽ ആ കോലത്തിൽ ഞാനും. ഇടത്തെ കയ്യിൽ പൂജയും വലത്തേ കയ്യിൽ നിമിഷയും. വരാന്തയിലൂടെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ നാണത്തോടെ ഞാൻ നടന്നു. അന്ന ഓടിച്ചെന്നു ഞാൻ വരുന്നുണ്ട് എന്ന് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
എന്നെ അവർ ഹാളിന്റെ അകത്തേയ്ക്ക് കയറ്റി. എന്നെ കണ്ടതും അവർ കയ്യടിയും ആർപ്പു വിളിയും തുടങ്ങി. ചിലർ കൂവുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരുതരം മാനക്കേട് കയറി വന്നു. എന്നെ അവർ അവരുടെ നടുക്ക് കൊണ്ട് നിർത്തി. ചുറ്റും എൺപതോളം പെണ്ണുങ്ങൾ. നടുക്ക് ബ്രായും പാന്റീസും ഇട്ടു ഈ ഞാൻ.