🔥 ചില തിരിച്ചറിവുകൾ 🔥 Like

 

അതും പറഞ്ഞു എന്റെ കാല്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു അവൻ…

 

എനിക്കു എന്തോ പോലെ തോന്നി.. ഞാൻ വേകം അവന്റെ കൈതട്ടി മാറ്റി എണിയിറ്റു പോയി…

 

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ ഇതും പറഞ്ഞു എന്റെ പുറകെ ആയിരുന്നു… അവസാനം മനസില്ലാ മനസോടെ എനിക്കു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു…

 

“ഇച്ചായൻ എന്താ ഈ പറയാണെ ഞാൻ എങ്ങനയാ മറ്റൊരാളോടപ്പം…”

 

അർച്ചനയോട് അമലിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ അവളുടെ പ്രതികരണം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു

 

അമലാനാണ് ഞങ്ങളെ ഒളിച്ചോടാൻ സഹായിച്ചതും മറ്റും.. അതുകൊണ്ട് അമലിനെ അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു..

 

” പിന്നെ എങ്ങനയാ പെണ്ണെ ….നമ്മളിൽ ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകും എന്നു കരുതുന്നില്ല… പിന്നെ നീ ഓർത്തു നോക്ക് അച്ഛന്റെ അടുത്ത് നമുക്ക് പോകണ്ടെ ”

 

കുറെ പറഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടും അർച്ചന ഈ കാര്യത്തോട് സമ്മതം മൂളിയില്ല… രണ്ടു ദിവസം ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അവസാനം അർച്ചനയും സമ്മതം മൂളി…

 

അർച്ചനയുടെ സമ്മതം കിട്ടിയതും അലക്സ്‌ അമലിനെ വിളിച്ചു…

 

” അമലെ അർച്ചന സമ്മതിച്ചു, എങ്ങനെയാ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ”

 

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

 

” ഹലോ അമലെ കേൾക്കുന്നില്ലെ ”

 

” ഉണ്ട്… ഇടുക്കിയിൽ ഒരു തോട്ടം ഉണ്ട് നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം ”

 

അതും ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ വച്ചു…

 

അർച്ചനയുടെ ഓവുലേഷൻ സമയം നോക്കിയാണ് ഞങ്ങൾ പോകാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തത്…

 

പോകുന്നത്തിന്റെ അന്ന് കാറും എടുത്തു ഞാൻ അലെക്സിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി.. അവിടെ അവർ പോകാൻ തയാറായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടാർന്നു… വീടിന്റെ മുറ്റത്തു വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോൾ അലക്സ്‌ പെട്ടിയുമായി ഇറങ്ങി വന്നു ഡിക്കിയിൽ ആക്കി… അപ്പോഴൊക്കെ അർച്ചനയ്ക്കായി എന്റെ കണ്ണുകൾ പരതി…

 

അപ്പോഴാണ് ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു ഞങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്…

 

കറുത്ത നീളമുള്ള ചുരിദാറിൽ സുന്ദരിയായിരുന്നു അവൾ…നേരത്തെ കണ്ടതിനേക്കാളും തുടുത്തിട്ടുണ്ട് പെണ്ണ്…ഒതുങ്ങിയ, കടഞ്ഞെടുത്തപോലുള്ള അരക്കെട്ട്… നല്ല ഉരുണ്ടു മുലകളും അവളുടെ ചേല് ഒന്നൂടെ കൂട്ടി.. മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഒന്നൊരു നടൻ പെണ്ണ്…

 

അവൾ ആരെയും നോക്കാതെ കാറിൽ കയറി ഇരുന്നു..

 

പുറകെ അലക്സും കയറി ഞങൾ യാത്ര തുടർന്നു…

 

ഇടുക്കിയിലെ 50 ഏക്കർ തോട്ടത്തിലേക്കാണ് ഞങളുടെ യാത്ര… അവിടെ എല്ലാം ശെരി ആക്കി പണിക്കാരോട് വീടുകളിൽ പോയിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… അവിടെ ഇനി പത്തുദിവസത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ മാത്രമെ ഉണ്ടാകൂ…

 

മണിക്കൂറുകൾ കടന്നു പോയി.. ഇടക്ക് കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ അർച്ചന അലെക്സിന്റെ തോളിൽ ചാരി കിടക്കുക ആയിരുന്നു..വളവും തിരിവും കയറി ഞങ്ങൾ തോട്ടത്തിലെ വീട്ടിൽ എത്തി…

 

വീടെന്നു പറഞ്ഞാൽ… രണ്ടു മുറികളും അടുക്കളയും ഉള്ള കൊച്ചു വീട്…

 

ഞങ്ങൾ ബാഗ് ഒക്കെ എടുത്തു ഉള്ളിൽ വച്ചു…. എന്തോ അനഘയെ നോക്കാൻ അപ്പോഴും എനിക്കു ധൈര്യം വന്നില്ല…

 

അലക്സ്‌ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു..

 

” അമലെ.. എനിക്കു എന്തോ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.. ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ അർച്ചനക്കും അതു ബുദ്ധിമുട്ടാകും… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട് ബാംഗ്ലൂർ അവിടേക്ക് പോകുവാണ്… പത്തു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഞൻ വരാം.. ”

 

അതും പറഞ്ഞു അവൻ അനഘയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി…

 

 

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അലെക്സിന്റെ ഒപ്പം വരുന്ന അർച്ചനയെയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്…

 

അവൻ അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിപ്പിച്ചു എന്നു തോന്നുന്നു… അവളുടെ കൈ വീടിച്ചു എന്നോട് യാത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ പോയി..

 

ഞാൻ അനഘയെ നോക്കിയപ്പോൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്കോടി..

 

സൂര്യൻ മെല്ലെ മറഞ്ഞു തുടങ്ങി… ഇരുട്ട് മെല്ലെ പരക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഒപ്പം നല്ല കോടമഞ്ഞും…

 

മുറിയിൽ ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ അനഘ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുക ആയിരുന്നു… ഞാൻ മെല്ലെ മുരടനക്കി…