🪄ആയില്യം തറവാട് 🪄 9

 

 

 

പിന്നെ അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും മരണത്തിന് ശേഷം ആണ് മുത്തശ്ശി എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നത്.

 

 

വന്നുകയറിയമുതൽ ഇവടെ വരെ എന്നെ എല്ലാവർക്കും വെറുപ്പാണ്.

 

 

പക്ഷെ!

അവരോടൊക്കെ മുത്തശ്ശി എതിർത്തുനിന്നു

 

ഇവിടെ എന്നെ നിർത്തി.

 

 

 

 

 

 

പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ വളരെ ബംഗിയുള്ളതു ആണ്

അതുപോലെ തന്നെ തറവാടും പരിസരവും

 

പക്ഷെ എനിക്ക് ഇതൊന്നും ആസ്വദിക്കാൻ യോഗം ഇല്ലാ…

 

മുറിയിൽ നിന്ന് അധികം പുറത്ത് ഇറങ്ങാറും ഇല്ലാ

 

വെറുതെ ഇങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ മാത്രമേ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടൊള്ളു.

 

എന്നെ എലാവരും അകറ്റി നിർത്തും എന്നോട് ആരും സംസാരികാറും ഇല്ലാ

 

അങ്ങനെ ആണ് ഇവടെ

 

മുത്തശ്ശിക്ക് നാല് മക്കൾ ആണ് അതിൽ ഏറ്റവും ഇളയത് ആണ് എന്റെ അമ്മ “ഭദ്രാ .

അച്ഛന്റെ പേര് “അജയൻ”

 

പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ

എന്റെ ചേച്ചി അമ്മു

അവളുടെ പേര് “ഹർഷ ”

 

 

 

 

 

 

ഹ്മ്മ്…..

എന്റെ കൈയിൽ ഇപ്പൊ സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ ആകെ ഉള്ളത്

ഞങൾ നാലാളുടെ ഒരു ഫോട്ടോയും പിന്നെ എന്റെ കുറച്ചു സാധനങ്ങളും പിന്നെ എന്റെ അമ്മയുടെ ഈ മുറിയും.

 

 

 

എന്റെ ദൈവമേ എന്നാണ് ഇതിനൊക്കെ ഒരു അവസാനം ആവോ…??

 

 

“അവൻ പിന്നെയും പഴയ ഓർമകളിലേക്ക് വഴുതിപോകാൻ തുടങ്ങി ”

 

 

 

 

പണ്ട് ഞാൻ ചെറിയകുട്ടി

ആയി ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്മ ഒരു കഥ പറയുമായിരുന്നു

 

തറവാട്ടിലെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കാവിലെ കല്ലിനെ പറ്റി

 

ആ കല്ല് തിളങ്ങുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ആണത്രേ

 

ചില പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമേ ആ കല്ല് തിളങ്ങുകയൊള്ളു

 

 

പിന്നെ.

അത് തിളങ്ങുന്നത് അങ്ങനെ അധികം ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.

 

 

 

ആ വെട്ടം കാണണം എന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു ഭാഗ്യം ഒകെ വേണം

 

 

ആ വെട്ടത്തിന് മുന്നിൽ നിന്ന് എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും അത് സഫലം ആവും എന്നാണ് അമ്മ പറഞ്ഞത്.

 

 

 

അമ്മ പറഞ്ഞ കാവും ആ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കല്ലും കാണാൻ എനിക്ക് നല്ല ആഗ്രഹം ആണ്.

പക്ഷെ

എന്നെ അങ്ങട് പോകാൻ ആരും സമതിക്കില്ല

എന്നാണ് സാരം.

 

 

ഞാൻ കാവിൽ കയറിയാൽ അവിടെ

 

അശുദ്ധി ആവുംപോലും.

 

 

ഞാൻ ഒരു ദിവസം വലിയ മാമനോട് കാവിൽ കയറണം എന്ന് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്നോട് പുള്ളി പറഞ്ഞത് ആണ്

ഈ കാര്യം..

 

എന്റെ അവസ്ഥയ്യ്…..

 

പിന്നെ ഞാൻ അതോട്ട് ചോദിക്കാനും പോയില്ല

എന്തിനാ വെറുതെ…

ആർക്കും ഒരു ശല്യമാവാണ്ടേ

അതന്നെ നല്ലതും

ഇവിടുന്നു പോകാം എന്ന് വച്ചാൽ മുത്തശ്ശിഓട്ടു സമ്മതിക്കും ഇല്ലാ..

 

 

 

 

ചെറിയ ഷീണം തോന്നുന്നുണ്ട്

വെറുതെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല എന്റെ ദൈവമേ ……

നെ കാത്തോണേ.

 

അവൻ പതിയെ കട്ടിലില്ലേക്ക് കിടന്നു പിന്നെ എപ്പോഴോ അറിയാതെ അവൻ നിദ്രയിലേക്ക് വഴിമാറിയിരുന്നു……..

 

 

 

 

 

 

 

 

രാവിലെ വാതിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത്..

 

ഹാ…….

 

ഞാൻ പതിയെ എഴുനേറ്റു

 

ആരാ ഈ രാവിലെ തന്നെ..

 

 

ഹരിയേട്ടാ ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വയ്യോ എത്ര നേരായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു

ദേ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇത് ചവിട്ടി പൊളിക്കും ട്ടോ..

 

 

“ഹരിയുടെ മുഖത്തു oru പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു ”

 

 

 

എനിക്ക് തോന്നി…

 

 

ഹാ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ

എന്റെ ചെറിയ മാമ്മന്റെ

ഇളയ മകൾ” ഗോപിക ”

ഇപ്പൊ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു

മണിക്കുട്ടി എന്ന് വിളിക്കും

മുത്തശ്ശി കഴിഞ്ഞാൽ എന്നോട് സ്‌നേഹം ഉള്ളതു ഇവൾകാണ്

 

ദാ വരണ് മണിക്കുട്ടി യ്യേ

 

ഞാൻ മുഖം ഒന്ന് തുടച്ചു കൊണ്ട് വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു

 

 

വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അതാ

പച്ചയും ചുകപ്പും നിറങ്ങൾ കലർന്ന ധാവണി ചുറ്റി മുല്ലപൂവ് ഒക്കെ ചൂടി ആളു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.