ഒരുപാട് കാലത്തിന് ശേഷം പഴയ കൂട്ടുകാരെ തേടി ഒരു കഥ ഇടുകയാണ്. ഇതെഴുതാൻ പ്രോത്സാഹനം തന്ന ” രാജാവ് “, ” ജോ ” എന്നിവരോട് നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
ശാന്തി മേനോൻ ……
ഇംഗ്ലീഷ് പത്രത്തിൽ കോളമിസ്റ്റ്, കവയത്രി, നഗരത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആകിറ്റിവിസ്റ്റുമായ സൊസൈറ്റി ലേഡി. സ്വന്തം പ്രയത്നത്താൽ ഉയർന്ന് വന്നവൾ.
ചെറുപ്പം മുതലേ ഓജസ്സുള്ള ശരീരമുള്ളവളായ ശാന്തിയെ പതിനാറ് വയസ്സിൽ തന്നെ കല്ല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു. വലിയ കുടുബത്തിൽ ഒറ്റ മകളായതിനാൽ കാർന്നോരുടെ നിര്ബന്ധപ്രകാരമാണ് ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം നടന്നത്. അടുത്ത ബന്ധുവും കാർന്നോരുടെ ഏറാന്മൂളിയുമാണ് കല്ല്യാണം കഴിച്ചത്. ശാന്തിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓജസ്സിനനുസ്സരിച്ച് കെട്ട്യോൻ ഉയരാത്തത് മൂലം ആദ്യ നാളുകളിൽ തന്നെ കലഹമായിരുന്നു. കലഹം വേണമെന്ന് വച്ച് തുടങ്ങുന്നതും ശാന്തി തന്നെയായിരുന്നു.
ശാന്തിക്ക് അയാളെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിവാഹബന്ധം നിയമ പ്രകാരം പിരിയാൻ തീരുമാനമായി.
കൊള്ളിയാൻ പോലെ അന്ന് അവളുടെ വയറ്റിൽ കുഞ്ഞിന്റെ വിത്ത് മുളച്ചിരുന്നു. അബോർഷൻ ചെയ്യാൻ എന്തൊക്കെയോ ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ ആ കുഞ്ഞിനെയവൾ പ്രസവിച്ചു.
ദേവദത്തൻ …. ശാന്തി മേനോന്റെ മകൻ.
തുടർ പഠനത്തിനായി അവൾ നഗരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയതിനാൽ ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തിയത് മുത്തശ്ശിയായിരുന്നു.
അങ്ങനെ അമ്മയുടെ സ്നേഹം കിട്ടാതെ ആ കുഞ്ഞും, മകന്റെ സ്നേഹം കിട്ടാതെ ആ അമ്മയും കാലത്തിനൊപ്പം വളർന്നു.
അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഇന്ന് ദേവദത്തൻ പ്ലസ് റ്റു കഴിഞ്ഞു എൻട്രൻസ് എഴുതി നിൽക്കുന്നു. ദേവനാണെങ്കിൽ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ തന്നെ മടിയായിരുന്നു. അത് ചെറുപ്പത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തതിനുള്ള വെറുപ്പാണോ അതോ അമ്മയോട് എങ്ങിനെ സംസാരിക്കും എന്നറിയാത്തത് മൂലമോ ????.
ക്ലാസ്സിൽ തല തെറിച്ച പിള്ളേരുടെ ഒപ്പമാണ് ദേവദത്തൻ പഠിച്ചത്. വീടിനടുത്തുള്ള സ്കൂളും, ദൂരെ പോയി പഠിച്ചാൽ നാശമായി പോകുമെന്ന മുത്തശ്ശിയുടെ പേടിയുമായിരുന്നു അടുത്തുള്ള ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിലെ അവന്റെ പഠനം.
ദേവദത്തന്റെ പ്ലസ് വൺ പഠനം നടക്കുബോഴാണ് മുത്തശ്ശി മരിക്കുന്നത്. മുത്തശ്ശനെ നോക്കാനായി പാലക്കാട് നിന്നും ദേവകി എന്ന വേലക്കാരി വന്നത്. നന്നായി ഭക്ഷണം പാചകം ചെയ്യുന്നതും നല്ല വൃത്തിയിൽ വീടും പരിസരവും സൂക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അവരെ ശാന്തി മേനോൻ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി.
വല്ലപ്പോഴും മാത്രമേ ശാന്തി മേനോൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. അതിനാൽ ദേവകിയാണ് ദേവന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിരുന്നത്.
ഒരിക്കൽ ദേവനൊരു കാഴ്ച്ച കണ്ടു.
മുത്തശ്ശനും ദേവകിയും തമ്മിലുള്ള ഒരു അവിഹിതം. പ്രായമായ മുത്തശ്സന്റെ പൊങ്ങാത്ത അണ്ടി തിരുമ്മി കൊടുക്കുന്ന ദേവകി.
” …. ഇത് പൊങ്ങുന്നില്ലല്ലോ കാർന്നോര്യയ് …..”.
അൽപ്പം പുച്ഛത്തോടെ ദേവകി പറയുന്നതവൻ കേട്ടു. ആ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് ഈ പരുപാടി കുറെ കാലമായി നടക്കുന്നതാനെന്ന് മനസ്സിലായി.
” …. നീ മര്യാദയ്ക്ക് പിടിക്കാത്തതോണ്ടാ …. “. മുത്തശ്ശന് മൂക്കത്ത് ശുണ്ഠി കയറി.
വല്ലാത്ത ദ്വേഷ്യക്കാരനാണ് മുത്തച്ഛൻ. അത് കേട്ട ദേവകിയ്ക്ക് മൂച്ച് കേറി.
” …. ആ ഈ ദേഷ്യവും വാശിയും ഈ കുണ്ണക്കുണ്ടെങ്കിൽ എപ്പോഴേ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നേനെ …..”.
ദേവകി ഉണരാത്ത കുണ്ണ ആഞ്ഞൂബ്ബികൊണ്ട് മുത്തച്ഛന്റെ ആണത്ത്വം ചോദ്യം ചെയ്തു.
” … പ്ഫഫാ … നായിന്റെ മോളെ ….. “.
മുത്തശ്ശൻ ആഞ്ഞൊരു ചവിട്ടവൾക്ക് വച്ച് കൊടുക്കുകയും, തസമയം ദേവകി കട്ടിലിൽ നിന്ന് പുറകോട്ട് വീഴുകയും ഒപ്പമായിരുന്നു.
” … ഈ അണ്ടി ജന്മത്ത് പോങ്ങൂല്ല …. വേണേൽ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മോളോട് ചെയ്ത് തരാൻ പറയ്യ് കാർന്നോരെ …”.
നടുവുഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവകി എഴുന്നേറ്റു.
” … നിന്റെ കോണപതിയാരമൊന്നും വേണ്ടെടീ …. അവളെന്റെ കുണ്ണ നല്ലോണം ഊബ്ബി തന്നീട്ടുണ്ട് …. നിന്നെ പോലെ കൊണാപ്പിച്ച ഊബ്ബലല്ല … അതാണ് ഊബ്ബൽ … “.