റെസ്റ്റോറന്റിലെ മലഞ്ചരക്ക് അച്ചായത്തി Likeഅടിപൊളി  

സുഹൃത്തുക്കളെ, ഞാൻ രാഹുൽ! എനിക്കു വേണ്ടി കഥകൾ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നു തന്നെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ട സുമച്ചേച്ചി ആണ്.

ഒരു ചെറിയ അനുഭവകഥ കൂടി പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരുകളും സ്ഥലങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും ഒറിജിനലല്ല.

മഴയുള്ള ഒരു രാത്രി, തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ നിന്നു മടങ്ങി വരുന്ന വഴി. രാത്രി ഏതാണ്ട് ഒമ്പതര പത്തു മണി സമയം. MC റോഡിലൂടെ വരുമ്പോഴാണ് സുഹൃത്ത് നിഖിലിന് വിശക്കുന്നൂന്ന് പറഞ്ഞത്.

ചങ്ങനാശ്ശേരി എത്തിയപ്പോ റോഡ് സൈഡിൽ അത്യാവശ്യം കൊള്ളാവുന്ന ഒരു ഹോട്ടൽ കണ്ടു. പാർക്കിങ്ങ് സൗകര്യമൊക്കെ ഉണ്ട്. വണ്ടി നേരെ അങ്ങോട്ട് കയറ്റി.

പാർക്കിങ്ങിനു വേണ്ടി വളച്ചു നിർത്തുമ്പോ ഹെഡ് ലൈറ്റ് നേരെ അടിച്ചത് ഒരു കിടുക്കാച്ചി ചരക്കിൻ്റെ നേരെ.! പെട്ടെന്ന് ഓഫ് ചെയ്ത ലൈറ്റ് വീണ്ടും ഓൺ ചെയ്ത് നോക്കി..!

“ഉഫ്..” എൻ്റെയും നിഖിലിൻ്റെയും വായിൽ നിന്ന് ഒരു പോലെ ആ ശബ്ദം വന്നു!

ലൈറ്റ് കളർ പച്ച ഷിഫോൺ സാരിയും അതേ കളർ ബ്ലൗസുമിട്ട ഒരു അഡാറ് പീസ്. കണ്ടാലേ അറിയാം ഒരു അച്ചായത്തി ആണെന്ന്! കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി ഞാൻ നേരെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കൂടെ നിന്ന ഭർത്താവിനോട് ചോദിച്ചു –

“ചേട്ടാ, ലൈറ്ററുണ്ടോ?”

പുള്ളി വേഗം തന്നെ ലൈറ്ററെടുത്തു തന്നു.

വലിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.

“എന്താ ഒരു മഴ, അല്ലേ!”

“അതെ..ഞങ്ങള് ചെങ്ങന്നൂരീന്ന് വരുന്ന വഴിയാ. ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ആകെ എത്തിയത് ചങ്ങനാശേരിയാ!”

“ആ, അതു ശരി. ചേട്ടൻ വളരെ സ്ലോ ആണ്, അല്ലേ..” ചേച്ചീടെ മുഖത്തു നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഞാനതു ചോദിച്ചത്.

അപ്പോഴാണ് ഞാനാ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. ചേച്ചി എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കോണ്ട് നിൽക്കുവാരുന്നു.

എൻ്റെ ചോദ്യവും നോട്ടവും കണ്ട ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് നോട്ടം തെറ്റിച്ചു.

ഞാനവരെ ഒന്നു സ്കാൻ ചെയ്തു. തണുപ്പു കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ കണ്ട് എൻ്റെ കുട്ടനൊന്നനങ്ങി. ആ ചുണ്ടുകളിലൊന്നെന്നെ കോർക്കുമോ ചേച്ചീന്ന് ചോദിച്ച് അവൻ അമറി.

“കഴിക്കണില്ലേ നിങ്ങൾ?” ഞാനവരോട് ചോദിച്ചു.

“ഈ സിഗററ്റൊന്ന് തീർന്നോട്ടേന്ന് കരുതിയെടോ,” അങ്ങേര് പറഞ്ഞു.

“എല്ലാർക്കും ഇയാളെപ്പോലെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും സ്പീഡുണ്ടാകില്ലല്ലോ, അല്ലേ അച്ചായാ” എൻ്റെ കൈയിലെ എരിഞ്ഞു തീരാറായ സിഗററ്റുകുറ്റി കണ്ട് ആ ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

അതു കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കയറി.

അവരിരുന്നതിൻ്റെ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള സീറ്റിൽ ഞങ്ങളിരുന്നപ്പോൾ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു, “ഇങ്ങോട്ട് വാ, ഒരുമിച്ചാരിക്കാടോന്ന്!”

കേൾക്കേണ്ട പാതി, ഞങ്ങളോങ്ങോട്ടിരുന്നു.

“നിങ്ങളെവിടുന്നാ വരുന്നേ..” ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ മനു, ഇത് ഫ്രണ്ട് നിഖിൽ. ഞങ്ങള് **** കോളേജിലെ MBA സ്റ്റുഡന്റ്സ് ആണ്. ഇവൻ്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇന്ന് കാനഡയ്ക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാളെ യാത്രയയ്ക്കാൻ വന്നതാ എയർപോർട്ടില്.”

“ഞാൻ വർഗീസ്. പ്ലാന്ററാ, ഹൈറേഞ്ചില്. ഇത് എൻ്റെ സഹധർമിണി സൂസൻ!”

“സൂസൻ വർഗീസ്” ഞാനറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.

“എന്താ..?” അവർ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

ഞാനൊരു വിളറിയ ചിരി ചിരിച്ച്, ക്യാമറ സൂം ഔട്ട് ചെയ്ത് സീൻ കട്ട് ചെയ്തു.

“ഞാനൊരു പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളില് ടീച്ചറാണ്,” സൂസൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ടീച്ചറെന്ന് പറയുമ്പോ പ്രിൻസിപ്പാൾ, അല്ലേ?”

അദ്ഭുതത്തോടെ സൂസൻ എന്നെ നോക്കി, “അതെങ്ങനെ മനസിലായി?”

അതൊക്കെ അങ്ങ് മനസിലായെന്നു പറഞ്ഞു ഞാനൊഴിഞ്ഞു.

ഫുഡ് വന്നു.

കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഓപ്പസിറ്റ് ഇടതു വശത്തിരുന്ന സൂസൻ്റെ സാരിക്കിടയിലൂടെ മനോഹരമായ പൊക്കിൾ കണ്ടത്. റെസ്റ്റോറന്റിലെ ലൈറ്റ് സെറ്റിങ്ങ്സ് ആ വെളുത്ത വയറിൽ റിഫ്ലക്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ ഒരു നായകൻ്റെ ഇൻട്രോ പോലെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അടിക്കുന്ന ഒരു പ്രകാശരശ്മി തിരിച്ചു വരുന്നില്ല. അത്രയും മനോഹരമായ കമ്പിയാക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *