മലയാളം കമ്പികഥ – ലേഡീസ് ക്ലബ്
ഞാൻ ശ്രീലക്ഷ്മി. ബംഗ്ളൂരിലെ ഒരു എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജിലെ സ്റ്റുഡന്റ് ആണു ഞാൻ. ഞങ്ങളുടെ കോളേജ് സിറ്റിയുടെ ഒത്ത നടുവിൽ ലാൽബാഗു ഗാർഡന്റെ അടുത്താണു. മുകളിലുള്ള നിലയിൽ ഇരുന്നു ക്ളാസ്സ് കേൾക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കു താഴെ ലാൽബാഗു പൂന്തോട്ടത്തിൽ യുവമിധുനങ്ങൾ കയ്യുകോർത്തു പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്നതു കാണാം. വൈകിട്ടായാൽ അവിടെ തണൽ പറ്റി പലരും ചുംബനങ്ങൾ പകരുന്നതും ചിലർ മരത്തണലിൽ മടിയിൽ തല വച്ചു പുന്നാരം പറയുന്നതും കാണാം. പലപ്പോഴും ആണുങ്ങൾ ആണുങ്ങളുടെ മടിയിൽ തലവച്ചു കിടക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്്. അതെന്തൊരു വേലയെന്നു ഞാൻ അമ്പരന്നു.
പിന്നെ എന്റെ കൂട്ടുകാരി അപർണ്ണയാണു അതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് എനിക്കു പറഞ്ഞുതന്നത്. മടിയിൽ തലവച്ചു പുന്നാരം പറയുകയൊന്നുമല്ല അവർ ചെയ്യുന്നത്. ഒരുത്തൻ മറ്റെ ആളുടെ ലിംഗം വായിലിട്ട് ഊമ്പിക്കൊടുക്കുകയാണു. ചിലർ പണത്തിനും ചിലർ സുഖത്തിനും ഇങ്ങിനെ ചെയ്യും. ചില വേശ്യകളും ഇങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നതു ഞങ്ങൾക്കു ക്ളാസ്സിൽ ഇരുന്നു കാണാം. ഈ കാമസൂത്രങ്ങൾ കാണുന്നതു ഞങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ചില വിരുതന്മാർ മരങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കും താഴെ നടക്കുന്ന മുലക്കു പിടിത്തം വായിലെടുപ്പു തുടങ്ങിയവ കണ്ടു മരത്തിന്റെ മുകളിൽ ശ്വാസം വിടാതെ അവർ മണിക്കൂറുകൾ പതുങ്ങിയിരിക്കും.
പലരും അവിടെ ഇരുന്നു ലിംഗം കയ്യിലെടുത്തു, എന്താ പറയാ, അതെ വാണമടിക്കും. ബാംഗ്ളൂരിൽ ഇതൊന്നും ആരും ശ്രധിക്കാറുമില്ല, പോലീസിൽ പരാതിപ്പെടാറുമില്ല. കേരളത്തിലായിരുന്നെങ്കിൽ സൂര്യാ ടീ വീ , കൈരളി ടീ വീ അങ്ങിനെ ഓരോരുത്തന്മാർ പീഢനം, പീഢനം എന്നും പറഞ്ഞു ഫീച്ചറും മഹിള സംഖടനകളുടെ പിക്കറ്റിങ്ങും സുഗതകുമാരിയുടെ കവിതയെഴുത്തും ഒക്കെയായി പാവം അച്ചുമാമന്റെ ഉറക്കം കളയും .അതാ കേരളവും കർണ്ണാടകയും തമ്മിലുള്ള വത്യാസം.
പക്ഷെ കേരളത്തിൽ പത്തുമണി കഴിഞ്ഞാൽ അറുപതു തികഞ്ഞ മുത്തിക്കും ഒറ്റക്കു നടക്കാൻ പറ്റുകയില്ല. ഇവിടെ രാത്രി മൂന്നുമണിക്കും ഷിഫ്റ്റു കഴിഞ്ഞു പെൺകുട്ടികൾ നടന്നും സ്കൂട്ടറിലും പോകും. ആരും കമന്റടിക്കാറുമില്ല വായിനോക്കാറുമില്ല. കേരളത്തിലാണെങ്കിൽ പിറ്റെ ദിവസം മുത്തി മൂലവും പൂരാടവും പൊളിഞ്ഞു മരിച്ചു കിടക്കും. ഒരു ഊമ്പിയ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്!! അവിടെ നിന്നും ഇവിടെ പഠിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണു ഇതൊക്കെ എനിക്കു മനസ്സിലായത്. ഇവിടെ പഠിക്കാനുള്ളവർക്കു പഠിക്കാം കറങ്ങി നടക്ക?വർക്കു കറങ്ങാം .രാത്രിയിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ വരാം പോകാം. ഒക്കെ നല്ല സ്വാതന്ത്ര്യം!! ആരും അതു മിസ്യൂസ് ചെയ്യുന്നതുമില്ല. എന്റെ ഉറ്റ സുഹ്രുത്താണു അപർണ്ണ. അവൾ മലയാളി തന്നെ. പക്ഷെ ബൊംബേയിൽ ആണു വളർന്നത്. നല്ല തന്റേടക്കാരി. നല്ല തമാശക്കാരി. നല്ല സുന്ദരി. എന്നെക്കാൾ നല്ല നിറം. തുടുപ്പു. പക്ഷെ സോ സിമ്പിൾ ആഡംബരമില്ല. കാതിൽ ഒരു റിങ്ങു മാത്രം! പിന്നെ കഴുത്തിൽ ഒരു പേൾ മാല!! തീർന്നു ആഭരണങ്ങൾ! ഇവിടെ ആരും സ്വർണം പുറത്തു നടക്കുമ്പോൾ ഇടുകയില്ല.
പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ മാത്ത്സ് ലെക്ച്ചറർ മിസ്സ് കൃഷ്ണേന്ദു നമ്പ്യാർ ഭയങ്കര സ്ട്രിക്ടാണു. അവർ കല്യാണം കഴിയാത്ത ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചുകാരിയാണു. മലയാളി ആണത്രെ. പക്ഷെ അവർ മലയാളം പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ ക്ളാസ്സിൽ ഒരിക്കൽ വെളിയിലേക്കു നോക്കിയതിനു എനിക്കു ഇമ്പോസിഷൻ എഴുതേണ്ടിവന്നു.കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ ഞാൻ എമ്പോസിഷൻ എഴുതി നാണംകെട്ടു. മിസ്സ് എല്ലാവരെയും ഇങ്ങിനെ വിരട്ടും. അതിനാൽ അവരെ എല്ലവർക്കും ഭയമാണു. വളരെ റിസർവ്ഡ് ആണു. അവർ ഹോസ്റ്റലിൽ ആണു താമസിക്കുന്നതെങ്കിലും അവരെ മെസ്സിലല്ലാതെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടേയില്ല. അവരുടെ പ്രെസെസൻസു തന്നെ ഞങ്ങളുടെ അടിപൊളിമൂഡു കുളമാക്കുമെന്നതിനാൽ അവർ മെസ്സിലുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അവർ ഭക്ഷണം കഴിയുന്നതുവരെ മാറി നിൽക്കും.
ഞാനും അപർണ്ണയും കൂടി ഒരു സെക്കന്റ് സാറ്റർഡേ അമ്പലത്തിൽ പോകാനെന്നും പറഞ്ഞു സിനിമക്കു പോയി. സിനിമാ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതും കൃഷ്ണേന്ദു നമ്പ്യാരുടെ മുമ്പിൽ!! പോരെ പൂരം!! രണ്ടിനും വാർഡന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ശരിക്കു കിട്ടി. അങ്ങിനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം വിനായക ചതുർഥി ആയിരുന്നു. കോളെജും സ്റ്റേറ്റിലും പൊതു ഒഴിവു.