This story is part of the മല്ലു കപ്പിൾ സ്വാപ്പിംഗ് series
ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ വായിച്ചതിനു ശേഷം തുടർന്നു വായിക്കുക.
പിറ്റേന്ന് അവർ അവിടെ മൊത്തം കറങ്ങി. എല്ലാവർക്കും എല്ലാതും അറിയാമെങ്കിലും ആരും ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറച്ചു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അന്ന് ഡൽഹിയിൽ കനത്ത മഞ്ഞു വീഴ്ചയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കടകളും മറ്റു സ്ഥാപനങ്ങളും വേഗം അടക്കും എന്ന വാർത്ത വന്നപ്പോൾ അവരെല്ലാം വേഗം ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരിച്ചു. നാല് മണിയോട് കൂടി ഹോട്ടലിൽ എത്തിയ അവർ ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്തു കഴിച്ചു.
കുറച്ചു നേരം അവർ എങ്ങനെയോ സമയം കളഞ്ഞു. അതിനിടയിൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം ഉടക്കിയിരുന്നു.
റംല: മനുവേട്ടാ…. കിടന്നാലോ?
അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് റംല അത് പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ട് മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിരുന്നു.
റിയാസ്: എന്താ റംല കിടക്കാൻ ഇത്രയും താല്പര്യം?
അവളെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ അവൻ ചോദിച്ചു.
റംല: ഒന്ന് പോ ഇക്കാ… നേരത്തെ കിടക്കാം എന്ന് കരുതി.
കുറച്ചു നേരം ആകെ മൗനമായിരുന്നു.
മാനസ: കിടക്കാം ഇക്ക. നാളെ നേരത്തെ പോവണ്ടേ.
അപ്പോൾ അവളുടെ മനസിലും അതാണെന്ന് അവർക്ക് മനസിലായി.
മനു: എന്നാ കിടക്കാം, അല്ലെ?
റിയാസ്: ഇന്നലെ കിടന്ന പോലെ കിടക്കാം, എന്നാലേ തണുപ്പ് മാറൂ.
റംല: എന്നാ അങ്ങനെ കിടക്കാം, അല്ലെ മാനസ?
മാനസ: മ്മ്….. ആദ്യം ഞങ്ങൾ കിടക്കാം. നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നേ.
റിയാസ്: അതെന്തിനാ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നെ?
മാനസ: ഏട്ടൻ കാണില്ലേ?
റംല: അതെ…. ഇക്കയും എന്നെ അങ്ങനെ കാണും. തിരിഞ്ഞു നിന്നോ.
മനുവും റിയാസും തിരിഞ്ഞ് നിന്നപ്പോൾ മാനസയും റംലയും ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഊരി പുതപ്പിനു ഉള്ളിൽ കേറി. അവർ മൂടി പുതച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ മനു ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഊരി റംലയുടെ അടുത്ത് കിടന്നു. റിയാസ് മാനസയുടെയും.
മാനസയും റംലയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ അവർ രണ്ട് പേരും വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. ആങ്ങളമാരുടെ കുണ്ണ തങ്ങളുടെ ചന്തിയിൽ മുട്ടി ഉരയുന്നത് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
മാനസയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു അനക്കം മനു ശ്രദ്ധിച്ചു. റിയാസ് തൻ്റെ പെങ്ങളുടെ മുല പിടിക്കുകയാണ് എന്നവന് മനസിലായി. അത് പോലെ റംലയുടെ മുലയും അവൻ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
റംല: മാനസേ… എന്താ നെഞ്ചിൻ്റെ അവിടെ ഒരു ഇളക്കം?
അവളെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
മാനസ: നിൻ്റെ അവിടെയും ഉണ്ടല്ലോ. അത് തന്നെ…
മാനസയും വിട്ടില്ല.
റംല: സ്സ്… പതുക്കെ…
റിയാസ്: എടാ… മനു… ഒന്ന് പതുക്കെ പിടിക്ക്. ഞാൻ പിടിക്കുന്ന കണ്ടില്ലേ?
അവൻ മാനസയുടെ കണ്ണിയിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു പറഞ്ഞു.
മാനസ: മ്മ്… ഇക്കാ…..
മനു: ആഹാ… ഇതാണോ പതുക്കെ?
റിയാസ്: അത് കണ്ണിയിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ രസം കൊണ്ട് ആയതാ. അല്ലെ… മാനസേ?
മാനസ: അയ്യേ…. ഒന്ന് പോ ഇക്കാ.
റംല: ഈ പുതപ്പിന് ഒരു നാറ്റമില്ലേ?
റിയാസ്: പുതപ്പല്ല മോളെ, ബെഡ് ഷീറ്റാണ്.
റംല: എന്തായാലും ഒരു നാറ്റമില്ലേ?
മാനസ: മ്മ്…. ഉണ്ട്.
അവളൊന്ന് ബെഡ്ഷീറ്റ് മണത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു.
മനു: അത് ഇന്നല്ലത്തെ പരിപാടിയുടെയാ.
അത് കേട്ടതും മാനസക്കും റംലക്കും ചെറുതായി നാണം വന്നു.
റിയാസ്: ദേ…. ഇങ്ങനെ ഈ ബെഡ് ഷീറ്റ് മാറ്റിയാൽ നാറ്റം ഉണ്ടാവില്ല.
പെട്ടന്ന് അവൻ ആ ബെഡ്ഷീറ്റ് ഒറ്റ വലിക്ക് അവരുടെ ദേഹത്തു നിന്ന് വലിച്ചു കളഞ്ഞു.
മാനസ: ഇക്കാ… എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചേ.
അവൾ മുല രണ്ടും മറച്ചു പിടിച്ചു.
റംല: ശ്ശോ… ൻ്റെ ഇക്കാ…
അവളും അങ്ങനെ മറച്ചു പിടിച്ചു കിടന്നു.
മാനസ: ശ്ശോ… പുതപ്പിക്ക്. മനുവേട്ടാ, നോക്കല്ലേ.
മനു അനിയത്തിയെ നല്ലോണം നോക്കി കണ്ടു. ഒരു മിന്നായം പോലെ അവളുടെ മുലയും വയറും പൂർ തടവും അവൻ കണ്ടിരുന്നു.
റിയാസ്: ആഹാ… റംലെ… ഇത്രയും വലുപ്പം ഉണ്ടോ നിൻ്റെ മുലക്ക്?
പൊത്തി പിടിച്ചിട്ടും ആ മുലകളുടെ വലുപ്പം കൊണ്ട് കൈക്ക് മറക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല.
റംല: ച്ചീ…. ഇക്കാ, നോക്കല്ലേ….
മനു: ഹാ… നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും നാണം എന്തിനാ? ഞങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ടു.