സ്വന്തം കണ്ണേട്ടൻ 2
Swantham Kannettan Part 2 | Author : Nila mizhi
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
നിലാ മിഴി എഴുതുന്നു…
ദളം : രണ്ട്
“ഉണ്ണീ… നീയെന്താടാ സ്വപ്നം വല്ലതും കണ്ടോ…?”
പേടിച്ചരണ്ട് കട്ടിലിൽ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റിരുന്ന എന്നെ നോക്കി ഇളകിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീകർ…ഒരു വഷളൻ
ചിരിയോടെ.
ഞാൻ ഒന്ന് ചുറ്റിലും നോക്കി… അല്ല… ഞാനിപ്പോൾ വീട്ടിലല്ല ഹോസ്റ്റലിൽ തന്നെയാണ്.. കൂടെയുള്ളത് കണ്ണേട്ടനല്ല റൂം മേറ്റും ഉറ്റ ചങ്ങാതിയുമായ ശ്രീകർ ആണ്… കണ്ടതത്രയും സ്വപ്നങ്ങളത്രെ… വെറും സ്വപ്നങ്ങൾ…
ആ തിരിച്ചറിവ് എന്നിൽ നിരാശയുളവാക്കി.. അതിലേറെ സങ്കടവും…
” ഓ… സ്വപ്നമായിരുന്നോ… ശ്ശെ…..”
നിരാശകലർന്ന മനസ്സോടെ ഞാൻ സ്വയംപിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ശ്രീകറിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
അല്പനേരത്തെ കാത്തിരിപ്പ്.. മനസ്സിനെ സ്വപ്നത്തിൽനിന്നും യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിളിച്ചുകൊണ്ട്
ഞാൻ ചുറ്റിലുമൊന്ന് നോക്കി… ഹോസ്റ്റൽ റൂമിന്റെ പുകപിടിച്ച ചുവരിലേക്ക്.. ക്ലോക്കിലേക്ക്… അങ്ങനെയങ്ങനെ പല ഭാഗത്തേക്കും…
ഇല്ല.. നേരം വെളുത്തിട്ടില്ല.. നേരം വെളുക്കാൻ ഇനിയും സമയമേറെ ബാക്കി…മുറിക്കകത്തിപ്പോഴും ഇരുട്ടാണ്.. മങ്ങിയ
സീറോ വോൾട്ട് പ്രകാശം മാത്രം…
“ഉം… ആരായിരുന്നു… സ്വപ്നത്തിൽ… ജേക്കബ് സർ ആണോ… അതോ…?”
കട്ടിലിലേക്ക് തിരികെ തലചായ്ച്ച എന്നെ നോക്കി അടുത്തുകിടന്നിരുന്ന ശ്രീകറിന്റെ ചോദ്യം…
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ചെറു നാണത്തോടെ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തുടർന്നു…
” ഉം.. എന്തായാലും ഈ സ്വപ്നം അത്ര പന്തിയല്ല.. ”
ഒന്ന് കളിയാക്കും മട്ടിൽ എന്നെ വലിച്ചു തന്നിലേക്കടുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീകർ..
” അത്.. നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം…”
സംശയഭാവത്തിലായിരുന്നു എന്റെ ചോദ്യം…
” ഇവന്റെ കിടപ്പുകണ്ടാലറിഞ്ഞൂടെ…
കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞുതീരും മുൻപേ എന്റെ നിക്കറിനു മുൻവശത്തേക്ക് കടന്നു പിടിക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീകർ..
ശരിയാണ് ശ്രീ പറഞ്ഞത്.. സ്വപ്നത്തിലെത്തിയ കണ്ണേട്ടൻ എന്റെ മനസ്സ് മാത്രമല്ല.. ശരീരത്തെയും ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു…
“അഹ്.. ഒന്ന് പതിയെ പിടിയെടാ ചെക്കാ.. ഞെക്കി പൊട്ടിക്കാതെ…”
പുലർക്കാല സ്വപ്നത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാത്ത മനസ്സുമായി ഞാൻ ശ്രീയിലേക്ക് ചേർന്നുകിടന്നു… വെട്ടിവിറയ്ക്കുന്ന അരക്കെട്ടുമായി.. നേർത്ത ശീൽക്കാരത്തോടെ…
അവന്റെ കൈത്തലം വെറുതെയിരുന്നില്ല.. അതിപ്പോഴും എന്റെ ബർമൂഡയ്ക്കു മുന്നിൽ താളം പിടിക്കുകയാണ്…
” പറ അളിയാ… ഇന്ന് എന്താ കണ്ടത്.. ജേക്കബ് സർ.. ബാക്കിലടിക്കുന്നതോ.. അതോ..? ”
സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ചകളെ ചോദിച്ചറിയുവാനുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശത്തോടെ എന്റെ കാതിൽ പതിയെ ചുണ്ടുരുമ്മിക്കൊണ്ട് ശ്രീയുടെ ചോദ്യം…
” ഹേയ്.. ഇതതൊന്നുമല്ല ശ്രീ.. ഞാൻ വേറെന്തോ കണ്ടതാ…”
ശ്രീക്കുനേരെ വാസ്തവത്തെ മറച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഞരങ്ങി.. ശ്രീയുടെ തഴുകലിൽ സ്വയം മറന്നുകൊണ്ട്…
ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ആണ് ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.. ശ്രീയുടെ കൈത്തലം… അത് എന്റെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ നിക്കറിനകത്തേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. അതെ.. ശ്രീയവന്റെ പതിവ് പരിപാടിയിലേക്കിറങ്ങുകയാണ്.. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… പതിയെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടമേൽ പിടിത്തമിട്ടുകൊണ്ട് ആ വിരലുകളാകെ തഴുകിത്തലോടിയതല്ലാതെ…
” എന്താ മോനേ.. കാലത്തേ തുടങ്ങിയോ നീ…” ഇടക്കെപ്പഴോ കുസൃതിയോടെ ഞാനവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. നാണയത്തിൽ കുതിർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഇക്കിളി കൂട്ടുന്ന എന്റെ വിരലുകളെ കവർന്നെടുത്ത് സ്വന്തം അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചേർക്കുകയായിരുന്നു അവൻ…
” ഹോ.. !
പലപ്പോഴും അതിശയപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള അവന്റെ അരക്കെട്ടിലെ ഭീകരമായ മുഴുപ്പ്..കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ പതിയെ അതിൽ കടന്നുപിടിച്ചു.. ബർമൂടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ അതിനെ ഞെരിച്ചുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി..
