എൻറെ പ്രണയമേ – 5 19അടിപൊളി 

എൻറെ പ്രണയമേ 5

Ente Pranayame Part 5 | Author : Churul

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]


എൻറെ ഇടനെഞ്ചിൽ കൈ കുത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മയെൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അമ്മ അറിയുന്നുണ്ടാവുമോ പിടക്കുന്ന എൻറെ ഇടനെഞ്ചിന്റെ താളം…

കൂർത്ത മിഴികളിൽ കൊല്ലുന്ന ഒരു ഭാവം.. എൻറെ തൊണ്ടയിൽ ഉമിനീര് വറ്റുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ പരസ്പരം അങ്ങനെ ഇടഞ്ഞു നിന്നു.

 

പുറത്ത് കോരിച്ചൊഴിയുന്ന മഴയെ വകഞ്ഞുമാറ്റിക്കൊണ്ട് ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചൊരു മിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു… പൂനിലാവ് പോലെ ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന എൻറെ അമ്മയുടെ വദനം.

എൻറെ അമ്മ ഇത്രയും സുന്ദരിയാണോ.. അതോ…. അമ്മയുടെ മിഴികളിൽ ഞാൻ കാണുന്ന അടങ്ങാത്ത വികാരത്തിന്റെ അലയടിയാൽ അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യം കൂടിയതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നതോ.

 

എന്നെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്ന ആ ഭാവം.

ഞങ്ങൾ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കി കിടന്നു… ഞങ്ങളുടെ മുഖം പരസ്പരം അടുത്തു വന്നു.

 

അമ്മയുടെ തേൻകിനിയും അധരം എൻറെ ചുണ്ടിനോട് ഒരു നൂലിഴ വ്യത്യാസത്തിൽ വന്നു നിന്നു.. ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസം പരസ്പരം ചുണ്ടുകളിൽ തട്ടി.

 

ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ തന്നെ മറന്നു പോയി… എന്നാൽ ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഭയാനകമായ ഒരു ഇടിമുഴക്കം…

പിടയുന്ന മിഴികളോടെ അമ്മ എന്നിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു.. എൻറെ ദേഹത്തു നിന്നും പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ വെളിയിലേക്ക് കാലുകൾ ഇട്ടിരുന്നു.

 

ഇപ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ അമ്മയെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.

 

എന്താവും ആ മനസ്സിനുള്ളിൽ…

 

എന്താണ് ഈ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത വികാരം…

 

പെട്ടെന്ന് അമ്മ എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി… മൂർച്ചയുള്ള നോട്ടം.

വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞ കട്ടി പിരികം പിടയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

അധരങ്ങൾ വിറക്കുന്നു.

താങ്ങാനാവാതെ ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു… എന്തിനെന്നറിയാതെ.

വെറുതെ ജാലകത്തിലൂടെ കാണുന്ന പേമാരിയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഞാൻ കിടന്നു.

 

അമ്മ എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി… അല്പം കഴിഞ്ഞതും.. അമ്മ എഴുന്നേറ്റ് പോകുവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണെന്ന് അനക്കത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് തോന്നി… അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ട എന്തോ അകന്നു പോകുന്നതുപോലെ ഒരു വേദന.

 

എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയ അമ്മയുടെ കൈകളിൽ ഞാൻ പിടുത്തമിട്ടു.

അപ്പോഴും നോട്ടം വെളിയിലേക്ക് തന്നെ.

 

ഞങ്ങൾ മൗനത്തിലൂടെ കഥകൾ പറഞ്ഞു… ആ കോരിച്ചൊഴിയുന്ന മഴയിലും പേമാരിയിലും ഭീഷയടിക്കുന്ന കാറ്റിലും എന്നിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അമ്മയുടെ ഗന്ധം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.. കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ മണം… അമ്മയുടെ ചൂര.

 

കണ്ണാ.. അന്ന് എന്നെയും നിൻറെ അച്ഛനെയും നീ കണ്ടില്ലേ.. അന്ന് അച്ഛൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ…… പരസ്പരം നോക്കാതെ എതിർ ദിശയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ മൗനത്തെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ പറയാൻ വന്നത് മുഴുവിക്കാതെ ഒന്ന് നിർത്തി.

 

ഞാനൊന്നു മൂളി.

 

എൻറെ അവിടെ ഒലിക്കാറില്ലെന്ന്….. അമ്മയുടെ സ്വരം തീരെ പതിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.

 

ആ രംഗം എൻറെ മനസ്സിലേക്ക് വീണ്ടും വന്നു… തന്തയെ വെട്ടി കൊന്നിട്ട് ഓഗസ്റ്റ് രണ്ടാം തീയതിയും മൂന്നാം തീയതിയും വല്ല തൊടുപുഴയിലും ധ്യാനത്തിന് പോകാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പോയി ആ നിമിഷം എനിക്ക്.. വെറുതെ വൈബ് കളയണ്ട എന്ന് കരുതി തന്തയെന്ന മൈരനെ ഞാൻ അവിടെ വിസ്മൃതിയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്കായി കാതോർത്തു.

 

അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്.. ഒരു പരിധിവരെ ശരിയാണ്.. അച്ഛൻ തൊടുമ്പോൾ എനിക്ക് അവിടെ ഒലിക്കില്ല.. പക്ഷേ…… അമ്മ വീണ്ടും തീരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

 

അമ്മയുടെ കൈകൾ വിറക്കുന്നത് എനിക്ക് അറിയുവാൻ സാധിച്ചു… ഇതെങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ഒരു പിടിയും കിട്ടാതെ അമ്മയെ നോക്കാൻ ധൈര്യം ഇല്ലാതെ ഞാൻ കഴുത്തു വേദന എടുത്തിട്ടും തലചരിച്ചുവച്ച് ആ കിടപ്പു തുറന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *