ഒരു നിമിഷം സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ അമ്മയുടെ നഗ്നമായ പുറത്ത് മുടിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒന്ന് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് തല പിൻവലിച്ച് നിവർന്ന നിമിഷം അമ്മ ഞെട്ടി വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.
പരിഭ്രാന്തിയോടെ അമ്മ ചെറിയമ്മയെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് എനിക്ക് കിളി വന്നത്.. ഞാൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ചെറിയമ്മയെ നോക്കിയപ്പോൾ.. മണ്ടി ചെറിയമ്മ ഇപ്പോഴും കുണ്ടിയാട്ടി ഇളക്കൽ തന്നെയാണ്.. ഞാനും അമ്മയും ആശ്വാസത്തോടെ ഒരുപോലെ നെഞ്ചത്ത് കൈവച്ചുകൊണ്ട് പരസ്പരം നോക്കി.
അമ്മ എന്നെ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി നോക്കിയശേഷം എൻറെ നെഞ്ചിലൊന്ന് കൈവച്ച് പിന്നിലേക്ക് തള്ളി ശേഷം വീണ്ടും തേങ്ങ പരിപാടിയിലേക്ക് കടന്നു.
ഗുഡ്മോണിങ് ചെറിയമ്മ…… ഇനി വന്നിട്ട് മിണ്ടിയില്ലെന്ന് വേണ്ട എന്ന ചിന്തയിൽ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഗുഡ്മോണിങ് കണ്ണാ….. കറി ഇളക്കിക്കൊണ്ടുതന്നെ മുഖം തിരിച്ച് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.
ഏട്ടന് എങ്ങനുണ്ട്……. ആ പരമ പൂറിമോനോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. എത്രനാൾ അവിടെ കിടക്കും എന്നറിയാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
കൈ ഒടിഞ്ഞല്ലോ.. പിന്നെ ഇടതു വാരിയെല്ലിനും പൊട്ടലുണ്ടത്രേ.. നല്ല വീഴ്ചയായിരുന്നെന്ന്.. ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും കിടക്കേണ്ടിവരും എന്നാ പറഞ്ഞത്……. തുടക്കത്തിൽ നല്ല ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവസാനമായപ്പോൾ ആവേശം കുറച്ച് കുറഞ്ഞു എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.
ചെറിയമ്മയ്ക്ക് എന്തോ സന്തോഷം പോലെയാണല്ലോ…… എൻറെ ഗുളികൻ പറിയൻ നാക്ക് ചതിച്ചു.. ചോദിക്കേണ്ട എന്നു കരുതിയത് ആണെങ്കിലും ഇന്നലെ മുതലുള്ള എൻറെ സംശയം ഞാൻ എന്നറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി.
അതിന് അമ്മയും ചെറിയമ്മയും ഒരേപോലെ എന്നെ കണ്ണുമിഴിച്ച് നോക്കി.. സ്വാഭാവികമായിട്ടും ഞാൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു.
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് കണ്ണാ.. അവൻ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനൊക്കെ കിടക്കണം.. അമ്മയാണ് ആഗ്രഹിക്കുക പോയിട്ട് ചിന്തിക്കുക കൂടി പാടില്ലെന്ന് അറിയാം.. അവൻ കാരണം കരയുന്നവരുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ പൊള്ളൽ കാണുന്നത് ഞാനല്ലേടാ.. അവൻറെ അച്ഛനാണെങ്കിൽ അതിനുമപ്പുറം…….. ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത ഒരു മനുഷ്യജന്മത്തിന്റെ നിസംഗതയും നിസ്സഹായതയും ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അമ്മയുടെ മറ്റൊരു വേർഷൻ ആണ് ചെറിയമ്മ.. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒരേപോലെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
കണ്ണേട്ടാ……. പുറകിൽ നിന്നൊരു കാറൽ… ഞാൻ നടുവന്നു നിവർത്തി ബലം പിടിച്ചുനിന്നു.. കുഞ്ഞി പതിവുപോലെ പറന്നു വന്ന് പുറത്ത് കയറി കഴുത്തിലൂടെ കൈതുറ്റി.
പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് അവളുടെ വർത്തമാനവും കളിചിരിയുമായി അവിടെ സമയം കടന്നു പോയി… കുറെ നേരമായിട്ടും അല്ലിയെ കാണാഞ്ഞത് എന്നിൽ അസ്വസ്ഥത പടർത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു.. അവൾ രാവിലെ തന്നെ എങ്ങോട്ടോ പോയി എന്നായിരുന്നു കിട്ടിയ ഉത്തരം… അത് നന്നായി എന്ന് എനിക്കും തോന്നി അല്പം സമയം കിട്ടുമല്ലോ അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ.
എന്നാൽ ആ പ്രഭാതം എനിക്ക് അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറുകയായിരുന്നു.. കാരണം അമ്മയുടെ നോട്ടം.. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുള്ള കഥപറച്ചിൽ.. കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ പോലെ നിറഞ്ഞൊഴുകും ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം.. അത് കൊള്ളിക്കും ഹരം…
🌹🌹🌹
ഞാൻ കല്യാണി ചേച്ചിയെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി.. കണ്ണിലെ കറുപ്പെല്ലാം പൂർണമായും മാറിയിട്ടുണ്ട്.. ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം സമാധാനപരമായ ഉറക്കവും ജീവിതവുമാണ് ഇവിടെ എന്ന്.. കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി.
തന്ന ചായ ഒരു ഇറക്കു കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഇളകി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ചേച്ചിയുടെ കൈയിലെ ഫോൺ എൻറെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.
ഒരു വിവോയുടെ സ്മാർട്ട് ഫോൺ.. ഞാൻ അപ്പുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി.. അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.