പണയപ്പണ്ടം
Panayapandam | Author : Count Drakula
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി, അറച്ചറച്ച് ദിവ്യ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന ആ രൂപം അവൾക്ക് അപരിചിതം ആയിരുന്നു. സുതാര്യമായ ഒരു ലേസ് നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. അതിനടിയിൽ നൂലുപോലെ നേരിയ ഒരു പാന്റി മാത്രം. തുടയിടുക്ക് വരെ കഷ്ടിച്ച് എത്തുന്ന ആ നൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് അവളുടെ വലിയ മുലകളുടെ പകുതി മുക്കാലും തുറന്ന് കാണിച്ചു.
“എങ്ങനെയുണ്ട്? ഇപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ട് നിനക്ക് തന്നെ നല്ല ചരക്ക് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ലേ?” ഡയാന അവളോട് ചോദിച്ചു.
ദിവ്യ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“ചീർ അപ്പ്… ഈ വിഷമം ഒക്കെ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് സാർ തീർത്തുതരും. ആദ്യം ഒക്കെ ഞാനും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നോക്ക്… ”
ആ വാക്കുകൾ ദിവ്യയെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. ഡയാന ഒരു തനി വേശ്യ ആണ് എന്ന് ദിവ്യക്ക് ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ മനസിലായതാണ്, അത് പോലെ ആകാൻ ഉള്ളതാണോ തന്റെ ജീവിതം?…അവൾ ചിന്തിച്ചു.
ഒരു സാധാരണ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിൽ ആണ് ദിവ്യ ജനിച്ചു വളർന്നത്. അച്ഛന്റെ വരുമാനത്തിൽ ആയിരുന്നു കുടുംബം കഴിഞ്ഞത്. നല്ല രീതിയിൽ ബിസിനസ്സ് ഒക്കെ നടത്തിപ്പോന്ന ആളായിരുന്നു അവളുടെ അച്ഛൻ.
നല്ല സ്ത്രീധനം കൊടുത്ത് വലിയൊരു നിലയിൽ തന്നെ അച്ഛൻ കല്യാണം നടത്തിവിടും എന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും തൊഴിൽ ചെയ്യാനോ വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനോ ദിവ്യ ശ്രമിച്ചില്ല.
അച്ഛൻ ബിസിനെസ്സ് തകർന്ന് ഒടുവിൽ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങി അവരെ വിട്ടു പോയപ്പോൾ അവളും അമ്മയും ജീവിതം എന്തെന്ന് മനസിലാക്കി. ഒടുവിൽ അത് ഇവിടെ വരെ അവളെ എത്തിച്ചു.
“ഡീ നീ വർജിൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ?” ഡയാന അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടി ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു.
“അല്ല” ദിവ്യ പറഞ്ഞു.
“അത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ സാറിനെ താങ്ങാൻ നിനക്ക് പറ്റില്ല.” ഡയാന ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് തന്നെ ദിവ്യക്ക് ചില പ്രണയബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹത്തിൽ എത്തിക്കാൻ താല്പര്യം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിലും വികാരം മൂത്ത് നിന്ന സമയങ്ങളിൽ ദിവ്യ പലതിനും വഴങ്ങി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.
അച്ഛൻ ജോലി തിരക്കുകളിലും അമ്മ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുമായി യാത്രകളിലും ആയിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ദിവ്യയുടെ കാമുകന്മാർ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയും അവളുടെ കാമം ശമിപ്പിച്ചു തിരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ അതെല്ലാം അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇത്… ഇവിടെ താൻ ഒരു പണയപ്പണ്ടം ആണ്, ദിവ്യ ഓർത്തു.
“തള്ളയേയും മോളെയും ഞാൻ തെരുവിൽ ഇറക്കി വിടേണ്ടത് ആണ്, പക്ഷെ അത് ഞാൻ ചെയ്യാതിരിക്കാം… എന്റെ കടം മോള് പണിയെടുത്തു വീട്ടുകയാണ് എങ്കിൽ” അച്ഛൻ പണം കടം വാങ്ങിയിട്ടുള്ള അലക്സ് സാർ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ദിവ്യ ആദ്യം കരുതിയത് അവളെ അയാളുടെ ഓഫീസിൽ ജോലിക്ക് നിർത്തുന്ന കാര്യം ആണ് അയാൾ പറയുന്നത് എന്നാണ്.
“ഞാൻ എന്ത് ജോലി വേണം എങ്കിലും ചെയ്യാം സാർ. നാളെ മുതൽ ഞാൻ ഓഫീസിൽ വരാം” അവൾ പറഞ്ഞു.
അയാൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“ഓഫീസിൽ വന്നിട്ട് നീ എന്ത് കാണിക്കാൻ? നിനക്ക് തിന്നാനും തൂറാനും അല്ലാതെ എന്ത് കഴിവാടീ ഉള്ളത്? നിനക്ക് പണി എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിലാ. കടം ഞാൻ മറക്കാം, തള്ളക്കും മോൾക്കും ചിലവിന് ഉള്ളതും തരാം.”
അവൾക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം കലിയാണ് വന്നത്.
“താൻ എന്താ എന്നെ പറ്റി കരുതിയത്?” അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
“മോളെ… മിണ്ടാതിരിക്ക്… സാർ അവളെ… അവളെ ഞാൻ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം”
അമ്മയുടെ ആ വാക്ക് ദിവ്യയുടെ മനസിനെ മരവിപ്പിച്ചു.
“ആ… തള്ളയ്ക്ക് മോളെക്കാൾ ബുദ്ധിയുണ്ട്. ഇവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്ക്. ഇതൊരു ഔദാര്യമാ… ഇതല്ലെങ്കിൽ ഇവൾ രാത്രിക്ക് അഞ്ഞൂറിന് പണിയെടുക്കേണ്ടി വരും. എന്റെ കീപ്പ് ആകണോ അതോ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വെടി ആവണോ എന്ന് ആലോചിച്ചു തീരുമാനിക്ക്…”
പിറ്റേന്ന് സ്വന്തം അമ്മ തന്നെയാണ് ദിവ്യയെ അലക്സ് സാറിന്റെ ബംഗ്ലാവിൽ കൊണ്ടു വന്നത്. കടം തീരാനുള്ള പണയപ്പണ്ടമായി…