സൗമ്യ – 1

This story is part of the സൗമ്യ (കമ്പി നോവൽ) series

എൻ്റെ പേര് സൗമ്യ, വയസ്സ് 30. കൊച്ചിയിലെ ഒരു ഐടി പാർക്കിലാണ് ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്നത്. എൻ്റെ ലോകം ഇപ്പോൾ കാക്കനാടുള്ള ഈ ചെറിയ ഫ്ലാറ്റിലും, ഓഫീസിലെ ഗ്ലാസ്സിട്ട ചുമരുകൾക്കിടയിലും ഒതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ഒരുപോലെയാണ്; രാവിലെ എഴേഴേൽക്കുക, തിരക്കിട്ട് ഓഫീസിൽ പോകാൻ തയ്യാറാവുക, രാത്രി വൈകി തിരിച്ചെത്തുക. ഒരുപാട് മോഡേൺ ഒന്നുമല്ല, എന്നാലും കാലത്തിനൊത്ത് ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ മലയാളി പെൺകുട്ടി. കണ്ടാൽ മോശമല്ലാത്ത രൂപം, നല്ല തടിയുമില്ല, മെലിഞ്ഞിട്ടുമല്ല. കുറച്ച് വീതിയുള്ള ഇടുപ്പ് എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്, പണ്ട് അതൊരു കുറവായി തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, ഇന്ന് ഞാനതിനെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാറില്ല.

വിവാഹമോചനം കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ട് വർഷമാകുന്നു. ‘ഡിവോഴ്സി’ എന്ന വാക്കിന് പണ്ടത്തെപ്പോലെ എൻ്റെ മനസ്സിനെ മുറിവേൽപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോൾ കഴിവില്ല. അത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു അധ്യായം മാത്രമായിരുന്നു. വഴക്കുകളില്ല, ആരുടെയും ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കേണ്ട. സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, പക്ഷെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു ഒറ്റപ്പെടൽ വന്നു മൂടും. ആരും ചോദിക്കാനും പറയാനുമില്ലാത്ത ഈ ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഒരു അനുഗ്രഹമായും, ചിലപ്പോൾ ഒരു ശാപമായും എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവസാനമായി മുടിയൊതുക്കി ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർത്തു, ഒരുപാട് അനുഭവിച്ചു, ഇനി എന്ത് വന്നാലും നേരിടാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.

ഇന്ന് ഞാനൊരു ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ കുർത്തിയാണ് ഇട്ടത്, കൂടെ വെള്ള ലെഗ്ഗിൻസും. ഒരുപാട് ഇറുകിയതല്ലെങ്കിലും, എൻ്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട്, എൻ്റെ ഷേപ്പ് അതിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഓഫീസിലേക്ക് വരുന്ന വഴിയിലും, ലിഫ്റ്റിൽ വെച്ചുമൊക്കെ ചില നോട്ടങ്ങൾ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ ഉടക്കി നിൽക്കുന്നത് ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ ചിലരുടെ കണ്ണുകളിലും സംസാരത്തിനിടയിൽ ഞാൻ ആ കാമം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പണ്ടൊക്കെ ഇതെന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ, ആരുമറിയാതെ ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം എൻ്റെയുള്ളിൽ നിറയും. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആകർഷണീയതയുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണെന്ന ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ പോലെ. ആ നോട്ടങ്ങളിലെ ആഗ്രഹം എനിക്കൊരു രഹസ്യമായ ആത്മവിശ്വാസം തന്നു.

രാത്രി ഫ്ലാറ്റിലെത്തി മുറിയുടെ വാതിലടക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന തോന്നൽ വല്ലാതെ കൂടും. പകൽ കിട്ടിയ ആ നോട്ടങ്ങളും ചിന്തകളും രാത്രിയിൽ എൻ്റെ ഉറക്കം കെടുത്തും. ശരീരത്തിന് അതിൻ്റേതായ ചില ആവശ്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നത് അപ്പോഴാണ്. അടക്കിവെച്ച മോഹങ്ങൾ ഒരു വിങ്ങലായി മാറുമ്പോൾ, എൻ്റെ വിരലുകൾ ശരീരത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് സ്വകാര്യ ഭാഗങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്. കണ്ണുകളടച്ച്, പകൽ കണ്ട ഏതെങ്കിലും ഒരു മുഖം ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കും. അത് നൽകുന്ന ആശ്വാസത്തിൽ, വിയർത്ത് തളർന്ന് ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴും. അതൊരു ശീലമായിരിക്കുന്നു, എൻ്റെ മാത്രം രഹസ്യം.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് എൻ്റെ ടീമിലേക്ക് നിഹാൽ വന്നത്. എൻ്റെ വർക്ക്‌സ്റ്റേഷൻ്റെ തൊട്ടടുത്താണ് അവനിപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത്. എപ്പോഴും ചിരിച്ചും തമാശകൾ പറഞ്ഞും നടക്കുന്ന ഒരു പ്രകൃതം. ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നല്ല കൂട്ടുകാരായി. അവൻ്റെ കൂടെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സമയം പോകുന്നത് അറിയില്ല, എൻ്റെ പല ടെൻഷനുകളും ഞാൻ മറക്കും. സംസാരത്തിനിടയിൽ പലപ്പോഴും അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് എൻ്റെ നെഞ്ചിലും ഇടുപ്പിലുമൊക്കെ അവൻ്റെ നോട്ടം തങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു സന്തോഷം. ഞാനത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുമെങ്കിലും, രഹസ്യമായി ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിയെ പതിയെ, രാത്രിയിലെ എൻ്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങളിൽ അവൻ്റെ മുഖവും ആ നോട്ടങ്ങളും കടന്നുവരാൻ തുടങ്ങി.