നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 5

Nidhiyude Kaavalkkaran Part 5 | Author : Kavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

 

---

 

വല്ല ടോർച്ചോ മറ്റോ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒന്ന് അടിച്ചു നോക്കാമായിരുന്നു…

 

ഞാൻ റൂമിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി… ഒരു ടോർച്ചു കാണുമെന്ന് വിചാരിച്ചെങ്കിലും ഒരു മൈരും കണ്ടില്ല….

 

തിരിച്ചു ആ സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ആ മൈരനെയും കാണാനില്ല….

 

ശ്ശെടാ ഇവനിത്ര വേഗം എങ്ങോട്ട് പോയി…

 

ഇവിടേ നിന്നിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നുമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അവിടേ നിന്നും പോന്നു….

 

പിന്നീട് ഒന്നും ആലോചിച്ചു സമയം കളയാനൊന്നും ഞാൻ നിന്നില്ല….. കണ്ണടച്ചതും ഉറങ്ങിപോയി….

 

രാവിലേ എണീക്കുന്നത് ഓരോ കലപില ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടാണ്…

 

ഓ അവന്മാർ രാവിലേ തന്നെ തുടങ്ങിയോ…

 

അങ്കിളിനേ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ള എല്ലാത്തിനെയും മനസ്സിൽ തെറി വിളിച്ചാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്….

 

പെട്ടെന്നാണ് ഇന്നലത്തേ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത്…

 

കള്ളവെടി വെക്കാൻ പോയിട്ട് അവൾ തിരിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്നായിരുന്നു എനിക്ക് ആദ്യം അറിയേണ്ടത്…

 

ഒട്ടും സമയം പാഴാക്കാതെ ഞാൻ പുതപ്പും വലിച്ചെറിഞ്ഞു അവളുടെ റൂമിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി…

 

ഇന്നലെ ഉള്ളതുപോലെതന്നെയാണ് ഡോറ്. അത് ഇപ്പോഴും ചാരിയ അവസ്ഥയിലാണ്..

 

ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പതുക്കേ വാതിൽ തുറന്നു…

 

വിചാരിച്ചപോലെതന്നെ അവൾ റൂമിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…പക്ഷേ പുതച്ചുമൂടി ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് മാത്രം….

 

കണ്ടിട്ട് നല്ല ക്ഷീണമുള്ളതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്…. അതു പിന്നേ ഇല്ലാണ്ടിരിക്കുമോ ഇന്നലേ രാത്രി ഉറക്കം ഒഴിച്ചതല്ലേ…. 😏

 

ഈ കിടക്കുന്നവളാണോ എന്റെ സ്വഭാവത്തേ ചോദ്യം ചെയ്തത് എന്ന് ആലോചിക്കുംതോറും എന്റെ മനസ്സിനുള്ളിൽ അവളോടുള്ള പക കൂടി വന്നു…

 

പാവം ആന്റിയും അങ്കിളും അവര് വല്ലോം അറിയുന്നുണ്ടോ ഇതൊക്കെ…. 🙁

 

ഞാൻ കൂടുതൽ നേരം അവിടേ നിന്ന് പരുങ്ങാതെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്ന് ദിവസവുമുള്ള പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങി….

 

എത്ര പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തിട്ടും എന്റെ സ്കിൽസ് അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി…

 

അതിനു കാരണം ഞാൻ എല്ലാം നേടിയെന്നോ അതോ ഇനിയും നേടാൻ എന്റെ ശരീരം അനുവദിക്കുന്നില്ല എന്നോ മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്….

 

ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ മറ്റാരേക്കാളും കുറേ പടികൾ മുന്നിലാണ് പക്ഷേ എനിക്കതു പോരാ എനിക്കിനിയും വളരണം…

 

ട്രെയിനിങ്ങും അവസാനിപ്പിച്ച് കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ഞാൻ അടിയിലോട്ട് ചെന്നു. പോരുമ്പോൾ നിധിയുടെ റൂം അടച്ച അവസ്ഥയിലാണ്….

 

ഇപ്പോൾ പഴയപോലെയല്ല മൊത്തത്തിൽ ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി എനിക്ക് ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.അതിന്റെ കാരണം വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും ഒരു പാട്ടുപാടാൻ എനിക്ക് തോന്നി…

 

അച്ഛനിൽ നിന്നാണ് പാടാനുള്ള കഴിവ് കിട്ടിയതെങ്കിലും അച്ഛനെക്കാൾ നന്നായി പാടും എന്ന് അമ്മ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്…

 

പിന്നേ ഒന്നും നോക്കിയില്ല ഒരു പാട്ടും പാടികൊണ്ട് ആ കോണി പടികൾ ഇറങ്ങി…

 

🎶കാണമുള്ളാൽ ഉൾ നീറും നോവാ…ണനുരാഗം….🎶

നോവുമ്പോഴും തേനൂറും സുഖമാണനുരാഗം

എന്നിൽ നീ നിന്നിൽ ഞാനും പതിയേ

പതിയേ അതിരുകളുരുകി അലിയേ…🎵

 

🎶ഏറെ ദൂരയെങ്കിൽ നീയെന്നുമെന്നെയോർക്കും

നിന്നരികിൽ ഞാനണയും കിനാവിനായ് കാതോർക്കും……

വിരഹമേ……………🎶🎶🎶

ആ….. ആ….🎶🎶🎶🎶

വിരഹമേ നീയുണ്ടെങ്കിൽ പ്രണയം പടരും സിരയിലൊരു തീയലയായ്…🎵

 

പാടി തീർന്നത് ഡൈനിങ് ഏരിയയിൽ എത്തിയതും ഒപ്പമായിരുന്നു….

 

അടിപൊളി…😐

 

“അരേ വാഹ്…. ”

 

സച്ചിനും രാഹുലും ഒപ്പം പറഞ്ഞു….

 

അവർ മാത്രമായിരുന്നില്ല…..അങ്കിളും വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആന്റിയും പാത്രം പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ജോലിക്കാരി ചേച്ചിമാരും എന്തിനേറെ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിധി വരേ എന്നേ അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്…