കൂട്ടുകാരൻ്റെ അമ്മ റീന – 2
This story is part of the കൂട്ടുകാരൻ്റെ അമ്മ റീന
ഒന്നാം ഭാഗം തുടർച്ച. ആദ്യ ഭാഗം വായിക്കാൻ മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക. ആദ്യത്തെ തവണയായതുകൊണ്ട് mail id ഇൽ മാറ്റം വന്നോ എന്ന് സംശയമുണ്ട്, തുടർന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണം. ബാക്കി വായിക്കുക.)
മഴയുടെ ശക്തി കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറയാനുള്ള യാതൊരു സാധ്യതയും അടുത്തൊന്നും കാണുന്നില്ല. അപ്പോഴാണ് അമ്മമ്മ വീട്ടിലെത്തിയോ ഇല്ലയോ എന്ന കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്. ചേച്ചി ബാഗിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തു സ്ക്രീൻ ലോക്ക് ഓപ്പൺ ചെയ്തപ്പോഴേക്കും 23 മിസ്കോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരെണ്ണം അമലിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെയും, നാലെണ്ണം അമലിൻ്റെയും, ബാക്കി 18 എണ്ണം സുധിയുടെയും ആയിരുന്നു. കൂടെ സുധിയുടെ ഒരു വാട്സ്ആപ്പ് വോയിസ് മെസ്സേജും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടാഞ്ഞപ്പോൾ അയച്ചതായിരിക്കും.
സുധി അത്യാവശ്യമായി മംഗലാപുരത്ത് പോവുകയാണെന്നും, അമ്മമ്മയെ കൊണ്ട് വിടാൻ ആരുമില്ലാത്തത് കാരണം സുധി വരുന്നതുവരെ അമ്മമ്മ തുഷാരത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാകുമെന്നുമായിരുന്നു മെസ്സേജ്. അമലിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ ട്രെയിനിങ്ങിനുവേണ്ടി പൂനെ വരെ പോകുകയാണെന്നും, ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞ് മറ്റന്നാൾ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വരുമെന്നും പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണെന്നും അറിയിച്ചു.
എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടിയ പ്രതീതി ആയിരുന്നു അപ്പോൾ. സമയം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതല്ലാതെ മഴ കുറയാനുള്ള യാതൊരു സാധ്യതയും കാണുന്നില്ല. ഒടുവിൽ വേറെ മാർഗ്ഗം ഇല്ലാതെ ബിൽഡിങ്ങിനോട് ചേർന്ന് ഒരു മൂലയിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഫ്ലക്സ് ബോർഡിൻ്റെ ഷീറ്റ് കീറിയെടുത്ത് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളൊന്നും നനയാത്ത രീതിയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത് മഴയത്ത് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. കണ്ണ് കാണാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ശക്തിയായ മഴയായതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഒരു വിധം തപ്പി തടഞ്ഞ് ബൈക്ക് ഓടിച്ചു വീട്ടിലെത്തി.
കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത് വന്നതിനാൽ തന്നെ ശരീരത്തിൽ ഇനി ഒരിഞ്ചു നനയാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നടഞ്ഞതു കാരണം ഞങ്ങൾ വീടിൻ്റെ പിന്നാമ്പുറതേക്കായിരുന്നു നേരെ പോയത്. നനഞ്ഞതൊക്കെ മാറി അകത്തേക്ക് കയറാമെന്ന ഉദ്ദേശത്തിലായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത്.
ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ പിന്നാലെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മാറിയുടുക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ അകത്തായിരുന്നതിനാൽ തൽക്കാലം ചേച്ചിക്ക് നനഞ്ഞതൊക്കെ പിന്നാമ്പുറത്തെ അലക്കു കല്ലിൽ ഊരിവെച്ച് അകത്തേക്ക് പോകുവാനേ നിർവാഹമുള്ളൂ.
മഴ കാരണം കറണ്ട് ഇല്ലാത്തതിനാൽ പിന്നാമ്പുറത്ത് നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെ വച്ച് തന്നെ ഡ്രസ്സ് മാറാം എന്നോർത്തു. എനിക്കു മാറി ഉടുക്കാൻ അമലിൻ്റെ ഡ്രസ്സ് തരാം എന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു, അകത്തു കയറിയാൽ തുണിയുടുക്കാനുള്ള ഒരവസരം ഇന്ന് ഉണ്ടാകുമെന്ന കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. ഞാൻ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ തന്നെ എൻ്റെ ടീഷർട്ടും പാന്റും ചേച്ചിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ ഊരി മാറ്റി. അകത്തിട്ടിരുന്ന് ഷോട്ട്സ് മാത്രമായിരുന്ന മിച്ചം, പക്ഷേ അതും നനഞ്ഞിരുന്നു. തമ്മിൽ തമ്മിൽ പരസ്പരം നേരാം വണ്ണം തമ്മിൽ കാണാനുള്ള വെളിച്ചം ഇല്ലായിരുന്നിട്ട് പോലും ചേച്ചി ഡ്രസ്സ് മാറാതെ മടിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാൻ: ചേച്ചി നനഞ്ഞത് ഇട്ട് ഒരുപാട് നേരം നിൽക്കണ്ട, പനി പിടിക്കും. ചേച്ചി പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ നോക്കത്തില്ല.
കൂടെ ഞാനൊരു വളിച്ച ചിരിയും പാസാക്കി. എന്നിട്ടും ചേച്ചി ഡ്രസ്സ് മാറാനുള്ള നാണത്താൽ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പതിയെ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന സാരിയിൽ ചേച്ചി തണുത്തു വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ തണുത്തു വിറക്കുന്ന നേരത്ത് ചേച്ചിയുടെ ശരീരത്തിന് ഇത്തിരി ചൂടു പകർന്നു കൊടുക്കുവാൻ എനിക്ക് തോന്നി. ആ ചൂട് ചേച്ചിയിലേക്ക് പകരാൻ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരാവേശം ഉള്ളിൽ പടർന്നു കയറി. ഞാൻ പിന്നാമ്പുറത്തെ ആരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു.