സബീബയുടെ ചിക്കൻ – 1
[ രമേഷ് ]
ഞായറാഴ്ച രാവിലെ നരിത എയർപോർട്ടിന്റെ വെളിച്ചം സബീബയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണപ്പോൾ അവൾ ആദ്യം കണ്ടത് വൃത്തിയായി നില്ക്കുന്ന തറയും, ശബ്ദം താഴ്ത്തി നടക്കുന്ന ജനങ്ങളും, ജനാലയ്ക്കപ്പുറം പച്ചയായി നിന്നിരുന്ന വയലുകളുമായിരുന്നു.
കാതറിന്റെ കൈ അവളുടെ തോളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് ഔദ്യോഗിക ജോലിക്ക് ജപ്പാനിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൻ അവന്റെ ഭാര്യയെയും കൂട്ടി.
സബീബയ്ക്ക് 28 വയസ്സായിരുന്നു. ഗോതമ്പ് നിറം ഉള്ള ശരീരം. 36D വലുപ്പമുള്ള മുലക്കുംഭങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തള്ളി നിന്നു . വടിവൊത്ത വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾ കുഴിയും .
നടക്കുമ്പോൾ കുലുങ്ങിയാടുന്ന കുണ്ടിയും കനത്ത തുടകളും . അവളെ കണ്ട ആളുകൾക്ക് അവളെ ഒന്ന് വേണമെന്ന് തോന്നും. അത് അവൾക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
«ഇത്രയും വൃത്തിയുള്ള ഒരു രാജ്യം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല,» സബീബ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു, പക്ഷേ സന്തോഷം അതിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
«ജപ്പാൻ അങ്ങനെയാണ്,» കാതർ പറഞ്ഞു. «നമ്മുടെ ഹോട്ടൽ മിനാമി-ഉറാവയ്ക്ക് അടുത്താണ്. ഞായറാഴ്ച മുഴുവൻ നമുക്ക് കാണാം.»
ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ സ്യൂട്ട്കേസ് വച്ചതിനു ശേഷം അവർ സുയിക്കാ കാർഡ് വാങ്ങി. കാതർ അത് സബീബയുടെ കൈയിലേക്ക് കൊടുത്തു.
«ഇത് ട്രെയിനിലും കടയിലും ഉപയോഗിക്കാം ,» അവൻ പറഞ്ഞു. «കളയരുത്.»
«ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം ,» സബീബ ചിരിച്ചു. «ഇന്ന് ഷിൻജുക്കുവും അസാകുസയും കാണണം. സെൻസോജി ക്ഷേത്രം ഞാൻ ചെറുപ്പം മുതൽ ചിത്രത്തിൽ കണ്ടതാണ്.»
«കാർഡ് പോക്കറ്റിൽ വെക്ക്. ഇവിടെ ആളുകൾ വരിയായി നിൽക്കും. തള്ളി കയറണ്ട.»
«ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം. നീ മുന്നിൽ നടന്നോളൂ. ഞാൻ പിന്നിൽ വരാം. ഇവിടത്തെ കാറ്റ് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുള്ളതാണ് .»
അവർ കണ്ടു. ഷിൻജുക്കുവിലെ ഇടുങ്ങിയ തെരുവുകളും, അസാകുസയിലെ ചുവന്ന ലാന്റേണുകളും, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാതിലും. സബീബ നിശബ്ദമായി നിന്നു. ജപ്പാന്റെ ശാന്തത അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഇറങ്ങി. ഒരിടത്ത് അവൾ കാതറിന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
«ഇത്രയും
നിശബ്ദമായ ഒരു ജനക്കൂട്ടം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. ആരും ആരോടും സംസാരിക്കുന്നില്ല. എല്ലാവരും സ്വന്തം വഴിയിൽ,» സബീബ പറഞ്ഞു.
«അതാണ് ഇവിടത്തെ മര്യാദ,» കാതർ പറഞ്ഞു. «ട്രെയിനിൽ ഫോൺ വെച്ച് സംസാരിച്ചാൽ ആളുകൾ നോക്കും. നീ അത് ഓർത്തോളൂ.»
വൈകുന്നേരം കാതർ ഒരു കടയിൽ പോയി . അവൻ സബീബയ്ക്ക് രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങൾ കാണിച്ചു. ഒന്ന് മുട്ട് വരെയുള്ള ഷോർട്ട്സ്. മറ്റൊന്ന് പുക്കിൾ വരെ നിൽക്കുന്ന ടോപ്പ്. അവൻ പിടിച്ച് നോക്കി.
«നിനക്ക് ഇത് യോജിക്കും,» അവൻ പറഞ്ഞു. «ഇവിടെ ചൂടാണ്. വീട്ടിലെ സാരി ഒന്നും ഇവിടെ ഇടേണ്ട.. ആരും ഒന്നും പറയില്ല .»
«നീ എനിക്ക് ഇത് വാങ്ങിയോ?» സബീബയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു . «ഞാൻ നാളെ ഇട്ടുനോക്കാം. ഇന്ന് രാത്രി ഇത് ഇട്ട് നടക്കണ്ട. ഇന്ന് നമുക്ക് മുറിയിൽ ഇരിക്കാം.»
«വാങ്ങിക്കൊള്ളൂ. നിനക്ക് ഇഷ്ടമായാൽ മതി.»
ഹോട്ടലിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ സൂര്യൻ താഴ്ന്നിരുന്നു. മിനാമി-ഉറാവയുടെ സ്റ്റേഷൻ വിളക്കുകൾ കത്തി. സബീബ ജനാലയിലൂടെ നോക്കി. തീവണ്ടികൾ നിശബ്ദമായി വന്നു പോയി. ആളുകൾ വരി നിന്ന് കയറി.
രാത്രി ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ കാതർ അവളുടെ മുഖം തടവി. അവൻ തിടുക്കം കാണിച്ചില്ല. അവന്റെ ചുംബനം മെല്ലെയായിരുന്നു. സബീബയുടെ സാരി അഴിഞ്ഞു വീണു.
ബ്ലൗസിന്റെ കൊളുത്ത് അവൻ ഒന്നൊന്നായി അഴിച്ചു. മുലക്കുംഭങ്ങൾ പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ അവൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.
«നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ജോലി മറക്കും,» കാതർ പറഞ്ഞു.
«ഇന്ന് ജോലി ഇല്ലല്ലോ . ഇന്ന് നീ എന്റെ അടുത്ത് മാത്രം ഇരിക്ക്,» സബീബ പറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ കൈകൾ മുലക്കുംഭങ്ങളിലേക്ക് വെച്ചു. «മെല്ലെ. .»
കാതർ അവളുടെ മുലക്കുംഭങ്ങൾ കൈകളിൽ എടുത്ത് ചുംബിച്ചു. നാവ് മുലക്കണ്ണിൽ ചുറ്റി. സബീബയുടെ ശ്വാസം ഉയർന്നു. അവൾ അവന്റെ കുണ്ണ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
അത്
ചൂടോടെ നിവർന്നു. അവൾ തലപ്പിൽ വിരൽ ചുറ്റി. കുണ്ണസഞ്ചി കൈയിൽ തൂങ്ങി.