Kambikadha – പ്രസന്ന മേനോന്റെ | എന്റെ കഥ – 1
പ്രസന്ന മേനോൻ ഒരു പുതിയ തൂലിക നാമമാണ്. നേരിട്ട് പരിചയപ്പെടുത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് മറ്റൊരു നാമം സ്വീകരിക്കുന്നത്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേരും സ്ഥലവും തികച്ചും സാങ്കല്പികം മാത്രമാണ്, ഇനി എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ തന്നെ മനഃപൂർവ്വമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ തുടങ്ങട്ടെ.
സ്വന്തം നാടിനെ കുറിച്ചു കഥ എഴുതുവാൻ വേണ്ടി അതിയായി ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിട്ടല്ല, ഈ പ്രായത്തിൽ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യസ്തമായി ചെയ്യണം എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ആവാം. എഴുതാൻ അതികം പരിജയം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തെറ്റ് കുറ്റങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണം എന്ന അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും തമ്മിൽ വലിയ അന്തരം ഉണ്ട്. എല്ലാ തലങ്ങളിലും. അവിഹിതങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. പട്ടണത്തിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന എനിക്ക് അതിന്റെതായ എല്ലാ കുസൃതികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിയുന്നത് വരെ, രാത്രി കാല സഞ്ചാരവും പാർട്ടികളും എല്ലാവരുടെയും പോലെ എന്റെയും ശീലങ്ങളായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിച്ചത് ഗ്രാമ പ്രദേശമായ ഐനിക്കുന്നിലേക്കായിരുന്നു. ഒരു മനോഹര ഗ്രാമം എന്നൊന്നും പറയുന്നില്ല. എന്നാലും സ്വന്തം നാടാണല്ലോ എത്രയോ മനോഹരം.
പക്ഷെ കാലം നമുക്കായി കാത്തു വച്ചത് അനുഭവിച്ചല്ലേ മതിയാവൂ.സുധാകര മേനോൻ ഒരു അധ്യാപകൻ ആണ്. ഡിഗ്രിയും പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേഷനും കഴിഞ്ഞ എന്നോടും എന്തെങ്കിലും ജോലി നോക്കാൻ ഏട്ടൻ കുറെ പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യാൻ ഉള്ള മടികൊണ്ടും അമ്മയുടെയും നാത്തൂന്റെയും സ്നേഹം കാരണവും വീട് വിട്ട് വേറെ ജോലിക്കു പോകാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോകേണ്ട ആവശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ പഴയ കാലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് തെറ്റായ തീരുമാനം ആയെന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതിനും ഒരു പരിധി ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ.
പേര് സുധാകരൻ എന്നാണെങ്കിലും അപ്പു എന്നാണ് എല്ലാവരും വിളിക്കാറ്, അതുകൊണ്ടു തന്നെ സ്വാഭാവികമായും ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ചു പോന്നു. അപ്പുവേട്ടൻ. അമ്മ സാവിത്രി. അച്ഛൻ നേരത്തെ മരിച്ചു പോയതാണ്. അപ്പുവേട്ടന്റെ ഒരേ ഒരു ചേച്ചി രമ്യ, കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞതാണ്. കല്യാണം കഴിച്ച വീട്ടിൽ എന്തൊക്കെയോ പ്രെശ്നം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്തതാണെന്ന് ആണ് എല്ലാവരും പറയുന്നത്. പക്ഷെ ഇതുവരെ ഉള്ള എന്റെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ അങ്ങനെ ഒരു സംഭവം നടക്കാൻ ഉള്ള ഒരു വഴിയും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല, നല്ല പെരുമാറ്റം.
എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താൻ മറന്നു. ഞാൻ പ്രസന്ന. “പ്രസന്ന മേനോൻ “. ഇപ്പോൾ 34 വയസ്സ്. ഒരേ ഒരു മകൾ, നന്ദന.
സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ വഞ്ചിക്കുന്നത് ശെരി ആണോ? അല്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം. പറയൽ മാത്രമല്ല അല്ല, അതല്ല ശെരി. പക്ഷെ അങ്ങനെ ആണോ സംഭവിക്കുന്നത്? അതും അല്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയും. വഞ്ചന എന്ന് പറയാൻ എനിക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ല. എന്നും ഒരേ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു ഫീലിംഗ്. ഒരു മാറ്റം ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കാതെ. ഇപ്പോ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നത് ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ ചതിച്ചു പുരുഷന്റെ കൂടെ കിടന്നു എന്നാവും. എന്നിരുന്നാലും സ്വന്തം ഭർത്താവുമായിട്ടുള്ള കാമകേളികൾ ഞാൻ ഇവിടെ പറയുന്നില്ല.
എന്റെ കഥ പറയാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, പക്ഷെ പറയാൻ വേണ്ടി മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം. എന്റെ അയൽവാസികൾ കുറച്ചു മുസ്ലിം ഫാമിലി ആണ്. ആമിനതാത്ത ആണ് അതിലൊന്ന്. അപുറത്തുള്ളത് ഒരു കൂട്ട് കുടുംബം. അവിടെയാണ് നമ്മുടെ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. പഴയ ഒരു ഇരുനില വീട്, പാരമ്പര്യമായി കൈമാറി വന്ന ഭൂമിയും എന്നാൽ അത്യാവശ്യം നല്ല സമ്പന്ന കുടുംബവുമായ ഒരു തറവാട്. എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോലെ ഗൾഫ് പണം ഇവിടെയും ഉണ്ട്. റംലത്തയെ ആണ് എനിക്കേറ്റവും പരിജയം. ബാസിത്തിന്റെ ഉപ്പ അടക്കം നാല് ആൺമക്കൾ ആണ് അവരുടെ തറവാട്ടിൽ, നാലു പേരുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഭാര്യമാർ എല്ലാം വീട്ടിൽ ഉണ്ട്. റംലത്ത ആണ് മൂത്ത മരുമകൾ, പിന്നെ സജ്ന താത്ത, നസീറ,റംസീന. പിന്നെ എല്ലാ മുസ്ലിം വീടുകളിലെയും പോലെ കുറെ കുട്ടികളും. റംലത്ത ഒരു ആറ്റൻ ചരക് ആണ്, വയസ്സ് 40 അടുത്തയെങ്കിലും ഒരു 30 എന്നേ എല്ലാവരും പറയൂ,