ഗന്ധർവ്വദാസന്റെ അത്ഭുതജീവിതം – 1
[ Abarijithan ]
അധ്യായം 1 – ആ വീട്ടിലെ പ്രഭാതം
രാവിലെ 6:45.
പുറത്ത് നേരിയ മഞ്ഞ്. വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് രാത്രിയിൽ പെയ്ത മഴയുടെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇപ്പോഴും ഇലകളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. മുറ്റത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള ചെമ്പകമരം. അതിന്റെ ചുവട്ടിൽ വീണുകിടക്കുന്ന പൂക്കൾക്ക് പ്രത്യേക സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
അടുക്കളയിൽ ലത തിരക്കിലാണ്.
അടുക്കളയിലെ റേഡിയോയിൽ പഴയൊരു മലയാളം പാട്ട് പതുക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ചായ തിളയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം പ്രഷർ കുക്കറിന്റെ വിസിലും ഉയർന്നു.
ഹാളിൽ രവീന്ദ്രൻ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
ആ വീട്ടിലെ മൂത്ത മകൾ മീര, 18 വയസ്സ്. പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയാണ് വിടർന്ന മിഴികളും നീണ്ട കൺപീലികളും ചുവപ്പാർന്ന ചുണ്ടുകളും ഒതുങ്ങിയ മാറിടവും വിരിഞ്ഞ ആർകെട്ടും ആര് കണ്ടാലും കൊതിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി.
പഠനം കഴിഞ്ഞ് തുടർ പഠനത്തിന് ഉള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ഇളയവൻ മനു, 15 വയസ്സ്. ഇവനാണ് നമ്മുടെ കഥയിലെ നായകൻ നായകൻ. അധികം മെലിഞ്ഞതോ തടിച്ചതോ അല്ലാത്ത ഒത്ത ശരീരപ്രകൃതിയായിരുന്നു. ശരാശരി ഉയരവും അതിനൊത്ത ശരീരഘടനയും ആരോഗ്യകരമായ രൂപവുമായിരുന്നു അവന്റേത്.
മീരയും മനുവും തമ്മിൽ വലിയ അടുപ്പമാണ്. എന്നാൽ അനിയനെ കളിയാക്കാൻ കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളൊന്നും മീര നഷ്ടപ്പെടുത്താറില്ല.
“അമ്മേ, മനു ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റില്ലേ?”
“വിളിച്ചിട്ടും വരുന്നില്ല മോളേ.”
മീര മുകളിലേക്ക് കയറി മനുവിന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി.
“മനൂ… എഴുന്നേൽക്ക്. സമയം ഏഴായി.”
മറുപടിയില്ല.
അവൾ വാതിൽ തുറന്നു.
മനു കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.
കൈയിൽ മൊബൈൽ ഫോണുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.
“എന്താടാ, വീണ്ടും ഉറങ്ങിയില്ലേ?”
“ഉറക്കം വരുന്നില്ല ചേച്ചീ.”
“എന്താ പ്രശ്നം? കുറച്ചുദിവസമായല്ലോ നിന്റെ
ഈ സ്വഭാവം.”
“ഒന്നുമില്ല.”
മീര അവനെ കുറച്ചുനേരം നോക്കി.
“ശരി, താഴേക്ക് വാ. അമ്മയ്ക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്.”
മനു എഴുന്നേറ്റു. പതുക്കെ കട്ടിലിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി. നടക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.
മീര അത് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മാസമായി മനുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരുന്നു.
പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവൻ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഒരാളായിരുന്നു. എന്നാൽ ശരീരത്തിലെ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ അവനെ മാനസികമായി തളർത്തിയിരുന്നു.
രണ്ടു മാസം മുമ്പ് നടന്ന ഒരു സൈക്കിൾ അപകടമായിരുന്നു അതിന്റെ തുടക്കം.
ആ സംഭവം അവൻ ആരോടും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അപകടത്തിനുശേഷം ആദ്യം ചെറിയ
വേദനയായിരുന്നു. പിന്നീട് കാലുകളിൽ മരവിപ്പ് അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ചിലപ്പോൾ നടക്കുമ്പോൾ കാലുകൾക്ക് ബലം കുറയുന്നതുപോലെ തോന്നും.
അതിലുപരി, തന്റെ സ്വകാര്യ ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില മാറ്റങ്ങളും അവനെ ആശങ്കയിലാക്കി.
അപകടത്തിന് ശേഷം അവന്റെ കുണ്ണ ചെറുതായത് പോലെ ഉണ്ട് ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി മാത്രം കിടക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെ ആരോടെങ്കിലും പറയാൻ അവന് വലിയ മടിയായിരുന്നു.
തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിനോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ആണ് വീട്ടിൽ പറയാൻ പറഞ്ഞത് പക്ഷെ എങ്ങനെ പറയും എന്ന് അറിയില്ല. ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു.
പലപ്പോഴും ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ മുറിയിലിരിക്കും. രാത്രി ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടും.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് മീര അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
“നീ ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോയില്ലേ?”
“ഇല്ല.”
“എന്തുപറ്റി?”
“തലവേദന.”
“ഡോക്ടറെ കാണണോ?”
“വേണ്ട ചേച്ചീ.”
മീര അവന്റെ അടുത്തിരുന്ന് പറഞ്ഞു:
“മനൂ, എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ പറയണം. നീ പഴയതുപോലെയല്ല.”
അവൻ
മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അന്ന് രാത്രി ഭക്ഷണസമയത്ത് പോലും മനു ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.
ലതയ്ക്ക് ഇനി കാത്തിരിക്കാനായില്ല.
രാത്രി 9 മണി.
അച്ഛൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോയിരുന്നു. മീരയും സ്വന്തം മുറിയിലായിരുന്നു.