ലത ഒരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി മനുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
“മോനേ, ഇത് കുടിക്ക്.”
മനു ഗ്ലാസ് വാങ്ങി.
അമ്മ അവന്റെ കട്ടിലിന്റെ അരികിലിരുന്നു.
“മനൂ, അമ്മയോട് ഒരു കാര്യം പറയണം.”
“എന്താ അമ്മേ?”
“നിനക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്? കുറച്ചുനാളായി നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നില്ല. ആരോടും സംസാരിക്കുന്നില്ല. ശരിക്കും എന്താണ് പ്രശ്നം?”
മനു ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
കുറച്ചുനേരം മൗനം.
അവസാനം അവൻ പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ… എനിക്ക് കുറച്ചുകാലമായി ഒരു
ആരോഗ്യപ്രശ്നമുണ്ട്.”
“എന്ത് പ്രശ്നം?”
അവൻ ആദ്യം മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
പിന്നീട് സാവധാനം രണ്ട് മാസം മുമ്പുണ്ടായ സൈക്കിൾ അപകടത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
“അന്ന് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം സൈക്കിളിൽ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ വീണിരുന്നു. അരയ്ക്കും പുറത്തിനും നല്ല പരിക്കേറ്റു. പക്ഷേ പേടികൊണ്ട് ആരോടും പറഞ്ഞില്ല.”
ലത ഞെട്ടിപ്പോയി.
“എന്ത്? നീ വീണിരുന്നോ? ഇത്രയും വലിയ കാര്യം നീ മറച്ചുവെച്ചോ?”
“അമ്മേ, അന്ന് വലിയ പ്രശ്നമില്ലെന്ന് കരുതി.
പിന്നീടാണ് കാലുകളിൽ മരവിപ്പും മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങളും തുടങ്ങിയത്.”
“മറ്റെന്തൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്?”
മനു മടിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു ലത പറഞ്ഞു മോൻ എന്തിനാ അമ്മയോട് പറയാൻ പേടിക്കുന്നത്.
അമ്മ മോന്റെ best ഫ്രണ്ട് കൂടെ അല്ല.
മനു:എനിക്ക്
നിനക്ക്
കലുകളിൽ നല്ല തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് ചിലസമയങ്ങളിൽ. പിന്നെ പിന്നെ
നീ പറ മനു
അമ്മ അവന്റെ കൈപിടിച്ചു.
എനിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നിടത് വേദന എടുക്കുന്നുണ്ട്
ശെരിക്കും വേദനയല്ല അത് ചുരുങ്ങി പോയി .
അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു.
“അമ്മേ, ഇത് സാധാരണ കാര്യമല്ലല്ലോ?
എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ഗുരുതരമായ എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്?”
അമ്മ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
“നീ പേടിക്കണ്ട. ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങളെല്ലാം രോഗമാണെന്ന് കരുതരുത്. അമ്മ നിന്നെ ഒരു നല്ല ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് ചികിത്സിക്കാം. ഇതിന്റെ പേരിൽ നീ വിഷമിക്കേണ്ട.”
അവന്റെ മനസ്സിലെ ഭയം കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ബാക്കിയായിരുന്നു.
മനു നീ ഇവിടെ കിടക്ക്..
അമ്മ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ…
അവളിൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.
അവൾ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു അവന്റെ നിക്കർ പതിയെ താഴേക്ക് ഉതിർത്തു..
അവളിൽ ശെരിക്കും പേടിയാണ് തോന്നിയത് മനു പറഞ്ഞത് വളരെ ശെരിയായിരുന്നു
രണ്ട് ഇഞ്ച് വലിപ്പത്തിൽ ചുരുങ്ങി
കിടക്കുകയാണ് അവൾ പതിയെ തൊട്ട് നോക്കി. അങ്ങുന്നില്ല അവളിൽ ഭയവും പേടിയും കൂടി കൂടി വന്നു എങ്കിൽ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു മോൻ പേടിക്കണ്ട
“ഇനി ഇതൊന്നും മറച്ചുവെക്കരുത്. നാളെ തന്നെ ആശുപത്രിയിൽ പോകാം.”
മനു പതുക്കെ തലയാട്ടി.
ആദ്യമായി അവന്റെ മനസ്സിലെ വലിയൊരു ഭാരം കുറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ 9:30.
നഗരത്തിലെ വലിയൊരു മൾട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രി.
രവീന്ദ്രൻ കാറുമായി തയ്യാറായി. ലതയും മനുവും കൂടെ കയറി.
ആശുപത്രിയിലെത്തിയപ്പോൾ ആദ്യം ജനറൽ ഫിസിഷനെ കണ്ടു.
ഡോക്ടർ മനുവിനോട് അപകടത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ചോദിച്ചു.
“എപ്പോഴാണ് അപകടം സംഭവിച്ചത്?”
“ഏകദേശം രണ്ട് മാസം മുമ്പ്.”
“അതിനുശേഷം എന്തൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളുണ്ട്?”
മനു ഓരോ
ലക്ഷണവും വിശദീകരിച്ചു.
ഡോക്ടർ പഴയ മെഡിക്കൽ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു. തുടർന്ന് കാലുകളുടെ ബലം, സംവേദനശേഷി, നടത്തം എന്നിവ വിലയിരുത്തി.
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
“ഇത് നാഡീസംബന്ധമായ പ്രശ്നമായിരിക്കാം. ന്യൂറോളജിസ്റ്റിന്റെ വിശദമായ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്.”
അവർ ന്യൂറോളജി വിഭാഗത്തിലേക്ക് പോയി.
ഡോ. അരവിന്ദ്, പരിചയസമ്പന്നനായ ന്യൂറോളജിസ്റ്റ്.
മനുവിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പരിശോധിച്ചശേഷം അദ്ദേഹം കൂടുതൽ വിശദമായ പരിശോധന നടത്തി.
കാലുകളിലെ പേശികളുടെ ശക്തി, റിഫ്ലക്സുകൾ, സ്പർശനവും വേദനയും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവ
പരിശോധിച്ചു.
തുടർന്ന് ഡോക്ടർ ലതയോട് പറഞ്ഞു: