തുണ്ട് കഥകള് – മൈമുന എന്റെ അയൽക്കാരി – 1
രാത്രി 9 മണി ആയി കാണും ഞാൻ ഒരു കാൾ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. വൈഫ് അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കുവാണ്. ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അവളോട് സംസാരിച്ചു മുറ്റത്തു തന്നെ നിന്നു. നല്ല നിലാവുള്ളതിനാൽ ഫ്രണ്ടിൽ ഞാൻ ലൈറ് ഇട്ടിരുന്നില്ല. കോട്ടേഴ്സിലാണ് ഞാൻ താമസം. അടുത്ത റൂമിലെ ഫ്രന്റിലും ലൈറ്റ് ഇല്ല. അവിടുത്തെ റിയാസിക്ക ഗൾഫിൽ പോയിട്ട് 3 മാസമേ ആയിട്ടുള്ളു. അവിടെ റിയാസിക്കയുടെ വൈഫ് മൈമൂനയും മക്കളും മാത്രേ ഉള്ളു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ നേരെത്തെ ഗ്രിൽസ് അടയ്ക്കും.
ഞാൻ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു അവിടെ ഇരുന്നു നെറ്റിൽ കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ ഗ്രിൽസിന്റടുത്തു നിന്ന് സൗണ്ട് കേട്ടു. മൈമൂനയായിരുന്നു അത്.
മൈമുന : എന്താ ഉറങ്ങിയില്ലേ?
ഞാൻ : ഇല്ല. സമയം ആകുന്നതല്ലേ ഉള്ളു.
ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു. ഞങ്ങൾ കുറെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. പക്ഷെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നു അവർ സംസാരിക്കുന്നത്. അധികം സൗണ്ടില്ലാതെയുള്ള ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക്ക് തോന്നി. ആളു നല്ല കഴപ്പിയാണ്. വൈഫ് വീട്ടിൽ പോയത് മുതൽ വല്ലാത്ത നോട്ടമായിരുന്നു അവൾ. ഒരു ചൂണ്ട എറിയാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പെട്ടന്നു വഴിയിലൂടെ ആരോ വരുന്നത് കണ്ടു മൈമുന വേഗം മുറിയിലേക്കു പോയി. അയാൾ കടന്നു പോയപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും വന്നു.
ഞാൻ : എവിടെ പോയതാ?
മൈമുന : അയാൾ കാണേണ്ട എന്ന് കരുതി. എന്തിനാ ഓരോന്നും പറയിപ്പിക്കുന്നേ?
ഞാൻ : എന്ത് പറയാൻ…
മൈമുന : ആൾക്കാർക്കു പറയാൻ എന്തേലും വേണോ. നിൻറെ ഓളിവിടെ ഇല്ല. എൻറെ കെട്ടിയോനും ഇല്ല.
ഞാൻ : അതിനെന്താ?
മൈമുന : നിനക്കറിയാഞ്ഞിട്ട. നമ്മൾ കോട്ടേഴ്സിൽ നിൽക്കുന്നവരെ കൊണ്ട് ഓരോന്നും പറയലാ ഇവന്മാരുടെ പണി.
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.
മൈമുന : വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കുന്നതെന്തിനാ?
ഞാൻ : അത് ശരിയാ… വെറുതെ പറയിക്കുന്നതെന്തിനാ. എന്തേലും ഉണ്ടേൽ പിന്നെയും…
അവരും അത് കേട്ടൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ : എന്താ ഉറങ്ങാത്തെ?
മൈമുന : പിള്ളേരൊക്കെ ഉറങ്ങി. ഞാൻ ഹാളിൽ കിടന്നതാ. നിൻറെ സൗണ്ട് കേട്ടിട്ട് വന്നതാ.
ഞാൻ : റിയാസിക്ക ഇല്ലല്ലോ. പിന്നെന്തിനാ ഹാളിൽ കിടക്കുന്നേ?
മൈമുന : ഞാൻ ഹാളിൽ തന്നെയാ കിടക്കാറുള്ളത്. കഴിച്ചോ നീ?
ഞാൻ : ഇല്ല. ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
മൈമുന : ആരോ വരുന്നു. ഞാൻ പോകുന്നു.
പിന്നെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ഗ്രിൽസ് ചാരി അടുക്കളയിലേക്കു പോയി ചപ്പാത്തി എടുത്തു ടേബിളിൽ വച്ച് ടിവി ഓൺ ചെയ്തു കൈ കഴുകാൻ പോയി വരുമ്പോളുണ്ട് ഹാളിൻറെ വാതിലിനടുത്തു മൈമു നിൽക്കുന്നു.
ഞാൻ : ഇതെങ്ങനെ കയറി. ഞാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ?
മൈമുന : എന്താ പേടിച്ചു പോയോ?
ഞാൻ : എനിക്കെന്തു പേടി. നിങ്ങൾക്കല്ലേ പേടി.
മൈമുന : എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ കയറിയത് എന്നറിയില്ല. ഇപ്പോൾ പേടി ആവുന്നു.
ഞാൻ : അത് കൊള്ളാം.
ഞാൻ ചപ്പാത്തി കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പാത്രങ്ങളെടുത്തു അടുക്കളയിൽ വച്ചു.
മൈമുന : ഞാൻ പോട്ടെ?
ഞാൻ : നിൽക്കു… ഞാൻ പുറത്തു ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കട്ടെ.
ഞാൻ അവൾ കാണാതെ ഗ്രിൽസിൻറെ ചാവി എടുത്തു സൗണ്ടുണ്ടാകാതെ ഗ്രിൽസ് അടച്ചു എന്നിട്ടകത്തു വന്നു.
ഞാൻ : നാരായണേട്ടൻ അവിടുത്തെ കോലയിലുണ്ട്. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ കാണും. കണ്ടാൽ എല്ലാം തീർന്നു.
മൈമുന : ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?
ഞാൻ : ഇങ്ങോട് കയറുമ്പോൾ ആരേലും കണ്ടോ?
മൈമുന : ആരുമില്ലായിരുന്നു.
പേടിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : അവരിപ്പോൾ പോകും. അപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങാം.
മൈമുന : നീ ഹാളിലെ ലൈറ്റ് ഓഫാക്ക്…
അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ മുറിയിൽ ജനൽ വഴി പുറത്തു നിന്ന് വരുന്ന വെളിച്ചം മാത്രം. വാതിലിനോട് ചേർന്നു നിന്ന് പുറത്തേക്കു നോക്കുന്ന മൈമൂൻറെ അടുത്ത് ഞാൻ ചേർന്നു നിന്നു.
ഞാൻ : പിള്ളേർ ഉണരുമോ?
മൈമുന : പുറത്തു നിന്ന് പൂട്ടിയിട്ടാ വന്നത്.
ഞാൻ : എന്നാൽ ലൈറ്റൊക്കെ ഓഫായിട്ട് പോകാം. അതു വരെ ഇവിടെ നിൽക്ക്.