തുണ്ട് കഥകള് – ഇരുട്ടിലെ ആത്മാവ് – 6
ചേട്ടാ…. അന്നത്തെ സംഭവമൊന്നും മനസ്സിൽ വയ്ക്കേണ്ട…. ട്ടോ… ഒക്കെ മറക്കുക.
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
അങ്ങനെ.. ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല എന്ന് കരുതിയാ മതി…..
മൗനം….
ഏട്ടാ… എന്തിനാ ഇവിടെ ഇരുട്ടത്തു നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നെ,..
എന്റെ മുറിയിലോട്ട് വന്നിരിക്കു…..
വേണ്ടാ…. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുവാ…
ഇത്രവേഗം ഉറക്കം വന്നോ…
മ്മ്….
എന്നോട് പിണക്കമൊന്നുമില്ലന്ന് പറ….
വീണ്ടും മൗനം….
ദേ…. ഇങ്ങനെ പിണങ്ങാൻ മാത്രം ഞാൻ ചേട്ടനോട് എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു… ???
ഇല്ല മോളെ…. നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ല… തെറ്റു ചെയ്തത് ഏട്ടനല്ലേ… ?
അങ്ങനെ ഒന്ന് പറ്റിപ്പോയി മോളെ…. മാപ്പാക്കണം….
ആ മാപ്പ് പറയാൻ വേണ്ടി നിന്റെ മുന്നിൽ വരാൻ പോലും ഏട്ടന് ധൈര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാ ഒത്തിരി നേരം വൈകീട്ട് വീട്ടീ വരണത്…..
ഇല്ല ഏട്ടാ… ആ തെറ്റ് ചെയ്തത് ഏട്ടനല്ല…..
അന്ന് ഏട്ടന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന കള്ളാണ്….
അത് നിമ്മിക്കറിയാം ഏട്ടാ…
വീണ്ടും മൗനം…..
ഞാനത് മനസ്സീന്ന് എടുത്തു കളഞ്ഞു
ഏട്ടൻ അതും ഓർത്തോണ്ടിരിക്കയാ…. ?
എന്നോട് പിണക്കമൊന്നുമില്ലന്ന് പറയൂ…. എന്നാലേ എനിക്കൊരു സമാധാനമാകൂ…..
എനിക്ക് പിണക്കമൊന്നുല്ല്യാ…. !!
അൽപ്പം നനഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പുറം കൈകൊണ്ട് തുടച്ചിട്ട് സാവധാനം തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു…..
സത്യം….. ?
മ്മ്….. !
അങ്ങനെ മൂളിയാ പോരാ….. !
ങാ… അതേ…. സത്യം… !
എന്റെ കൈയിൽ തൊട്ട് സത്യം പറ…. !
ഞാൻ ചേട്ടന്റെ ഒരു കൈ ഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
മ്മ്… Ok..
ന്നാ…. എനിക്ക്.. ഒരുമ്മ തന്നേ…..
വേണ്ട…. അത് വേണ്ട….
അപ്പൊ പിന്നെ പിണക്കം തീർന്നില്ല ന്നല്ലേ അർത്ഥം….
ഉമ്മ കിട്ടാതെ ഞാൻ പോവില്ല….
നീ പോണ്ടേ…. അവിടെ തന്നെ നിന്നോ, ഞാൻ പോയാ മതീല്ലോ…….
അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുള്ളി സ്വന്തം റൂമിലേക്ക് നടന്നു…..
എയ്… ഏട്ടാ…. ഞാൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ആക്രോശിച്ചു….
ഞാൻ പുറകെ പോയി എട്ടന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. നിറുത്തി.
നീ പോ….. പോയി, കിടന്നുറങ്ങ പെണ്ണേ….
എന്റെ കൈയിലെ പിടി വിടീച്ചിട്ട് ഏട്ടൻ വീണ്ടും മുൻപോട്ട് പോയി….
ഞാൻ ആ ഇടനാഴിയിൽ കുറച്ചു കൂടി ചേട്ടനെ പിന്തുടർന്നു.
മുൻപോട്ടു പോകും തോറും കൂടുതൽ ഇരുളിൽ ഞാൻ ഏട്ടന്റെ പുറകേ പോയി.
പുറകിൽ നിന്ന് പിടിച്ചു നിറുത്തി ആ ചുമരിൽ ഞാൻ ഏട്ടനെ ചേർത്ത് നിറുത്തി……
രണ്ടു കൈകളിൽ ആ മുഖം പിടിച്ച് വലിച്ചൽപ്പം താഴ്ത്തി, ഏന്തി പിടിച്ച്….
എന്റെ പെരുവിരലുകളിൽ ഊന്നി കുത്തി നിന്നും കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ആഴമേറിയ ചുംബനം കൊടുത്തു…..
ഏട്ടൻ അതിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ കഴിവതും ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടില്ല…..
കുറെ നേരത്തെ ആഴമേറിയ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ആ കട്ടിയുള്ള ഇരുളിന്റെ പുതപ്പിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടും എല്ലാം മറന്നു……
എല്ലാ കോപവും, വൈരാഗ്യവും മറന്ന്…..
അഹംഭാവവും, ഭയവും മറന്ന്……
ആ ചുംബനത്തിന്റെ മാധുര്യത്തിലേക്ക് ഞാൻ ഏട്ടനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു…..
ഒത്തിരി നാളായിട്ട് ഒരു സൗമ്യതയുടെ നല്ല വാക്കോ,
സാഹോദര്യത്തിന്റെ വാത്സല്യമോ,
സൗഹൃദത്തിന്റെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോ,
നോട്ടമോ,
ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാതെ ഒരേ വീട്ടിൽ രണ്ടു ശത്രുക്കളെ പോലെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന രണ്ടു വ്യക്തികളായിരുന്നു ഞങ്ങൾ….
അത്തരം ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ അനുഭവിക്കാൻ എനിക്ക് ഒത്തിരി പ്രയാസമായിരുന്നു.
ആ ഒരു പരിതസ്ഥി ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും ദൂരീകരിക്കാൻ ഞാനെന്ന വ്യക്തി എന്തിനും തയാറായിരുന്നു.
എത്ര താഴാനും ഞാൻ തയാറായിരുന്നു.
എനിക്ക് നഷ്ട്ടപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്ത എന്റെ ഏട്ടനുമായുള്ള വ്യക്തിബന്ധം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഞാനല്പം വളഞ്ഞ വഴി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു…..
ചെയ്യുന്നത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്ന് പൂർണ്ണ ബോധ്യത്തോടെ തന്നെ ആയിരുന്നു ഞാൻ അതിന് മുൻകൈ എടുത്തത്.
എന്നോടുള്ള ഏട്ടന്റെ വൈരാഗ്യത്തിന്റെ കാരണം “നീ” ആയിരുന്നു എന്ന വിഷയം ഞാൻ പിൽക്കാലത്ത് അറിഞ്ഞു.