തുണ്ട് കഥകള് – മണിച്ചിത്രത്താഴ് – 2
ഇരുവേലിക്കുന്ന്..!!! പുറത്തു നിന്നു കാണുമ്പോൾ പച്ചപ്പും ഹരിതാഭയും വേണ്ടുവോളമുള്ള കുന്നിൻപ്രദേശം..!!! കുന്നിന്റെ ഉച്ചിയിൽ, കരിമ്പാറകളെ തച്ചുടച്ചും കരിനാഗങ്ങളെ പുകച്ചു പുറത്തു ചാടിച്ചും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് പണിത മാടമ്പള്ളി മന…!!!
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
ഓർമ വെച്ച കാലം മുതൽക്ക് ലക്ഷ്മി മാടമ്പള്ളിയിൽ തന്നെയാണ്. 12 വയസ്സുള്ളപ്പോ വയസ്സറിയിച്ചതോടെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും തമ്പുരാട്ടിമാരുടെ അറക്കകത്തേക്ക് സ്ഥാനക്കയറ്റം കിട്ടി. അന്ന് തൊട്ടാണ് അവൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. വെടിപ്പും വൃത്തിയും വേണ്ടുവോളമുള്ള ലക്ഷ്മി മനയ്ക്കലെ ഏറ്റവും വേണ്ടപ്പെട്ട വേലക്കാരിയായി പതിയെ മാറി. ഇന്നിപ്പോ ഈ ഇരുപതാം വയസ്സിലും ആ സ്ഥാനം അവൾക്കു തന്നെയാണ്.
“ലക്ഷ്മീ, ആ മേൽപ്പുര കൂടി ഒന്ന് അടിച്ചേക്കൂ കുട്ടീ”- പാർവതി തമ്പുരാട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ലക്ഷ്മി അല്ലെങ്കിലും മേൽപ്പുരയിലേക്ക് പോകാനിരിക്കയായിരുന്നു. ഏറെ നാളായി അവിടമൊക്കെ ഒന്ന് തൂത്തിട്ട്. 14 ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ സാമന്തരാജ്യങ്ങളുടെ പടയോട്ടത്തിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാൻ മന പുതുക്കിയപ്പോൾ ഉണ്ടാക്കിയതാണ് മാടമ്പള്ളിയുടെ വടക്കേ മാളികയുടെ മുകളിലുള്ള മേൽപ്പുര. യുദ്ധകാലങ്ങളിൽ അസ്ത്രവിദ്യകൾ അഭ്യസിച്ച ഭടന്മാരുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നത്രെ അവിടം. യുദ്ധമെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത്ര മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കേറാനൊന്നും നെയ്യും പാലും തിന്നു കൊഴുത്ത തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ തയ്യാറായില്ല. അങ്ങനെയങ്ങനെ മേൽപ്പുര ആരും കയറാത്ത ഒരു മുറിയായി.
പക്ഷേ, ലക്ഷ്മി കയറാറുണ്ടായിരുന്നു..!!! കയറ്റാറുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നതാണ് ശരി. ലക്ഷ്മിക്ക് 18 തികഞ്ഞു ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പതിവുപോലെ തമ്പുരാട്ടി പറഞ്ഞതു കേട്ട് അടിച്ചുവാരാൻ കയറിയ ലക്ഷ്മി ആദ്യം ഒന്നമ്പരന്നു: വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുന്നു. അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി, ആരുമില്ല. ഉള്ളിലേക്കു കയറി മുറവും ചൂലും താഴേക്കിട്ട് മുടി വാരി കെട്ടാൻ കയ്യുയർത്തിയതാണ്- പെട്ടെന്നാണ് പുറകിൽ നിന്നും ബലിഷ്ടമായ രണ്ടു കയ്യുകൾ അവളെ പൂണ്ടടക്കം പിടികൂടിയത്. അവളുടെ അലർച്ച തൊണ്ടയിൽ നിന്നും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് എത്തുന്നതിലും വേഗത്തിൽ ആ കൈകളിലൊന്ന് അവളുടെ പോർമുലകളിലൊന്നിനെ അമർത്തിതടവി കഴുത്തിലൂടെ ഉരുമ്മിയുയർന്ന് ആ ചെഞ്ചുണ്ടുകളെ ചേർത്തടച്ചു…!!! പതിയെ, വളരെ പതിയെ, ഒരു ശബ്ദം അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിഞ്ഞു, “ലക്ഷ്മി കുട്ടീ, ഇത് ഞാനാ”… ആ ഞെട്ടലിലും ആ ശബ്ദം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു- കൃഷ്ണേട്ടൻ, മാടമ്പള്ളി മനയിലെ അനന്തരാവകാശി കൃഷ്ണൻ തമ്പി..!!!
വയസ്സറിയിച്ചതിനും മുൻപ് കളിക്കൂട്ടുകാരായതാണ് ലക്ഷ്മിയും കൃഷ്ണനും. പയ്യെ പയ്യെ, ആ കൂട്ട് ഇഷ്ടമായി. ഇരുവേലി കുന്നിന്റെ പച്ചപ്പും വൃക്ഷസമ്പത്തും അവരുടെ സംഗമങ്ങൾക്കു കാവൽ നിന്നു. അങ്ങനെയൊരു സമാഗമസന്ധ്യയിലാണ് കൃഷ്ണൻ അവളുടെ കുട്ടി പാവാടക്ക് മുകളിലൂടെ തുടയിൽ പതിയെ കൈ വെച്ചത്. മീനവെയിലിന്റെ തീച്ചൂടിലും, തൻ്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയ പോലെ അവൾക്കു തോന്നി. കൃഷ്ണേട്ടൻ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോഴും, അയഞ്ഞ തുണികൾക്കിടയിലൂടെ തൻ്റെ നാരങ്ങാ മുലകളെ വേദനിപ്പിക്കാതെ പിതുക്കുമ്പോഴും ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന ഒരു തണുപ്പ്. …
ആരുമില്ലാതെ ഒത്തുകിട്ടുന്ന അപൂർവം വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ, പാറമടക്കപ്പുറത്തെ പറങ്കിമാവിനു ചാരി നിർത്തി, മുലക്കച്ചയൂരി നിലത്തിട്ട്, ഉള്ളിലെ ചൂടും കാറ്റിന്റെ തണുപ്പും ചേർന്നു ബലം വെപ്പിച്ച തൻ്റെ ഇളംചുവപ്പു മുലക്കണ്ണുകളെ പൂച്ചകുട്ടിയെപ്പോലെ ചപ്പികുടിക്കുമ്പോഴും ഈ തണുപ്പില്ലായിരുന്നെന്ന് അവൾ നാണത്തോടെ ഓർത്തു. പതിയെ, കൃഷ്ണന്റെ നീണ്ട കൈവിരലുകൾ അവളുടെ പാവാടയുടെ ചുളിവുകളെ കൈക്കലാക്കി. തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിലമർത്തി, അവൻ വിരലുകളെ മേലേക്കുയർത്തി. കാച്ചിയ സ്വർണത്തിന്റെ നിറമുള്ള അവളുടെ ഇളം തുടകൾ പതിയെ അനാവൃതമായി..!!!