ഇത് കണ്ട എൻ്റെ പേശികൾ ഒന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകി. ‘എൻ്റെ ദൈവമേ, എൻ്റെ പൊന്നു ദൈവമേ. ഇവളുടെ മുല കടിച്ചു പറിക്കാൻ, ഇവളുടെ കൂതി പൂശി മെഴുകാനൊരവസരം തരണേ.’ ഞാൻ അറിയാതെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ആദ്യത്തെ കോപ്പ അവൾ കുടിച്ചു തീർത്തപ്പോൾ എന്നിക്കു വെപ്രാളമായി പെട്ടെന്ന് അവൾ പോകുന്നതിനു മുന്നേ അവൾക്കു വേണ്ടി അഭിഷേകിക്കാൻ. അവൾ ഒന്നും കൂടെ വെള്ളം നിറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ആർത്തിയോടെ അവളെ നോക്കി കുലുക്കി.
എന്നില്ല ഞെരുക്കങ്ങളെ ഞാൻ അടക്കി. എൻ്റെ പുറിയെ ഒരുനാൾ പണ്ണുന്നതിനെ കുറിച്ചോർത്തു ഞാൻ എൻ്റെ കുട്ടനെ തിരുമ്മിയെടുത്തു. രണ്ടാമത്തെ കോപ്പ കുടിക്കാൻ അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ദേവി. എൻ്റെ ദേവി. ഞാൻ മനസ്സിൽ അവൾക്കായി ശരണം വിളിച്ചു. എടുപ്പിനു മുകളിലെ നുണക്കുഴി അതിനോട് ചേർന്ന കൊഴുപ്പിൻ്റെ മടക്കു. വീർത്തു വിരിഞ്ഞു കൊഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ചാന്തി പാളികൾ.
അവയെ നക്കാൻ, കടിക്കാൻ, മണക്കാൻ എൻ്റെ മനസ്സിൽ പലപദ്ധതികൾ ഞാൻ മെനഞ്ഞു. ഗ്ലാസ്സ് താഴെ വെച്ചവൾ നടന്നകന്നപ്പോൺ എൻ്റെ കുട്ടൻ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിനു എൻ്റെ പാലഭിഷേകം സമർപ്പിച്ചു. എൻ്റെ മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു മുന്ന് രാത്രിയും പകലും അവളെ ആർത്തിതീരും വരെ പൂശും.
ഭുവനനെ കൊന്നിട്ടാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ (ഭാഗ്യത്തിന് അത് വേണ്ടി വന്നില്ല. അവൻ തന്നെ കള്ള് മൂത്തപ്പോ സെറ്റപ്പ് ആക്കി തന്നു. എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സൂപ്പർ കളി. എൻ്റെ പുരുഷത്വം സഫലമായ രാത്രികൾ. ഹാ… അവിടം വരെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെത്തുമ്പോഴേക്കും സമയം കൊറച്ചാവും. )
സ്വർണലതയെ വച്ച് നോക്കുമ്പോ ചന്ദ്രിക ഒരു പീറ പെണ്ണ് മാത്രമായിരുന്നു. ചന്ദ്രിക ഒട്ടും മോശം പെണ്ണല്ല, പക്ഷെ സ്വർണം പേരുപോലെ തന്നെ എത്ര ഞാൻ ഒരച്ചിട്ടും അവളുടെ മറ്റു കൊറഞ്ഞിട്ടേയില്ല. ഞാൻ ബലവാനായിരുന്ന എൻ്റെ കുണ്ണയെ തിരിച്ചു കൈലിക്കുളിൽ ആക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം കൂടി കുടിച്ചു.
തിരിച്ചു മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്ന ഞാൻ അങ്കിളിൻ്റെ മുറിയിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കൂറ്റിയിട്ട മുറിയിലേക്ക് കാതോർക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ ഫലം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. ‘എൻ്റെ വെടിച്ചിയെ ഒറ്റയ്ക്ക് തിന്നടാ കെളവ’ ഞാൻ പരാകി.
(ഇതുപോലെ ഉള്ള എല്ലാവരുടേം പരാക്കാണോ പുള്ളി മേലോട്ടു നേരത്തെ വിട്ടത് എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പൊ നല്ല സംശയം ഉണ്ട്) ഞാൻ പടി കെയറി എൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
മുറിയിൽ കെയറിയ ഞാൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് അവൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒന്ന് കുളിച്ചു. ഇറങ്ങിയ ഞാൻ വേഷം മാറുന്നതിനിടയിൽ അങ്കിൾ ഞങ്ങളെ രണ്ടാളെയും താഴെ നിന്നു വിളിച്ചു. ഞാൻ വിളികേട്ടു വേഷം ഇട്ടു താഴേക്ക് പോയി. അങ്കിൾ എങ്ങോട്ടോ പുറപ്പെടാൻ നിൽക്കുകയാണ്. ബിസിനെസ്സ് സംബന്ധമായ ഒരു ആവശ്യം.
‘ഒട്ടും മാറ്റിവെക്കാൻ പറ്റാത്ത അത്യാവശയമാണ്, അതുകൊണ്ടാ’ അങ്കിൾ മാപ്പെന്നപോലെ എന്നോട് പറഞ്ഞു. ‘ഹ.. അതിപ്പോ പിള്ളേർക്ക് മനസിലാവില്ലേ?’ ബിനുച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു. ‘എന്നാലും പറയണ്ട ഒരു മര്യാദ ഇല്ലേ?’ അങ്കിൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ‘പോയിട്ടുവരാം’ അങ്കിൾ പറഞ്ഞിട്ടിറങ്ങി.
പുള്ളിയുടെ പുത്തൻ കോണ്ടസയുടെ കോണ്ടസയുടെ ഉള്ളിൻ ഒരു പച്ച ബ്ലൗസും സ്വർണകരയുള്ള സാരിയും നേരത്തെ കണ്ട ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞു സ്വർണം നേരത്തെ ഇടം പറ്റിയിരുന്നു. ‘പോകുന്നവഴിക്കു അവളെയും വീട്ടിൽ ഇറക്കാം’ എന്ന് ആരോടെന്നില്ലാതെ അങ്കിൾ കള്ളം പറഞ്ഞു.
‘ഓഹ്’ ഭുവനൻ ഒരു മണ്ടനെ പോലെ അത് വിശ്വസിച്ചു കൊടുത്തു. ‘കുട്ടികളെ ശ്രദ്ധിക്കണേ, ബിനു’ ‘അതു ഞാൻ മറക്കുമോ?’ ബിനു ഞങ്ങളെ നോക്കി ഒന്ന് അടക്കി ചിരിച്ചു.
കാറിൽ കെയറിയ അങ്കിൾ സ്വർണത്തിൻ്റെ എടുത്തു നിന്നു പരമാവധി അകന്നിരുന്നു. ‘നടികർ തിലകമേ’ ഭുവനൻ അടക്കി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കും ബിനുവിനും ചിരിവന്നു. കാർ പതുക്കെ വീട്ടിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി, റോട്ടിൽ ഇറങ്ങിയതും ശരവേഗത്തിൽ അത് പഞ്ഞകന്നു. ‘നിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ ഒരു ആർത്തിയെ’ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ‘അക്കൻ ചരക്കല്ലേ?’ അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.