ഉച്ചയ്ക്ക് മേഡം എന്നെ വീണ്ടും സലൂണിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
“ഇപ്പോൾ ഫർണിച്ചറുകൾ തുടയ്ക്കണം. നാവ് കൊണ്ട്. സോഫയുടെ കാലുകൾ, മേശയുടെ അടിഭാഗം… എല്ലാം.”
ഞാൻ ഇഴഞ്ഞു. ഓരോ കോണിലും മുഖം അമർത്തി നക്കി. മേഡം ചൂരൽ കൊണ്ട് എന്റെ പുറകിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് നിയന്ത്രിച്ചു.
“ഇവിടെ മറന്നു! … അവിടെ പൊടി ബാക്കി! … വേഗം!”
ചൂരലിന്റെ അടികൾ കൂടി. എന്റെ പുറകും തുടകളും ചുവന്നു വീങ്ങി. ചില അടികൾ cage-ന്റെ മുകളിലേക്ക് വീണപ്പോൾ ഞാൻ ഉറക്കെ കുരച്ചു.
മേഡം എന്റെ തലയിൽ കാൽ വെച്ചു. “കുരയ്ക്കരുത്. അടിമയ്ക്ക് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ അവകാശമില്ല. മിണ്ടാതെ സഹിക്ക്.”
വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വേദനിച്ചു. മുട്ടുകൾ തോൽ ഉരിഞ്ഞു. നാവ് വീർത്തു. മേഡം എന്നെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
“ഇന്നത്തെ ശിക്ഷ അവസാനിപ്പിക്കാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം കൂടി,” അവർ പറഞ്ഞു. “നീ എന്റെ കാലുകൾക്കടിയിൽ കിടന്ന്, എന്റെ ചെരുപ്പ് നക്കി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ഇന്ന് നിനക്ക് മറ്റൊന്നും കിട്ടില്ല.”
അവർ തന്റെ ചെരുപ്പ് എന്റെ മുന്നിൽ ഇട്ടു. ഞാൻ അതിൽ മുഖം അമർത്തി നക്കി. പൊടിയും വിയർപ്പും ചേർന്ന രുചി. മേഡം ചൂരൽ കൊണ്ട് എന്റെ പുറകിൽ സാവധാനം അടിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കി.
“നല്ലവണ്ണം നക്ക്… അതെ… അങ്ങനെ… നീ എന്റെ യഥാർത്ഥ അടിമയായി മാറുകയാണ്.”
രാത്രി മേഡം എന്നെ തന്റെ കാലുകൾക്കടിയിൽ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ചു. cage ഇപ്പോഴും ഞെരുക്കി. ചൂരലിന്റെ ചുവന്ന വരകൾ കത്തുന്ന പോലെ വേദനിച്ചു.
മേഡം എന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. “ഇന്ന് നീ നല്ലവണ്ണം സഹിച്ചു. നാളെ കൂടുതൽ ഉണ്ടാകും. വീട് വീണ്ടും വൃത്തിയാക്കണം. എന്റെ എല്ലാ തുണികളും നിന്റെ വായിൽ കഴുകണം. ചൂരൽ ഒഴിവാക്കില്ല. മനസ്സിലായോ?”
ഞാൻ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ പാദത്തിൽ ചുംബിച്ചു. “മനസ്സിലായി മേഡം… ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടിമയാണ്… ഈ അടികളും ശിക്ഷകളും എന്റെ ജീവിതമാണ്.”
മായ മേഡം സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി. അവരുടെ കാൽ എന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി.
“നല്ല പട്ടി… ഉറങ്ങ്. നിന്റെ ശരീരം എന്റെ ചൂരലിന്റെ അടയാളങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കട്ടെ. അത് നിന്റെ യഥാർത്ഥ അലങ്കാരമാണ്.”
ഞാൻ അവരുടെ പാദങ്ങൾക്കടിയിൽ കിടന്നു. വേദനയും ലജ്ജയും ആവേശവും ഒരുമിച്ച് എന്നെ വിഴുങ്ങി. ഈ ക്രൂരതയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേഡം എന്നെ ഉണർത്തിയത് സാധാരണപോലെ ചൂരലുകൊണ്ടല്ല.
ഒരു തണുത്ത വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളി എന്റെ നട്ടെല്ലിൽ വീണപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.
“ഇന്ന് വെറൈറ്റി ഉണ്ട്, ഡോഗീ,” മേഡം ചിരിച്ചു. “നിന്റെ ശിക്ഷകൾക്ക് മാറ്റം വേണം. മടുപ്പിക്കരുത്.”
അവർ എന്റെ കഴുത്തിലെ ചങ്ങല പിടിച്ച് എന്നെ കുളിമുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഒരു വലിയ പ്ലാസ്റ്റിക് ബക്കറ്റ് നിറയെ അഴുക്കുള്ള വെള്ളവും തുണികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഇത് എന്റെ കൂട്ടുകാരികളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന അഴുക്കുള്ള തുണികളാണ്. നീ ഇത് വായ കൊണ്ട് കഴുകണം. സോപ്പ് ഇല്ല. നിന്റെ ഉമിനീർ
മാത്രം. ഒരു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് തീർക്കണം. തീർന്നില്ലെങ്കിൽ…”
മേഡം ഒരു പുതിയ വസ്തു കാണിച്ചു. ഒരു ചെറിയ ഇലക്ട്രിക് ഷോക്ക് കോളർ. “ഇത് ധരിപ്പിക്കാം. ഓരോ തവണയും നീ മടിച്ചാൽ ഞാൻ ബട്ടൺ അമർത്തും.”
കോളർ കഴുത്തിൽ ധരിപ്പിച്ചു. ആദ്യ ഷോക്ക് കൊടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ ഉറക്കെ കുരച്ചു. ശരീരം വിറച്ചു.
“ഇനി തുടങ്ങ്.”
ഞാൻ ബക്കറ്റിലേക്ക് മുഖം കുത്തി നക്കി. അഴുക്കുള്ള സോക്സുകൾ, ഉപയോഗിച്ച ടവലുകൾ, വിയർത്ത ബ്ലൗസുകൾ… ഓരോന്നും വായിൽ ഇട്ട് ചവച്ച് വൃത്തിയാക്കി. മേഡം ഇടയ്ക്കിടെ ഷോക്ക് കൊടുത്തു.
ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് ജോലി തീർന്നു. മേഡം എന്നെ സലൂണിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
“ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ജോലി. ഞാൻ ഇന്ന് മൂന്ന് കൂട്ടുകാരികളെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർ വരും. നീ അവരെ സേവിക്കണം. പക്ഷേ ഒരു വ്യവസ്ഥയുണ്ട് — നീ ഒരു വാക്കും മിണ്ടരുത്.
നാലുകാലിൽ മാത്രം. അവർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അനുസരിക്കണം.”