ബിലാൽ ആയേഷയെ ബലമായി ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അമ്മ… ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം രക്ഷിച്ചു.”
ആയേഷ സനയെ ആലിംഗനം ചെയ്തപ്പോൾ സനയുടെ 34F മുലകൾ ആയേഷയുടെ മുലകളോട് മൃദുവായി അമർന്നു.
“സന… നീ വളരെ സുന്ദരിയാണ് മോളേ. ഇനി നിനക്ക് ഒന്നും വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല.”
സന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആയേഷയോട് ചേർന്ന് പറഞ്ഞു:
“അമ്മ… ഞങ്ങൾക്ക് വളരെ ഭയമായിരുന്നു… നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം തിരിച്ചു.”
ഫാത്തിമ മുന്നോട്ട് വന്ന് സൈനബിനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവളുടെ 34D മുലകൾ സൈനബിന്റെ മുലകളോട് അമർന്നു.
“ആന്റി,… നിങ്ങൾ വന്നതിൽ വളരെ സന്തോഷം. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ്.”
മോണിഷ ബിലാലിനെയും സനയെയും ഒന്നൊന്നായി ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവളുടെ ശരീരം അവരോട് ചേർന്നപ്പോൾ ചൂട് പകർന്നു.
ലക്ഷ്മി എല്ലാവരെയും സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്തു:
“വരൂ… അകത്ത് വരൂ. നല്ല ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ എല്ലാം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.”
സൈനബ് ആയേഷയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു:
“അക്ക… നിന്നോട് എന്ത് നന്ദി പറയണമെന്ന് അറിയില്ല. ഞാൻ തകർന്ന് പോയിരുന്നു… നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചു.”
ആയേഷ സൈനബിന്റെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു:
“നീ എന്റെ രക്തമാണ് ജാന്… നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടില്ല.”
വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആയേഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹവും ഉത്തരവാദിത്തവും കലർന്നിരുന്നു. പുതിയ അധ്യായം ആ ആയേഷ സൈനബിനെയും കുട്ടികളെയും അകത്തേക്ക് കൂട്ടി. അവർ വലിയ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് പോയി.
“സൈനബ്, ബിലാൽ, സന… നിങ്ങൾ ആദ്യം ഫ്രഷ് ആകൂ. വാഷ്റൂമിൽ എല്ലാം തയ്യാറായിട്ടുണ്ട്. ചൂടുവെള്ളം, ടവൽ, പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ — എല്ലാം വച്ചിട്ടുണ്ട്. വിശ്രമിച്ച് വരൂ,” ആയേഷ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
സൈനബ് ആയേഷയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു:
“അക്ക… നിന്നോട് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ ആരുമില്ലായിരുന്നു…”
ആയേഷ സൈനബിന്റെ തലയിൽ കൈവച്ച് പറഞ്ഞു:
“ഇനി ഒന്നും പറയേണ്ട. നീയും കുട്ടികളും സുരക്ഷിതരാണ്. പോയി ഫ്രഷ് ആകൂ.”
കുട്ടികൾ വാഷ്റൂമിലേക്ക് പോയി. സൈനബ് അകത്ത് കയറിയ ശേഷം ആയേഷ അഹമ്മദിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
അഹമ്മദ് മൃദുവായി പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ… സൈനബ് ആന്റി മുഴുവൻ യാത്രയിലും കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ എന്നെ ബലമായി പിടിച്ചിരുന്നു. ‘അഹമ്മദ്… ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് അറിയില്ല’ എന്ന് ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞു. അവൾ വളരെ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നു.”
ആയേഷ അഹമ്മദിന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ അറിയാം മോനേ… അവൾക്ക് വലിയ മാനസിക സമ്മർദ്ദമുണ്ട്. നമ്മൾ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് നിർത്തണം.”
ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
എല്ലാവരും ഡൈനിങ് ടേബിളിന് ചുറ്റും വന്നു.
ലക്ഷ്മിയും മോണിഷയും ചൂടുള്ള ഭക്ഷണങ്ങൾ വിളമ്പി. ടേബിളിൽ ചിക്കൻ ബിരിയാണി, മട്ടൻ ബിരിയാണി, വെള്ളരി ചോറ്, ചിക്കൻ കറി, മട്ടൻ റോസ്റ്റ്, ഫ്രൈഡ് ഫിഷ്, പപ്പടം, റായ്ത, സലാഡ് എന്നിവ നിറഞ്ഞു.
ആയേഷ സൈനബിനോട് പറഞ്ഞു:
“സൈനബ്… നീയും കുട്ടികളും നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്ക്. ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയതാണ്.”
സൈനബ് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് പറഞ്ഞു:
“അക്ക… നിന്നോട് എന്ത് നന്ദി പറയണമെന്ന് അറിയില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഇത്ര നല്ല ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് എത്ര മാസമായി…”
ബിലാൽ ലജ്ജയോടെ പറഞ്ഞു:
“അമ്മ… ഞങ്ങൾ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടിലായിരുന്നു. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം രക്ഷിച്ചു.”
സന മൃദുവായി പറഞ്ഞു:
“അമ്മ… ഭക്ഷണം വളരെ രുചികരമാണ്. നന്ദി.”
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് പോയി. 10 മണി വരെ അവർ സംസാരിച്ചു. സൈനബ് തന്റെ ദുരിതകഥ പറഞ്ഞു. ആയേഷ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ബിലാലും സനയും പതുക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
10 മണി ആയപ്പോൾ ആയേഷ പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ സമയമായി. നിങ്ങളുടെ റൂം തയ്യാറാണ്. വിശ്രമിക്കൂ.”