“ചേട്ടാ പോകാം…”
കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതിന് ഇടയിൽ നന്ദിയോടെ ഒരിക്കൽ കൂടി ഞാൻ തിരിഞ്ഞു അയാളെ നോക്കി…കണ്ണിൽ നിന്നും മറയും വരെ അയാൾ എന്നെയും നോക്കി ആ പടിവാതിൽക്കൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
“ഗുരു സ്വാമി ഒറ്റക്ക് കൊണ്ടിട്ട് സുഖിച്ചിട്ട്,മറ്റാരും കാണാതെ നിന്നെ നാട് കടത്തുവാണോ…”
മുന്നിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ശെരിക്കും വിറങ്ങലിച്ച പോലെയായി , ജിതേന്ദ്ര സ്വാമി അയാളെങ്ങനെ ഇവിടെ….
“ഡ്രൈവർക്ക് കുറച്ച് കാശ് കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു, കുഴപ്പമില്ല അത് ഞാനങ്ങു സഹിച്ചു,നിന്നെ ഒറ്റക്ക് എനിക്ക് കിട്ടണമായിരുന്നു… ഇന്ന് എന്റെ പ്രതികാരത്തിന്റെ ദിവസമാ, ഇന്നലെ നീ എന്നോട് കാണിച്ചതിന് എല്ലാം എണ്ണി എണ്ണി കണക്ക് തീർക്കാൻ ഉള്ളതാ…”
അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷണ എന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി…
“ചേട്ടാ ഞാൻ മനപ്പൂർവമല്ല…പറ്റിപ്പോയി….”
ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ ഒരുവിധം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു…
“ഇന്നലെ നീ അത്രയും പേരുടെ മുൻപിൽ വച്ചാ എന്നെ നാണം കെടുത്തിയത്, ഞാൻ മാത്രമല്ലല്ലോ വേറൊരുത്തനും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ അവിടെ, എന്തേ അവനെ നീ കണ്ടില്ലേ …”
ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ തല കുനിച്ചു ഞാൻ ഇരുന്നു…
“അപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം വൃത്തികെട്ടവൻ, മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്താലും നിനക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ല അല്ലേ…”
അയാൾ കാർ ഓടിക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ പല തവണ എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു …
“നിന്നെ എനിക്ക് ഇനി വേണ്ട,പക്ഷേ ഞാൻ അനുഭവിച്ച മാനക്കേടിനു പകരം വീട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ആണാണെന്ന് പറഞ്ഞ് മീശയും ചുരുട്ടി നടക്കുന്നതിൽ കാര്യമില്ല …. “
അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം കൈ പിന്നിലേക്ക് നീട്ടി
“നിന്റെ കൈയിലുള്ള ആ പൊതിയിങ്ങു താ…”
മറുത്തൊന്നും പറയാതെ ഞാൻ ആ പൊതിക്കെട്ട് അയാളുടെ കൈയിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു…
“ഈ കാശ് തൽക്കാലം എന്റെ കൈയിൽ ഇരിക്കട്ടെ, ഞാൻ പറയുന്ന പോലെ അനുസരിച്ചാൽ ഈ കാശും കൈയിലേക്ക് വച്ച് തന്ന് ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ ബസ് കയറ്റി വിടാം…”
അയാൾ പൊതിക്കെട്ട് കാറിന്റെ ലോക്കറിൽ വച്ച് പൂട്ടിയ ശേഷം തിരിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കി…
“ഡെന്നിസ് അച്ചായന്റെ പഴയൊരു ലോഡ്ജ് ഇവിടെ അടുത്ത് ഉണ്ട്..നമുക്ക് അതുവരെ ഒന്ന് പോകാം…ബാക്കി ഞാൻ അവിടെ എത്തിയിട്ട് പറയാം…”
മറുത്തൊന്നും പറയാനുള്ള മാനസിക അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ,അയാൾ പറയുന്നത് പോലെ അനുസരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശബ്ദനായി ഞാൻ ഇരുന്നു…അയാൾ പറഞ്ഞ ലോഡ്ജ് എത്തുന്നത് വരെ ഞാനോ സ്വാമിജിയോ ഒരു വാക്ക് പോലും പരസ്പരം മിണ്ടിയില്ല…
“ഇതാ സ്ഥലം ഇറങ്ങ്…”
അധികാര സ്വരത്തോടെയുള്ള അയാളുടെ വാക്കിൽ മറുത്തൊന്നും പറയാതെ ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..പായലും വിള്ളലുകളും നിറഞ്ഞ പഴയൊരു കെട്ടിടം, അവിടവിടെയായി ചെറിയ പുൽച്ചെടികൾ കെട്ടിടത്തിന്റെ മേൽക്കൂരയിലും സൺ ഷെഡിലുമായി വളർന്നു നിന്നിരുന്നു…. കാഴ്ചയിൽ ആൾ താമസം ഉള്ള സ്ഥലമായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല…
അയാൾ മൊബൈൽ കൈയിൽ എടുത്ത് ആരെയോ വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു …
“സാറേ ഞങ്ങൾ എത്തി,ലോഡ്ജ് പൂട്ടി കിടക്കുവാണല്ലോ…ആണോ ആ ശെരി സാറേ…. ”
അയാൾ മൊബൈൽ തിരികെ പോക്കറ്റിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി..
“ഡെന്നിസ് സാർ അകത്തുണ്ട് ഇപ്പോൾ വരും…”
അയാൾ പറഞ്ഞ് നിർത്തും മുൻപ് മുന്നിലെ ഷട്ടർ വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു,കാഴ്ചയിൽ അല്പം തടിയനായ ഒരാൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന ശേഷം എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി
“നീ പൊയ്ക്കോ കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം …”
അധികാരത്തോടെ അയാൾ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറ്റിയ ശേഷം ഷട്ടർ താഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി .. ഒരു നിമിഷം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് സ്വാമിജിയെ നോക്കി…
“സാറേ ഒരു മിനിറ്റ് എനിക്ക് അവനോട് മാത്രമായി ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്…”
സ്വാമിജി പകുതി അടഞ്ഞ ഷട്ടറിന് അടിയിലൂടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ശേഷം എന്നെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു മൂലയിലേക്ക് നടന്നു…ആ തടിയന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും അല്പം മാറ്റി നിർത്തിയ ശേഷം അയാൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി….