അടങ്ങാത്ത അലയടി – 4
[ രമേഷ് ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
എഞ്ചിൻ ഇളകി. ബസ് എടുക്കാൻ സമയമായി. കണ്ടക്ടർ ഇടനാഴിയിലൂടെ വന്നു. ഓരോ ബർത്തും നോക്കി. ആളുണ്ടോ. ബാഗുണ്ടോ. വാതിൽ അടയ്ക്കാമോ. സുരേഷ് വിരൽ പൂർണമായി പിൻവലിച്ചു.
അവൻ ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ നിന്നിരുന്നു. മുകളിലെ ബർത്തിനരികിൽ. നിവേദിത കണ്ണടച്ച് കിടന്നു. തല ഇപ്പോഴും ചുറ്റുന്നു. കണ്ടക്ടർ അടുത്തെത്തി. സുരേഷിന്റെ മുഖം നോക്കി, പിന്നെ മുകളിലേക്ക്.
«സാർ. ബസ് ഇപ്പോൾ എടുക്കും. മുന്നിലെ വാതിൽ അടക്കും. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി. ലൈറ്റ് ഓഫാക്കും. അവൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ്.
കുടിച്ചതായി തോന്നുന്നു. ഒന്നും ചെയ്യരുത്. അവൾ കമ്പ്ലയിന്റ് കൊടുത്താൽ എന്റെ ജോലി പോകും.»
സുരേഷ് തല കുലുക്കി. ഒരു ചിരി. കൈ ബോക്സറിന്റെ അരയിൽ.
«കുഴപ്പമില്ല ബ്രോ. ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ കാര്യമുണ്ട്. അവൾ ഉറങ്ങിയതായി തോന്നുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിലും നല്ല പണിയില്ലേ.»
«ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട സാർ. ഞാൻ പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ.»
കണ്ടക്ടർ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ അടഞ്ഞു. ലൈറ്റ് അണഞ്ഞു. മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചം മാത്രം. ഹൈവേയിലേക്ക് ബസ് ഇറങ്ങി. ചക്രത്തിന്റെ താളം.
താഴത്തെ ബർത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം. സുരേഷിന്റെ സുഹൃത്ത്.
«സുരേഷ്. അവളുടെ കുണ്ടിയും മുലയും എങ്ങനെയായിരുന്നു. നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.»
സുരേഷ് മുകളിലേക്ക് നോക്കി. നിവേദിതയുടെ ലെഗ്ഗിങ്സിലെ വളവ് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഇപ്പോഴും തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ തല താഴ്ത്തി സുഹൃത്തുകളോട് പറഞ്ഞു. ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു.
«ഞാൻ മാത്രമല്ല ഗയ്സ്. ഇന്ന് നമ്മൾ എല്ലാവരും ഭാഗ്യവാന്മാരാകും. പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂർ മുന്നിലുണ്ട്. മെല്ലെ തുടങ്ങാം.»
ആരും എതിർത്തില്ല. ഒരേ മനസ്സ്. ബസ് നഗരം വിട്ടു. ഇരുട്ട് കട്ടിയായി. നിവേദിതയുടെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു. മുകളിലെ ബർത്തിൽ വെളിച്ചം.
സ്ക്രീനിൽ വിനോദ്. അവൾ എഴുന്നേറ്റു. കാതിൽ വെച്ചു. ശബ്ദം ഉറക്കത്തിന്റേതുപോലെ, പിന്നെ നേരെയാക്കി.
«യാ വിനോദ്.»
«കയറിയോ. ശരിയാണോ. മദ്യം കുടിച്ചോ.»
«ഞാൻ ബസിലാണ്. സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഓകെ ആണ്. എത്തിയാൽ വിളിക്കാം.»
«മുകളിലെ സീറ്റിൽ തനിച്ചാണോ. ആരെങ്കിലും —»
«കുഴപ്പമില്ല. പിന്നെ വിളിക്കാം. ഞാൻ കിടന്നു.»
കോൾ കട്ടായി. അവൾ മലർന്നു കിടന്നു. കണ്ണ് തുറന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ
രണ്ട് പുരുഷന്മാർ ഇതിനകം അവളുടെ ബർത്തിനരികിൽ നിന്നിരുന്നു. സുരേഷ്.
മറ്റേയാൾ. അവളുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കി. ഇവർ അവളെ തപ്പി നോക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസം തുടർച്ചയായിരുന്നു. വിനോദ്. നയന. റൂം ബോയ്.
ശരീരം ഓർത്തു. പരുക്കൻ കൈകൾ വേണമെന്ന് മനസ്സ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൾ കണ്ണടച്ചു. അടുത്ത നിമിഷത്തിനായി കാത്തു.
സുരേഷ് കൈ വയറ്റിൽ വെച്ചു. ടീഷർട്ട് അല്പം ഉയർത്തി. നിവേദിതയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. ശ്വാസം കനത്തു. മുലകൾ ഉയർന്നു പൊങ്ങി. സുരേഷ് ആ നിശബ്ദത വായിച്ചു.
അതിന്റെ അർത്ഥം അവന് മനസ്സിലായി. ടീഷർട്ട് അവൻ കൂടുതൽ ഉയർത്തി. ബ്രാ തെളിഞ്ഞു. തുണിക്ക് മുകളിൽ മുലയുടെ വലിപ്പം തെളിഞ്ഞു നിന്നു. മറ്റേയാൾ അടുത്തുചെന്നു.
«എനിക്കും ഒരു സ്ഥലം താ ഡാ.»
സുരേഷ് അല്പം മാറി. രണ്ടാമത്തേവൻ ലെഗ്ഗിങ്സിന്റെ നാട പിടിച്ച് താഴേക്ക് വലിച്ചു. തുണി തുടയിലൂടെ ഇറങ്ങി. അടിവസ്ത്രം തെളിഞ്ഞു. നനഞ്ഞ രേഖ.
പൂറിന്റെ മണം വായുവിൽ ഉയർന്നു. രണ്ട് പേരുടെയും ശ്വാസം മാറി. ആ മണം അവരെ ഉന്മത്തരാക്കി. സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ ടീഷർട്ട് തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ പോയി.
ബ്രാ അഴിഞ്ഞു. അടിവസ്ത്രം ഊരിയെടുത്തു. നിവേദിത മലർന്നു കിടന്നു. നഗ്നയായി. നനഞ്ഞ പൂറ് തുറന്നിരുന്നു. വലിയ മുലകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് ചേർന്നു, ശ്വാസത്തിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവയിൽ പതിച്ചു.
സുരേഷ് താഴത്തെ ബർത്തിൽ കാൽ വെച്ച് ഉയർന്നു. ചുണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ. നാവ് അകത്തേക്ക്. സ്കോച്ചിന്റെ ശേഷിപ്പ്. നിവേദിത വായ് തുറന്നു.