“അതേയ് …ഗുളിക വാങ്ങിയിട്ട് മതി ഇനി കലാപരിപാടികൾ ” അവൾ എന്റെ പുറത്തൂടെ കൈയൊടിച്ചുകൊണ്ട് കൊഞ്ചി
“അപ്പൊ ട്രോഫി വേണ്ടേ ” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു
“അയ്യടാ …ചെക്കന്റെ ഒരു ആഗ്രഹം “റംല ചിരിച്ചു .
“ഗുളിക ഒപ്പിക്കാം “ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒന്നൂടെ ചുംബിച്ചു .
“ഹരി …..ഈ കച്ചവടം കഴിഞ്ഞാലും …എനിക്ക് വേണം ?” റംല എന്റെ മുടിയിലൂടെ കൈയൊടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു .
“എന്ത് വേണമെന്ന് ?” ഞാൻ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ഇളിച്ചു
“ഹി ഹി ….ഹരിയെ ….നമുക്ക് ഇടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ കാണണം ”
“ഇടയ്ക്ക് മതിയോ ?” ഞാൻ അവളുടെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ നക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“എപ്പഴും ” ഒരിക്കൽ കൂടി അവൾ എന്റെ ചുണ്ടും നാവും ചപ്പിയെടുത്തു .
കുറച്ചു നേരം കൂടി കെട്ടി പിടിച്ചു കിടന്ന് നാവുകൾ ചപ്പി കളിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ എഴുനേറ്റ് തുണി എലാം എടുത്തു ഇട്ടു .നേരം കുറെ പോയിരുന്നു .
“ഗുളികയുടെ കാര്യം മറക്കണ്ടാട്ടൊ ” എന്ന് റംല എന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്ന് ഞാനും റംലയും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും പുറത്തു പാത്തു നിക്കുനുണ്ടായിരുന്നു .
എന്നെയും റംലയെയും പാത്തു ഒന്ന് മാറി മാറി തുറിച്ചു നോക്കി .മൈര് ഇവൾക്ക് കാര്യം മനസിലായോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു .
“നീ ..എന്താ ..ഇപ്പൊ ഇവിടെ “റംല വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു
“ഇങ്ങള് വീട്ടിനു പോയിട്ട് എത്ര നേരായി ….കൊച്ചു കിടന്നു കരയുവാ ..”പാത്തു വീണ്ടും എന്നെയും റംലയെയും മാറി മാറി നോക്കി .
“അത് പിന്നെ…ഇവിടെ ..ഹരിക്ക് ചായ വച്ച് കൊടുത്തപ്പോ …കുറച്ചു സമയം പോയി “റംല എന്ത് പറയും എന്ന് വിചാരിച്ചു കിടന്നു കുഴഞ്ഞു .
“ഉം ..ഇങ്ങള് വാ ഇത്ത ..പോവാം “പാത്തുവിന് റംല പറഞ്ഞത് അത്ര ബോധിച്ചട്ടില്ല …റംലയെയും കൂട്ടി തിരികെ പോവുമ്പോൾ വഷളൻ എന്നോണം പാത്തു എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി . ഞാൻ നീ പോടീ എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ആംഗ്യത്തിലൂടെ പറഞ്ഞു . നീ പോടാ എന്ന് അവളും !
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫിസ് വരെ പോയില്ല …എന്തിനാ ചുമ്മാ പോയിട്ട് .അപ്പോളാണ് അമല ട്രെയിനിൽ വച്ച് അമലയുടെ പപ്പ അത്യാവശ്യം രാഷ്ട്രീയ പിടിപാടുള്ളയാളാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്കോർമ്മ വന്നത് .എന്താവശ്യമുണ്ടേലും പറയാൻ മടിക്കേണ്ട എന്ന് അമല അന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും എന്തോ എനിക്കിതുവരെ അവളെ വിളിക്കാൻ ഒരു മടി തോന്നിയിരുന്നു . ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞെങ്കിലും എന്നെ മറന്നു കാണാൻ വഴിയില്ലലോ , വിളിച്ചു കളയാം .
“ഹലോ “നാലഞ്ച് തവണ റിങ് ചെയ്ത ശേഷം അമല ഫോണെടുത്തു
“ഹായ് അമല എന്നെ ഓർമയുണ്ടോ ” സംഭാഷണം തുടങ്ങാൻ എനിക്കെന്തോ ചെറിയ ടെൻഷൻ
“മനസിലായില്ലല്ലോ “കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെയിരുന്ന ശേഷം അമല പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ഹരി …അന്ന് ട്രെയിനിൽ ”
“ഏതു ട്രെയിൻ ? ഹരിയോ ? ഏതു ഹരി ?” അമല ഓര്മയില്ലാത്തോണം മറുപടി പറഞ്ഞു .
ശെടാ ഞാൻ അമലയെത്തന്നെയല്ലേ വിളിച്ചതെന്ന് ഒന്നൂടെ ഫോൺ നോക്കി. അതേലോ അവൾ തന്നെ ആണല്ലോ .
“ഹി ഹി …പറ ഹരി ..എനിക്ക് ഓർമക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല …എന്ത്യേ ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ”
“എഡോ അത് പിന്നെ …തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ടാന്നു വച്ചിട്ട്” ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“ആഹാ ..അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ എന്തിനാ വിളിച്ചത് മാഷേ ?”
“അത് പിന്നെ തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലേൽ ഒരു ഹെല്പ് “
“ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ തന്നെയാ …ഹാ എന്നാലും നോക്കാം …ഹിഹി ..താൻ പറയടോ”അമല ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
ഞാൻ അമലയോടു ഇതുവരെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു .അന്ന് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കണ്ട അതേയാള് തന്നെയാണ് ഇവിടത്തെ വില്ലേജ് ഓഫീസർ എന്ന ട്വിസ്റ്റ് അവളെയും സർപ്രൈസ് ആക്കി .
“ഹരി പേടിക്കണ്ട …ഞാൻ പാപ്പയോടു പറയാം . പക്ഷെ പപ്പാ ഇപ്പോൾ കോയമ്പത്തൂർ പോയേക്കുവാ കുറച്ചു ബിസിനെസ്സ് കാര്യത്തിന് “ കുറച്ചു നേരം എന്തോ ചിന്തിച്ച ശേഷം അമല തുടർന്നു “….ഹ്മ്മ് …ഞാൻ നോക്കട്ടെ പപ്പയ്യെ കൊണ്ട് ആരെയെങ്കിലും ഒന്ന് കണക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്ന് .”
🤣🤣🤣🤣മൂഞ്ചി ഇനി എന്താവുമോ ബാക്കി അറിയാൻ ടെൻഷൻ ആയി