കിടന്നു പൂറ് പൊളിച്ചു പിടിച്ചു “ഊക്കെടാ…മോനെ ” എന്ന് വിളിച്ചു കൂവാൻ ഒരു നിമിഷം ആഗ്രഹിച്ചുപോയി. എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് സുബോധത്തിലേക്ക് തിരികെ വരാൻ കഴിഞ്ഞു. ബെഡ് റൂമിൽ പോയി കിടക്കയിലേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീഴുമ്പോഴേക്കും പൂറ്റിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ കൊതിവെള്ളം തുടയിടുക്കും കൂതിച്ചാലും നനച്ചു കിടക്കയെ നനച്ചിരുന്നു.
ഇന്ന് രാവിലെ അവൻ വന്നു വിളിച്ചുണർത്തി. ബാത്റൂമിൽ കയറി പ്രഭാത കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ ഇനി ഒരിക്കലും തെറ്റായ വഴിയിലേക്ക് പോകില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ ദൃഢപ്രതിജ്ഞ എടുത്തിട്ടാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. എങ്കിലും ലെഗ്ഗിൻസും ടീഷർട്ടും ധരിച്ചു അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ഷൂലേസ് കെട്ടുമ്പോഴേക്കും ആർത്തി നിറഞ്ഞ അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ നിമ്നോന്നതങ്ങളിൽ തറച്ചു കയറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തുടയിടുക്കിൽ പൂറിമോൾ ഒന്നു തുടിച്ചു.
മഴയത്ത് നനയാതിരിക്കാൻ തേക്ക് മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് അവൻ വലിച്ചു കയറ്റുമ്പോഴും ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. പക്ഷെ തോളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തിയപ്പോൾ ….അവന്റെ കുലച്ച പുരുഷത്വം തന്റെ പിന്നിൽ അമർന്നപ്പോൾ…വീശിയടിച്ച തണുത്ത കാറ്റിൽ അൽപ്പം ചൂടിനായി ദേഹം ആശിച്ചു. ആ ചൂട് ഒരിക്കലും വിറകിട്ടു കത്തിച്ചാൽ കിട്ടുന്നതല്ലെന്നു നന്നായി അറിയുന്നതുകൊണ്ട് അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു. അവൻ ബർമുഡ താഴ്ത്തി അവന്റെ വിജ്രംഭിച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണക്കോൽ തന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ വച്ചുകൊണ്ട് മുലകൾ പിടിച്ചമർത്തി ഉടച്ചപ്പോൾ കാമം തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു ചുഴലിയായി വീശിയടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ചലനത്തിനനുസരിച്ചു തുടയിടുക്കിൽ ഞെരിഞ്ഞു കയറിക്കൊണ്ടിരുന്ന കുണ്ണയുടെ തുമ്പ് പൂർ ചുളകളിൽ കുത്തി മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ…അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ മുലഞെട്ടുകൾ ഞെരിഞ്ഞമരുമ്പോൾ വികാരം സഹിക്കാതെ ഉയർന്ന നിലവിളി ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചമർത്തി അടക്കി നിർത്തി.
പക്ഷേ തന്റെ ലെഗ്ഗിൻസും പാന്റിയും ഒറ്റ വലിക്ക് അവൻ താഴേക്ക് നീക്കിയപ്പോൾ കാമം പെട്ടെന്ന് വിവേകത്തിനു വഴിമാറി. ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് സർവ ശക്തിയിലും അവന്റെ കവിളിൽ തല്ലിയിട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ഒരുവട്ടം പോലും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല.
പക്ഷെ, ഇപ്പോൾ…ഇപ്പോൾ..എന്റെ മോനെ തല്ലിയത് തെറ്റായിപ്പോയെന്ന് മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നു. ഈ വീട്ടിൽ രണ്ടാത്മാക്കൾ. അവനും ഞാനും. സ്നേഹിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ…
എന്റെ മോൻ…എന്റെ ജീവൻ…
കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി..
എനിക്ക് അവനോടു മാപ്പു പറയണം. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് എന്റെ
കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ തല്ലിയത്. ഞാൻ എഴുനേറ്റു പൂമുഖത്തേക്ക് വന്നു. അവിടെ അവനെ കണ്ടില്ല. മുറ്റത്തിറങ്ങി നോക്കി.
നോട്ടം എത്തുന്ന ഒരിടത്തും എന്റെ മോനില്ല. വീണ്ടും മുറിയിൽ കയറി.ഫോൺ എടുത്തു. അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു. റിംഗ് ആവുന്നുണ്ട്..
എടുക്ക് മോനെ…ഫോൺ എടുക്ക്… ഇല്ല. അവൻ കട്ട് ചെയ്തു.വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു. അപ്പോഴൊക്കെ അവൻ കട്ട് ചെയ്തു. വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.എന്റെ മോൻ എന്നെ അത്രമേൽ വെറുത്തോ…? ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടല്ലേ കണ്ണാ അമ്മ നിന്നെ തല്ലിയത് ? അതിന് ഇത്രവലിയ ഒരു ശിക്ഷ വേണോ ? ഞാൻ വരാം ,നീ എവിടെ ഒളിച്ചാലും ഈ അമ്മ നിന്നെ കണ്ടുപിടിക്കും. മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വിശാലമായ പറമ്പിന്റെ ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും ഞാൻ തിരഞ്ഞു..
“മോനെ….കണ്ണാ…”
അവൻ വിളി കേട്ടില്ല.
ഒടുവിൽ പുഴയുടെ പടവുകൾ കയറി കുളിപ്പുരയുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും പൊട്ടിക്കാരഞ്ഞുപോയി…
“മോനെ…..എന്റെ പൊന്നു മോനേ…”
ഇല്ല. അവിടെങ്ങും അവനില്ല.
എവിടെപ്പോയി എന്റെ കുഞ്ഞ്…
വീട്ടിലെത്തി കട്ടിലിലേക്ക് മയങ്ങി വീണു.