അമ്മ : അതുവേണ്ട മോനെ…
നമുക്ക് ഭാഗവതരുടെ അടുത്ത് തന്നെ പോകാം… വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ഇല്ലമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ,
പറയുന്നത് അച്ചട്ടാ.
നമ്മുടെ പ്രശ്നം ചിലപ്പോൾ ഇതോടുകൂടി തീരും…
അപ്പു : അതെ വിജി.. ചെറുപ്പം മുതൽ ഞാനും പുള്ളിയെ കാണുന്നതാ,നമുക്ക് അവിടെ തന്നെ പോകാം…
ഞാൻ മനസ്സിൽ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി…
ഞങ്ങൾ അധികം താമസിക്കാതെ,
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി, ഇല്ലത്തേക്ക് തിരിച്ചു…
പോകുമ്പോഴും എനിക്ക് നല്ല ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു..
തിരുമേനി എന്ത് പ്ലാൻ ആകും ഇട്ടിട്ടുണ്ടാവുക.എങ്ങനെയാവും നടപ്പിലാക്കുക…
അവസാനം എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കുത്തരത്തിനായി ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശ്നം വെക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു..
എന്നെ കണ്ടതും,അദ്ദേഹം കണ്ണുകൊണ്ട് ഒരു സിഗ്നലും തന്നു…
തിരുമേനി :എന്താ ബായ് തമ്പുരാട്ടി. കുടുംബം മുഴുവനും ഉണ്ടല്ലൊ?
അമ്മ :അത് പിന്നെ കുടുംബത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ വന്നതാ..
തിരുമേനി : ആണോ എങ്കിൽ നോക്കി കളയാം…
ശേഷം പലകച്ചുവടിയിലേക്ക് നത്തയ്ക്കാ മണികളും,കളങ്ങളും മാറ്റി എനിക്കായുള്ള കരുക്കൾ നീക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
അവസാനം തിരുമേനി താടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത്, ഒരു നിമിഷം പകച്ചുനിൽക്കുന്ന പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു…
അമ്മ : എന്തുപറ്റി? തിരുമേനി എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം?
തിരുമേനി :നടക്കാൻ പാടില്ലാത്തത് നടന്നിരിക്കുന്നു..
അപ്പു : എന്തുപറ്റി തിരുമേനി?തെളിച്ചു പറയൂ…!
തിരുമേനി :ബായ് തമ്പുരാട്ടിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു ആത്മാവ് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു..
അമ്മയും അപ്പുവും ഇരുന്നിടത്ത് ഇരുന്നു കിടുകിടാ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി…
തിരുമേനിയുടെ അടുത്ത നീക്കങ്ങൾ കേൾക്കുവാനായി ഞാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുകയായിരുന്നു…
അപ്പു : തിരുമേനി എന്താ ഈ പറയുന്നത്. ആരുടെ ആത്മാവ്…?
തിരുമേനി : കുട്ടിയുടെ മരിച്ചുപോയ അച്ഛൻ തമ്പുരാൻ തന്നെയാണ്?
വീണ്ടും അമ്മയും അപ്പുവും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു..
എനിക്ക് പ്രതീക്ഷ കൂടി വന്നു.
അമ്മ:അയ്യോ തിരുമേനി ഇനി എന്താണ്.ഇതിനൊരു പ്രതിവിധി?
തിരുമേനി :പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല, ഈ ആത്മാവ് പ്രകോപിതൻ ആകും വരെ ഉപദ്രവിക്കില്ല..
പക്ഷേ ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അത് നടന്നില്ലെങ്കിൽ അപർണ്ണ മോളുടെ മരണത്തിന് കാരണമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്…
അപ്പു ഒരു നിമിഷം പകച്ചുകൊണ്ട്,എന്നെയും അമ്മയെയും മാറിമാറി നോക്കി..
അപ്പു :ഞാനോ… തിരുമേനി.. പക്ഷെ,എന്തിനു?
തിരുമേനി :ആത്മാവിന്റെ തീരുമാനത്തിനെതിരെ നിൽക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളത് അപർണമോൾ ആയതുകൊണ്ട്.
അപ്പു :ഇല്ല തിരുമേനി അത്
എന്താണ് ആഗ്രഹം… അതിന് ഞാൻ എന്തിനാണ് എതിര് നിൽക്കുന്നത്..
എന്റെ ജീവനല്ലേ എനിക്ക് വലുത്…
തിരുമേനി :എന്നാൽ കേട്ടോളൂ.. ഈ ഇരിക്കുന്ന ബായ് തമ്പുരാട്ടിയും, മരുമകനും വേളി കഴിക്കണം..
അപ്പുവിന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖം വിളറിയിരുണ്ടു…
അമ്മ :തി… രു..മെ.നി. അത്? എന്തായീ പറയുന്നേ…
അപ്പു : അതേ തിരുമേനി…എന്തായി പറയുന്നേ?
അത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല…
അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലേ…
തിരുമേനി :ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുട്ടി..
ആത്മാവിന്റെ ആഗ്രഹം…
അത് വളരെ ശക്തിയായ ആത്മാവാണ്,തടയാൻ നോക്കിയാൽ എന്റെ ജീവനും അതെടുക്കും. ഇവരുടെ വേളി കഴിഞ്ഞാൽ അന്ന് രാത്രി തന്നെ ഈ വിജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിലേക്കു ആത്മാവ് കയറും…
അന്ന് അവർ തമ്മിൽ സംഗമിച്ചിരിക്കണം..
പ്രശ്നത്തിൽ തെളിയുന്നത്, വിജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാര്യയായ അപർണയും അവരുടെ മണിയറയിൽ സാക്ഷിയായിരിക്കണം,അവരോടൊപ്പം പങ്കു ചേരണം എന്നാണ്…
അപ്പു :എന്ത്? എന്ത് ഭ്രാന്തമാണിത്..
അച്ഛൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുമോ?
പങ്കുചേരുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ, അത് എന്റെ അമ്മയെ എന്റെ ഭർത്താവ് പ്രാപിക്കുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കാനാണോ പറയുന്നേ…
തിരുമേനി : നോക്കിനിൽക്കുന്നത് മാത്രമല്ല കുട്ടി.