അന്ന ജോൺ – 1 14

“അയ്യേ.. എന്റെ അന്നക്കൊച്ചു കരയുവാണോ?”

ഞാനെന്റെ മീശ അവളുടെ കവിളിൽ ഉരുമ്മി.

“ചാച്ചനിനി ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. ദേ വിട്ടു.”

ഞാൻ കൈ വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ചെയ്തോ. വേദനിപ്പിക്കാണ്ട് ഇരുന്നാ മതി 🥺”

അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അയ്യോടി… ”

ഞാനവളുടെ വയറിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കുണ്ണ പൂറിതളുകൾക്കിടക്ക് തിരുകി വെച്ചു.

“നിനക്കോർമ്മയുണ്ടോ ചാച്ചൻ നിന്നെ ആദ്യമായിട്ട് പണ്ണിയത്? അന്നും നീയെന്നോട് ഇതാ പറഞ്ഞത്…”

ഞാൻ അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു. എന്റെ മനസിലേക്ക് ആ പത്തൊൻപതുകാരിയും അവളെ ആദ്യമായി പണ്ണിയ രാത്രിയും ഓടിയെത്തി.

അവളന്ന് ഇത്രയും ചരക്കല്ല. ഒരു പാവം ശാലീന സുന്ദരി. കെട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നിട്ട് രണ്ടാഴ്ച്ചയായി. എന്നിട്ടും പെണ്ണ് ദേഹത്ത് തൊടാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. ഞാനതിന്റെ കലിപ്പിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.

കല്യാണം കണ്ണൂർ വെച്ചായിരുന്നെങ്കിലും അന്ന് തൊട്ട് ഒരു മാസത്തോളം ഞങ്ങൾ ഇടുക്കിയിൽ വന്നു നിന്നിരുന്നു. അവൾ ഡിഗ്രി സെക്കന്റ്‌ ഇയർ കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഈ സംഭവം.

സ്ഥലം മാറിയതിന്റെ വിഷമവും അപ്പൻ കൂടെയില്ലാത്ത വിഷമവും എല്ലാം കൊണ്ട് ആകെ തകർന്നിരിക്കുകയാണ് അന്ന.

ഞാൻ അടുക്കാൻ പല ശ്രമങ്ങളും നടത്തി. No രക്ഷ. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. എല്ലാ രാത്രിയും അവൾ അമ്മച്ചിയുടെ കൂടെ വർത്താനം പറയാൻ എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു പോക്ക്‌ അങ്ങ് പോകും. എന്നിട്ട് അവിടെ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങിക്കളയും.
എന്റെ കുണ്ണയെന്നാ ആട്ടിക്കൊണ്ട് നടക്കാനാണോ? എന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു.

ഒരു ദിവസം രാത്രി പത്തു മണിക്ക് ഞാൻ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോ ഇവളും അമ്മച്ചിയും കിടന്നുറക്കമാണ്. ഞാനൊന്നും നോക്കിയില്ല, ഇവളെ എടുത്തോണ്ടിങ്ങു പോന്നു.

അമ്മച്ചി ഏതാണ്ടൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ കാര്യമാക്കിയില്ല.

അവൾ കയ്യിൽ നിന്നു ചാടാനൊക്കെ ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടില്ല.

റൂമിലെത്തിയതും അവളെ കിടക്കയിലേക്കെറിഞ്ഞു. പാവം ആകെ പേടിച്ച് കട്ടിലിൽ കൈ കുത്തി പിറകിലേക്ക് നീങ്ങി.

“നിന്നെ കെട്ടിയത് ഞാനാ അല്ലാണ്ട് അമ്മച്ചി അല്ല. നീ എന്റെ കൂടെ കെടന്നാ മതി. ”

ഞാൻ അവളോട് ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഷർട്ട്‌ ഊരിയെറിഞ്ഞു. ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി വന്നു കിടന്നു. അവൾ അപ്പോഴും പേടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഞാനവളെ പീഡിപ്പിക്കാൻ പോകുവാണ് എന്നാണ് കരുതിയത് എന്ന് തോന്നുന്നു.

നേരം കുറേ ആയിട്ടും ഞാൻ മിണ്ടുന്നില്ല, അനങ്ങുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവളും കട്ടിലിന്റെ ഓരത്തു മെല്ലെ കിടന്നു. പത്ത് മിനിറ്റോളം അങ്ങനെ പോയി.

ഞാൻ മെല്ലെ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവളുടെ വയറിലൂടെ കയ്യിട്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കഴുത്തിൽ എന്റെ കവിൾ ചേർത്തു.

“പേടിച്ചു പോയോ? ”

“ഉം…”

പേടിച്ചരണ്ട മൂളൽ.

“ചാച്ചൻ നിന്നെ അങ്ങനെ വല്ലോം ചെയ്യുവോടി? പിന്നെ, നീയിങ്ങനെ avoid ചെയ്തപ്പോ ഒരിച്ചിരി വെഷമം ആയി. അത്രേയുള്ളൂ.”

അവൾ വീണ്ടും മൂളി.

“എന്താ എന്റെ കൂടെ കെടക്കാത്തെ? ഞാൻ എന്തേലും ചെയ്യൂന്ന് ഓർത്താണോ?”

“എനിക്ക്‌ പേടിയാ… ”

അവൾ കരച്ചിലടക്കി പറഞ്ഞു. എനിക്ക് കാര്യം മനസിലായി. കല്യാണം കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ ഒരു ദിവസം ഞാനൊരു കന്നംതിരിവ് കാണിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ പേടിയാണ്.

“എന്നാ പേടി മാറുന്ന വരെ ചാച്ചൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.”

ഞാനുറപ്പ് കൊടുത്തു.

“ചെയ്തോ. എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ഇരുന്നാ മതി.”

അവൾ പയ്യെ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോടി… എന്റെ പൊന്ന്.. 😘😘”

ഞാനവളെ പിടിച്ചു നേരെ കിടത്തി മുഖം നിറയെ ഉമ്മ വെച്ചു.

“ദേ, നീ കുറിച്ചു വെച്ചോ… ചാച്ചൻ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. കെടക്കയിൽ അല്ലറ ചില്ലറ അക്രമം ഒക്കെ കാണിക്കും, എന്നാലും ഒറങ്ങി എണീക്കുമ്പോ മാറാത്ത വേദന ഒന്നും എന്റെ കൊച്ചിനൊണ്ടാകില്ല. ഒറപ്പ്.”

ഞാനവളുടെ മുഖം കൈകൊണ്ട് കോരിയെടുത്തു പറഞ്ഞു.

അവൾക്ക് കാര്യമായൊന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും തലയാട്ടി.

ഞാനവളുടെ മേലേക്ക് കിടന്നു. പയ്യെ പയ്യെ ഓരോ ഉമ്മകൾ കൊടുത്ത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ ഇണക്കി. മെല്ലെ മെല്ലെ ഞാൻ ചുംബനങ്ങൾ എണ്ണം കുറച്ചു. അവൾ ചുംബനത്തിനായി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കണം… അതായിരുന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം.