അപ്പു എൻ്റെ ആദ്യ പെണ്ണ്

Appu Ente Adya Pennu | Author : Rostovan

“ഇനി കൃത്യം ഒരാഴ്ച അല്ലേടാ. നീ അങ്ങ് ചെല്ല്. വിറകും പന്തലും പാത്രങ്ങളും ഒക്കെ ഞാനേറ്റു. നാളെയല്ലെ ഡ്രെസ്സും സ്വർണ്ണവും എടുക്കാൻ പോകുന്നത്? ഇനി ടാക്സി വിളിക്കാൻ നിക്കണ്ട.

നീ ഇത് കൊണ്ടുപോക്കോ. നിൻ്റെ ബൈക്ക് ഇവിടെ വെച്ചേക്ക്..” അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ വണ്ടിയുടെ കീ മനുവിന് കൊടുത്തു. സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ അവനത് വാങ്ങി എന്നോട് യാത്രയും പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.

എൻ്റെ പേര് ജെറിൻ. വീട്ടിൽ ജിമ്മി എന്നു വിളിക്കും. 28 വയസ്സ്. ഒരു ഇടത്തരം ഫാമിലി. ഞാനൊരു ടാക്സ് കൺസൾട്ടൻ്റ് ആണ്. കമ്പനികളുടെയും കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും കണക്കും കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്ന ജോലി.

ദിവസേന രാവിലെയുള്ള ഓട്ടവും വൈകുന്നേരം അടുത്തുള്ള അമ്പലക്കുളത്തിലെ നീന്തിക്കുളിയുംകൊണ്ട് അത്യാവശ്യം നല്ല ഫിറ്റ് ബോഡിയാണ് എൻ്റേത്. നല്ല രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ചും.

ഇടയ്ക്ക് പന്ത് കളിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ കൂട്ടുകാർ പറയും ഇവനെ കണ്ടാൽ സൂപ്പർമാൻ സിനിമയിൽ ഹെൻറി കാവിൽ ഉടുപ്പ് ഇടാതെ നിൽക്കുന്ന പോലെയുണ്ട് എന്നെ കാണാൻ എന്ന്. കേൾക്കുമ്പോൾ രോമാഞ്ചം കേറി വരുമെങ്കിലും ഞാൻ അതൊന്നും പുറമേ കാണിക്കില്ല. ഏത്, അതന്നെ, ആറ്റിറ്റ്യൂഡ്.

ഇപ്പോൾ ഇവിടുന്ന് പോയത് മനു. എൻ്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത്. കുഞ്ഞുനാൾ മുതൽ ഒരുമിച്ച് കളിച്ചു വളർന്നവർ. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ദിവസങ്ങളുടെ പ്രായ വ്യത്യാസം മാത്രമേയുള്ളൂ. സുഹൃത്ത് എന്നതിലുപരി ഒരു സഹോദരൻ എന്ന രീതിയിലുള്ള സ്നേഹമാണ് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ.

ഞങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുകാരും. അവൻ്റെ വീട്ടിൽ അവനും അമ്മയും പെങ്ങളും മാത്രമേയുള്ളൂ. ഞങ്ങളുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഒരു അപകടത്തിൽ അവൻ്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചു. അവരുടെ ഒളിച്ചോടിയുള്ള വിവാഹ ജീവിതം ആയിരുന്നതിനാൽ അധികം ബന്ധുക്കൾ ഒന്നും തന്നെ അവരുമായി യാതൊരു ബന്ധവും പുലർത്തുന്നില്ല.

അവൻ്റെ അമ്മയുടെ ഇളയ സഹോദരി മാത്രം എല്ലാ കാര്യത്തിനും കൂടെയുണ്ട്. അഞ്ചു വയസ്സുള്ള മനുവിനെയും പൊടി കുഞ്ഞായ അവൻ്റെ പെങ്ങൾ മീനുവിനെയുംകൊണ്ട് എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്നറിയാതെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന ചിന്തയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ദൈവം അയച്ചവർ എന്ന രീതിയിൽ എൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത്.

അതുവരെ വെറും അയൽക്കാർ എന്ന രീതിയിൽ നിന്നും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുകാർ ഒന്നായത് അന്നു മുതലാണ്.

അവരുടെ ജീവിതം സാധാരണ രീതിയിൽ ആകുന്നവരെ അവരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നോക്കിയത് എൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയുമാണ്. അടുത്തുള്ള വീടുകളിൽ അടുക്കള ജോലിക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ അവരെ അമ്മയും അച്ഛനും വിട്ടില്ല. എൻ്റെ അമ്മക്ക് തയ്യൽ ജോലിയാണ്. വീടിനോടു ചേർന്നു തന്നെ ഒരു മുറി പണിത് അതിലാണ് തയ്യൽ.

വീട്ടിൽ ഉപയോഗിക്കാതെ കിടന്ന പഴയ തയ്യൽ മെഷീൻ കേടുപാടുകൾ തീർത്ത് അമ്മ അവരെ തയ്യൽ പഠിപ്പിച്ചു. ജീവിക്കാനുള്ള വാശികൊണ്ടാണോ എന്തോ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവർ എല്ലാം പഠിച്ചെടുത്തു. വർഷങ്ങൾ ഇത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും അമ്മയും അവരും തമ്മിലുള്ള ആ ബന്ധം ഒരു പോറൽപോലും ഏൽക്കാതെ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.

ഇതെല്ലാം ഒരു തവണ പോലും എൻ്റെ അച്ഛനോ അമ്മയോ ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ അവൻ്റെ അമ്മ രാധമ്മ ഇത് ഞങ്ങളോടു പറയാത്ത സന്ദർഭങ്ങൾ വളരെ കുറവുമാണ്. അത്രയ്ക്കുണ്ട് അവർക്ക് ഞങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹവും കടപ്പാടും. അന്ന് ആ പഴയ തയ്യൽ മെഷീൻ ചവിട്ടിയാണ് രാധമ്മ മനുവിനേയും കുഞ്ഞ് മീനുവിനെയും വളർത്തിയത്. ഇന്നവർ അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

അടുത്തയാഴ്ച മീനുവിൻ്റെ കല്യാണമാണ്. അതിൻ്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ ആണ് ഇപ്പൊൾ നടക്കുന്നത്. അവിടെവെച്ചാണ് അപർണ്ണയെ ഞാൻ കാണുന്നത്. എൻ്റെ ആദ്യത്തെ കളിക്കാരി. അല്ല ഏക കളിക്കാരി.

*****************************************

വൈകുന്നേരം ഒരു പിക്അപ് നിറയെ വിറകുമായിട്ടാണ് ഞാൻ അവൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നത്.